Toen de Berlijnse muur viel, schonk God mij een nieuw leven!

Sonni - Oost-Friesland, Duitsland

Photo of Sonni

Hoi, mijn naam is Sonni en ik wil je graag vertellen hoe God mijn leven veranderde.

Helaas had ik niet echt een mooie en beschermde jeugd. Na de tweede scheiding van mijn moeder, bleef ik bij haar en groeide op zonder mijn broers. Hoewel mijn moeder alleen was, genoot zij van haar “vrijheid” en had de nodige partnerwissels. Van God en de Bijbel wist ik niets.

Een dag voor mijn 16de verjaardag stierf mijn moeder toen ze nog pas 34 was. De autoriteiten gaven mij de keuze om onder toezicht van een toegewezen voogd verder te gaan in plaats van mij naar een kindertehuis te sturen. Op het eerste gezicht, leek het goed met mij te gaan, maar stap voor stap volgde ik toch het voorbeeld van mijn moeder en nam altijd maar weer een nieuwe jongen mee naar huis. Op 17-jarige leeftijd dronk ik iedere avond het verlangen naar echte liefde weg met een fles rode wijn. Ik droeg uiterst uitdagende kleding en ging meer en meer op in de hardrock en heavy metal scene. Diep van binnen voelde ik me vuil, gebruikt en schuldig maar naar buiten gedroeg ik me zelfverzekerd en arrogant.

Op een decemberavond in 1988 was ik een van die Jezus-kerstfilms aan het kijken met mijn vriend toen mijn beste maatje Ralf langs kwam. Dat was niet zo verwonderlijk want aangezien hij tegenover me woonde, zagen we elkaar vaak. Toch, op deze avond hoorde ik voor het eerst over God en de Bijbel, want Ralf was christen geworden en vol vuur en vlam vertelde hij over hoe zijn leven zich veranderd had. Mijn vriend en ik vonden dit belachelijk en maakten duidelijk dat we hier niet van gediend waren en dat hij ons met rust moest laten.

Maar Ralf kwam steeds terug. Zoals altijd deed ik me naar buiten toe anders voor. Van binnen, echter, was ik diep geraakt door de dingen die Ralf me vertelde over de staat van mijn ziel. Ik wist vanaf het begin dat ik schuldig was in de ogen van de Heere en dat ik dringend gedoopt moest worden. Ik was bang voor de hel maar wist dat ik niets anders verdiende. Ik hield deze gedachten voor me en stelde mij naar buiten toe weer ontkennend en koeltjes op

Op een moment, vertelde Ralf me dat Jezus op en dag terug zou komen om de mensheid te berechten. Ik was een beetje bijdehand en vroeg: “mooi, wanneer dan?” Het antwoord dat ik kreeg, klonk voor mij onzinnig. Aan de hand van de Bijbel legde Ralf uit dat Oost- en West-Duitsland herenigd (EZECHIËL 38:6) zouden worden, er zou een derde wereldoorlog komen en dan zal ook Jezus terug komen. Duitsland zou dus herenigd worden? ECHT NIET! Dat ging echt te ver. Zo lang als ik denken kon, bestond de DDR en ik was er van overtuigd dat die muur er over 100 jaar nog steeds zou zijn. Ik verwierp het als een stom idee.

Als ik ’s-nachts alleen was, had ik enorme angst voor de hel.

Zo ging het een jaar lang verder. Ralf bezocht mij 1 à 2 keer per week en bijna altijd vertelde hij iets over de Bijbel. Als ik dan ’s-nachts alleen was, had ik enorme angst voor de hel. Ik begon regelmatig kruisjes te slaan in de hoop dat mijn schuld me zou worden vergeven. Maar het tegendeel was waar. Ik was blij als ik ‘s-ochtends levend wakker werd en keek uit dat ik niet onder een auto kwam. Eigenlijk wilde ik niets liever dan me laten dopen en de Heilige Geest ontvangen zoals Ralf me aan de hand van de Bijbel had laten zien. Ik wilde vergeving en vrede in mijn hart voelen maar mijn trots was te groot. Ik wilde mijn sigaretten, muziek en vrienden niet in de steek laten. Ik kon me niet onttrekken aan deze dingen ondanks dat ze eigenlijk ook deels nutteloos waren en schuld hadden aan mijn misère.

Op 10 november 1989 veranderde alles in mijn leven. Ralf stond voor mijn deur met de krant in zijn hand. Hij riep heel opgewonden dat de muur gevallen was en dat de hereniging van Duitsland bezegeld was. Hij herinnerde me aan die avond dat we over de terugkeer van Jezus gesproken hadden. Er was voor mijn ogen een Bijbelse profetie in vervulling gegaan. Dat was te veel voor mij. Ik stortte huilend in en besloot mijn leven aan Jezus toe te vertrouwen. 12 Dagen later werd ik gedoopt en ontving onmiddelijk de Heilige Geest met als bewijs het spreken in tongen. Mijn nicotineverslaving was vanaf die dag verdwenen en kwam ook nooit meer terug. Ik leerde goede van slechte muziek te onderscheiden en nam verantwoordelijkheid voor mijn leven.

Maar het beste was toch echt wel dat God mij totale vergeving en vrede in mijn hart geschonken had. Alle angsten, alle schuldgevoelens en complexen waren in een avond allemaal weg. Tja, nu ben ik ook een van die ijverige christenen en nog altijd ben ik dankbaar dat God zo geduldig aan mij gewerkt heeft. Hij heeft mijn leven veranderd en orde gebracht. God heeft mij ook wonderbare man geschonken en we zijn al meer dan 20 jaren getrouwd. Samen hebben 3 geweldige kinderen die zich nog altijd verwonderen over het verleden van hun moeder :)

Post new comment