Deuren geopend in een nieuw Land

Maria - Biberach, Duitsland

Photo of Maria

 

Mijn naam is Maria Zell en ik zou graag een getuigenis met jullie willen delen over de tijd die ik als missionaris in Frankrijk heb doorgebracht.

Toen onze kerk met een zendingswerk in Lyon begon, waren mijn man en ik de eerste die erheen gingen. Gedurende deze tijd zorgde God voor ons op een echt wonderbaarlijke wijze.

Bij aankomst in Lyon woonden we in een jeugdherberg en moesten allebei een baan vinden. Mijn man vertelde me een paar kopieën van mijn CV naar verschillende bedrijven te sturen en dan twee dagen Jezus Christus van tevoren te bedanken voor zijn hulp. Dit deed ik door de Bijbel te lezen en te bidden. Ik moet echter toegeven dat ik gedurende deze twee dagen veel twijfels had, want ik kon geen Frans spreken of verstaan. Desondanks gaf ik niet op en op de tweede dag belde een van de bedrijven op die ik had geschreven en wilden met me spreken. Gezien mijn zeer slechte kennis van de Franse taal zou het onmogelijk geweest zijn iets te begrijpen of te zeggen, dus vroeg ik de receptioniste van de jeugdherberg om te antwoorden en iets te regelen! Het was een Frans bedrijf en de volgende dag, nadat ik met de baas in het Engels had gesproken, kreeg ik de baan. Een paar dagen eerder had mijn man al een baan gevonden. Het fantastische was dat we beiden op hetzelfde industrieterrein werkten en onze bedrijven maar een paar honderd meter van elkaar verwijderd lagen. God verhoorde onze gebeden werkelijk in korte tijd.

Nu we allebei van een baan voorzien waren, gingen wij opzoek naar een huis of een flat. Een paar vrienden die we in de jeugdherberg hadden ontmoet, gaven ons adressen en ik bezocht er één. Het was een gebouw van vier etages en nadat ik had aangebeld opende een aardige vrouw de deur. Ik vroeg haar of ik met de huismeester van deze flats kon spreken. Ze zei: “Oh, sorry, maar ik ben de huismeester van de gebouwen hierachter." Ik vroeg haar of er flats vrij en te huur waren, maar ze vertelde me dat de laatste juist die dag weggeven was. Op dat moment ging haar telefoon en ze liep het huis binnen. Ze kwam terug met een grote glimlach en zei, “Dit is echt vreemd, maar degene die ik zojuist noemde wil de flat niet meer, dus jij kunt hem hebben.” Ik was dolblij en dankte God. Twee weken later konden we in ons nieuwe huis trekken. Prijs de Heer voor al wat Hij deed en nog steeds doet.

Post new comment