Początki Ruchu Zielonoświątkowego w Australii

Strona ta opisuje, jak Bóg sprowadził Chrześcijaństwo Zielonoświątkowe do Australii, z którym Christian Assemblies International jest powiązane. Nasza sekcja Studia biblijne zawiera historię międzynarodowego ruchu zielonoświątkowego.

Nadanie Nazwy Australii

Australian Coat of ArmsW 1606 roku na Tahiti hiszpański kapitan Pedro Fernandez de Quiros, przepowiedział los Australii na ponad sto lat zanim kapitan Cook przypisał sobie jej odkrycie. Poniżej znajduje się fragment proroctwa:

"Niechaj niebo, ziemia i woda z wszystkimi ich stworzeniami i wszyscy tutaj obecni będą mi świadkami, że ja, kapitan Pedro Fernandez de Quiros... w imieniu Jezusa Chrystusa... wznosząc ten symbol krzyża świętego, na którym został On ukrzyżowany i na którym oddał Swe życie za odkupienie i uzdrowienie całego rodzaju ludzkiego... w tym Dniu Zielonych Świąt 1606 roku... biorę w posiadanie cały ciągnący się na południe aż do bieguna obszar, w imieniu Jezusa... który odtąd ma się nazywać Południowy Kraj Ducha Świętego (La Australia del Espiritu Santo)... teraz i na wieki... i aby wszystkim narodom święta i uświęcona Ewangelia głoszona była zagorzale i otwarcie."

Bóg wiedział, że Australia będzie w Jego czasie stanowiła odskocznię dla głoszenia Ewangelii innym narodom.

Good News Hall

Smith WigglesworthSmith Wigglesworth Aimee Semple McPhersonAimee Semple McPherson Pierwszy kościół zielonoświątkowy w Australii został założony przez Mrs Janet Lancaster, byłą metodystkę, która urodziła się w Williamstown w Melbourne trzy lata po przebudzeniu na ulicy Azusa w Los Angeles. Po przeczytaniu traktatu z Anglii pod tytułem Z powrotem do Zielonych Świąt, zaczęła modlić się o wypełnienie Duchem Świętym, które otrzymała w 1908 roku. Jej świadectwo przekonało wielu innych. Wraz z kilkoma wspólnikami, Janet Lancaster nabyła aulę Temperance na ulicy Queensberry w północnym Melbourne. W ostatnim dniu 1909 roku, aula ta została otwarta pod nazwą Good News Hall (Sala Dobrej Nowiny). W 1914 roku William Jeffrey, który pomógł w ugruntowaniu Good News Hall, przeniósł się do Parkes, gdzie rozpoczął służbę pastora. W 1919 roku grupa nawróconych w Parkes otworzyła pierwszy w Australii kościół zielonoświątkowy, który miał swój budynek. Do Good News Hall zostało zaproszonych dwóch znanych ewangelistów: Smith Wigglesworth z Anglii w 1921 roku i Aimee Semple McPherson z Los Angeles w 1922 roku. Rezultatem ich kampanii była spora liczba wspólnot powstałych w pierwszej połowie lat dwudziestych.

Frederick Van EykFrederick Van Eyk W 1926 roku do Sali Dobrej Nowiny zaproszono ewangelistę zielonoświątkowego z Afryki Południowej, Fredrick Van Eyk. Van Eyk pod auspicjami Sali Dobrej Nowiny, przeprowadził wiele udanych spotkań w całej Australii, podczas których pomógł zorganizować ten ruch i stworzyć około 16 wspólnot, większość z nich w Queensland. Z inicjatywy Van Eyka Sala Dobrej Nowiny zmieniła nazwę na Apostolic Faith Mission (Apostolska Misja Wiary), a w 1927 roku podczas dorocznej konferencji w Melbourne otrzymała statut kościoła. Większość pastorów w Queensland ostatecznie odseparowała się od niego i od Apostolic Faith Mission i uformowała grupę pod nazwą Assemblies of God (Wspólnoty Boże). Po śmierci Janet Lancaster w 1934 roku, Apostolic Faith Mission szybko zmalała i w końcu przestała istnieć.

 


Apostolic Church

W latach 1929 do 1933 Van Eyk stworzył wiele wspólnot w Nowej Południowej Walii pod nazwą Foursquare Church. W 1930 roku William Cathart ze Szkocji osiedlił się w Perth i otworzy Apostolic Church (Kościół Apostolski). W 1933 roku John Hewitt i inni pastorzy, którzy zostawili inne grupy, dołączyli do Catharta, co wzmocniło jego pracę. Obecnie w Australii istnieje około 70-80 kościołów pod nazwą Apostolic Church.

Southern Evangelical Mission

W 1910 roku Robert Horne, metodystyczny pastor z Melbourne, usłyszał o chrzcie Duchem Świętym i szukał Boga, aż w końcu został wypełniony Duchem Świętym. W 1911 roku nabył budynek w Caulfield, znany wcześniej jako budynek św. Aubina i rozpoczął działalność, jako Southern Evangelical Mission (Południowa Misja Ewangeliczna). Misja ta nie rozprzestrzeniła się w postaci dodatkowych wspólnot, lecz koncentrowała się głównie na głoszeniu Słowa poprzez radio i materiały drukowane.

Sunshine Gospel Hall

Alfred Valdez"A.C." Valdez W 1913 roku Charles Greenwood wziął udział w spotkaniu Kościoła Chrystusa w Footscray i usłyszał o chrzcie Duchem Świętym od człowieka, który brał udział w spotkaniach południowoafrykańskiego ewangelisty John G Lake. Greenwood szukał Pana z całego serca i 25 listopada 1913 roku otrzymał dar Ducha Świętego. W 1916 roku mała grupa domowa pod przewodnictwem Greenwooda zaczęła modlić się o przebudzenie. Po wielu latach spotykania się w domach, grupa ta zbudowała drewniany budynek, który został otwarty na początku 1925 roku pod nazwą Sunshine Gospel Hall (Sala Słonecznej Ewangelii).

Tego samego dnia przybył do Australii młody amerykański zielonoświątkowy ewangelista Alfred (bardziej znany, jako "A.C.") Valdez, Czuł, że powinien przybyć do Australii, lecz nie miał wyraźnych planów co do tej wizyty. Po dwumiesięcznej pracy z Southern Evangelical Mission, Valdez zaczął pracę z Sunshine Gospel Hall, gdzie przeprowadził szereg bardzo udanych spotkań, podczas których 200 osób otrzymało dar Ducha Świętego. Początkowo spotkania odbywały się w ratuszu Prahran, gdzie wspólnota została zreorganizowana i przekształcona w Pentecostal Church of Australia (Australijski Kościół Zielonoświątkowy) ("PCA"). W przeciągu 12 miesięcy od pierwszego spotkania Valdeza w Sunshine Gospel Hall, zakupiony został stary teatr Richmond przy ulicy Bridge 343 w Richmond, który nazwano potem Świątynią Richmond. W 1926 roku inny amerykański zielonoświątkowy ewangelista, Kelso Glover przybył do Australii i został zaproszony, aby poprowadzić serię specjalnych spotkań w Świątyni Richmond. Krótko po tym Valdez poczuł, że powinien powrócić do Ameryki, a wspólnota Richmond zaproponowała Gloverowi pozycję pastora. W 1927 roku Glover również powrócił do Stanów Zjednoczonych, a pozycję pastora objął Charles Greenwood i pozostał w niej, aż do czasu przejścia na emeryturę w 1968 roku.

Wspólnota Richmond była główną siedzibą PCA, która od początku swego powstania identyfikowała się z Assemblies of God (Wspólnoty Boże) w Wielkiej Brytanii, Ameryce, Kanadzie i Nowej Zelandii (niektóre wspólnoty używały nawet tej samej nazwy). W 1926 roku otwarto małą szkołę biblijną, w której podczas jej dwuletniego istnienia wytrenowano 30 ewangelistów z Wiktorii, Południowej Australii i Nowej Południowej Walii. W lipcu 1926 roku PCA zaczęła publikację magazynu pod tytułem 'Australian Evangel'. W roku 1928 około trzysta osób spotykało się regularnie na nabożeństwach w Świątyni Richmond.

"Australian Evangel" LogoW roku 1937 większość kościołów zielonoświątkowych w Australii nazywało się albo Assemblies of God ("AOG") lub Pentecostal Church of Australia. W 1937 roku zorganizowano konferencję narodową w Redfern, której celem było zjednoczenie tych wspólnot pod jednym statutem. Charles Greenwood, pastor Świątyni Richmond, został wybrany na prezesa. Obecnie istnieje około 900 kościołów AOG w Australii.

Christian Revival Crusade

W listopadzie 1941 roku Leo Cecil Harris, pastor AOG (którego ojciec został nawrócony podczas spotkania prowadzonego przez Van Eyka i który w tym czasie był również pastorem AOG), spotkał Thomasa Fostera. Ten natomiast współpracował z 'British-Israel World Federation'. Rezultatem tego spotkania było to, że Harris zaczął spoglądać na proroctwa biblijne z historycznego punktu widzenia (w porównaniu z jego wcześniejszym futurystycznym myśleniem) oraz na naukę o [Brytyjskim Izraelu], np. jak proroctwo biblijne łączy Anglo - Saksończyków (i Europejczyków) z zagubionymi plemionami Izraela [zobacz Narodowy Izrael-Juda]. W 1945 roku Harris otrzymał proroctwo, aby rozpocząć pracę w Australii. I tak w Adelajdzie została ugruntowana National Revival Crusade (obecna Christian Revival Crusade lub "CRC") Chrześcijańska Krucjata Przebudzeniowa) W następstwie II Wojny Światowej głoszona była potrzeba narodowej pokuty i Królestwo Boże, wraz z uzdrowieniami i potrzebą otrzymania daru Ducha Świętego.

Similar roots to Revival Centres International of Australia

Revival Centres

Revival Centres International LogoW 1958 r., kiedy CRC zaadoptowała statut organizacyjny, kościoły w Melbourne, Geelong, Port Lincoln i Canberze odsunęły się od niej i pod przewodnictwem Lloyda Longfielda and Noela Hollinsa (obaj otrzymali chrzest Duchem Świętym podczas przebudzenia w 1952 roku) utworzyły Revival Centres (Centrum Przebudzenia). Praca ta rozprzestrzeniła się w innych stanach i obecnie obejmuje około 300 wspólnot w Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie, na Fidżi, we Włoszech, w Kenii, Papui Nowej Gwinei, Malawi i w Wielkiej Brytanii.

Od maja 1968 roku miały miejsce serie potężnych poruszeń Ducha Świętego, podczas których wielu uczniów i personel Ballarat East High School oraz innych miejscowych szkół nawróciło się na chrześcijaństwo. Ilość nowo nawróconych uczniów tak wzrastała, że nie byli oni w stanie brać udziału w normalnych spotkaniach 'kościoła', tak więc powstała grupa, zwana najpierw 'Ballarat Revival Centre', a potem 'Pentecost Revival Centre' (Zielonoświątkowe Centrum Przebudzenia). Pośród nowo nawróconych znajdował się nauczyciel Scott Williams, który został ochrzczony przez Lloyda Longfielda a później wyjechał, jako misjonarz i w 18 krajach założył wiele wspólnot pod nazwą Christian Assemblies International (Chrześcijańskie Wspólnoty Międzynarodowe).

Przebudzenia w Australii

Poniższy cytat z artykułu Stuarta Piggina ukazuje żywotność historii australijskiego chrześcijaństwa i częstotliwość lokalnych przebudzeń:

Picture of a Bible"Podczas mych badań znalazłem informacje o 71 lokalnych przebudzeniach w Australii w XIX wieku. Wiek XX był świadkiem większej liczby przebudzeń niż jakikolwiek inny wiek. Był świadkiem największego w historii wzrostu kościoła chrześcijańskiego, a przebudzenia w Afryce, Azji i Ameryce Północnej stały się powszechne...

Spotkania prowadzone w namiotach na przełomie 1902 i 1903 roku w wioskach Nowej Południowej Walii, których rezultatem było 25.000 nawróceń w niczym nie przewyższają manifestacji Ducha Świętego w rejonach, gdzie znajdują się kopalnie węgla w Illawarra, kiedy nawróciło się 2.735 osób (15% populacji tego regionu). Ogień Ducha Świętego spadł na każdą kopalnię w sposób, który został opisany, jako 'niebiańsko monotonny'. W Mt. Kembla nawróciło się 131 osób; w Mt. Keira 214; Balgownie 183; Bulli 292; Helensburg 234 i tak dalej. W Mt. Kembla 'intensywne emocje wraz z ewidentną aprobatą palących słów ewangelisty były wymalowane na każdej twarzy'".1

Dzisiejsze Kościoły Zielonoświątkowe w Australii

Ayers RockAustralijskie Biuro Statystyki podaje, że w 2001 roku w Australii było około 195.000 zielonoświątkowców. Kościoły zielonoświątkowe głosiły Ewangelię w innych regionach, szczególnie tych w południowo-wschodniej Azji i na wyspach Pacyfiku i nadal kontynuują pracę misjonarską.

Australian Flag

Źródła:

R. Humphreys and R. Ward, Religious Bodies in Australia: A Comprehensive Guide, New Melbourne Press (1995) pp.180,181,189,247.

B. Chant, Heart of Fire, 4th printing, Tabor Publications (1997).

 Philip J. Hughes, The Pentecostals in Australia, Australian Government Publishing Service (1996), pp2-6, 20-24

http://www.cai.org/pl/o-nas

http://revivalcentres.org/about-us/

  • 1. Stuart Piggin pracuje obecnie nad historią ewangelizacji Australii oraz nad historią i prospektami przebudzeń w Australii. Centrum Studiów nad Chrześcijaństwem w Australii, który wspiera badania nad australijską historią religijną wraz z Uniwersytetem Macquarie, zostało otwarte w Robert Menzies College, PO Box 1505, Macquarie Centre NSW 2113, Australia.