Man op de vlucht

Iets langer dan een jaar geleden begroette Ann Landers (welbekend journalist en huwelijksadviseur in de VS) haar vaste lezers met de zin: "Dit is de moeilijkste kolom die ik ooit moest schrijven." Ze vervolgde: "De vrouw die meestal een antwoord heeft op elke vraag, heeft dit keer geen antwoord.” Na 20 jaar was ze gescheiden.

Richard Roberts, de zoon van de evangelist Oral Roberts, kondigde onlangs het stuklopen van zijn huwelijk aan.

De vorige maand kondigde Anita Bryant, de zangeres en leidster van de antihomoseksuele beweging, de scheiding van haar man aan, met wie ze 20 jaar was getrouwd. Haar commentaar was: "Het was eigenlijk niet zo geweldig."

Drie voorbeeldige huwelijken, waarvan twee tussen bijbelgelovige christenen, zijn verloren gegaan in het gevecht waardoor gezinnen in onze cultuur worden vernietigd. Het mislukken van deze huwelijken zegt niet veel over het karakter of de goede wil van de bovengenoemde mensen; echter wel veel over de overweldigende druk waaronder het huwelijk staat in onze maatschappij.

Hoewel deze aanval op het huwelijk en gezin van alle kanten tegelijk komt, is het bovenal de wezenlijke kwetsbaarheid van het individuele gezin in onze huidige maatschappij, waardoor de vijand een grote kans krijgt.

Derek Prince maakte eens een opmerking, waarmee ik het helemaal eens ben, hoewel de directheid ervan schokkend is: "Het probleem in het gezin wordt niet veroorzaakt door de vrouwen die schreeuwen om emancipatie, maar het zijn de mannen die vluchten voor hun verantwoordelijkheid." In die tijd werd er veel geleerd bij verschillende gelegenheden over hoe vrouwen hun juiste plaats en “beschutting” moesten vinden of hoe ze onderdanig moesten zijn. De dingen die toen geleerd werden, waren echt noodzakelijk en de waarheid, maar de nadruk op de rol van de vrouw scheen zijn oorsprong te vinden in abnormale omstandigheden. Daarmee bedoel ik het volgende: In het beginstadium van de pinksterbeweging was de meerderheid van de toehoorders vrouwen en vanwege de fundamentele behoefte dat de vrouwen hun rol volgens de Heilige Schrift vervullen, ontwikkelde zich een behoorlijk onevenwichtige nadruk op de rol van de vrouw. Wie zouden er meer bereidwillig zijn dit te leren dan mannelijke bijbelleraren!

Onze diagnose van het probleem was correct - binnen de kerk moest de orde van het gezin opnieuw worden opgebouwd, maar het recept was niet geheel passend. De wortel van het probleem in een gezin is niet altijd een rebellerende vrouw, of een vrouw die zichzelf niet onderwerpt. Overwegend is het een ontrouwe man, die vlucht voor zijn verantwoordelijkheden als echtgenoot en vader en die zijn vrouw toestaat het gezin over te nemen door zijn falen. Als een man eindelijk zijn positie in het gezin inneemt en een bijbels leiderschap toont, zegt de vrouw gewoonlijk: "Het werd tijd dat hij dit deed!"

Na 24 jaar getrouwd te zijn, twijfel ik er niet aan dat de drang om verantwoordelijkheid te vermijden in sterke mate deel uitmaakt van de mannelijke natuur. Een tijd geleden zat ik in het vliegtuig en de volgende schrift kwam in mijn gedachten: "Haar man is bekend in de poorten, als hij zit met de oudsten des lands" (SPREUKEN 31:23).

Het succes of falen van een man in zijn leven weegt zwaarder in het gezin dan op zijn werk. Succes op welk ander gebied dan ook compenseert mislukking thuis niet! Als een pastor of ouderling zijn bediening verlaat, gebeurt dit meestal vanwege problemen of moeilijkheden in zijn gezin. Enkele toonaangevende bedrijven in de VS nodigen zelfs de vrouwen van toekomstige werknemers uit bij het sollicitatiegesprek, want ze hebben ontdekt dat een gelukkige en evenwichtige vrouw het teken is van een succesvolle man. Een man die thuis geslaagd is, zal waarschijnlijk even succesvol zijn in zijn werk. Daarom, als je met de man alleen spreekt, spreek je in feite maar met 'één helft' van de man. De andere helft zal je waarschijnlijk een meer realistisch beeld geven, van hoe de man werkelijk is. Door de vrouw kan je zien of een man geslaagd is in zijn leven, of dat hij gefaald heeft.

Het gezin is geen a la de minuut idee die de Heer op het laatste moment, als nuttige toevoeging voor de behoeftes van de man en vrouw, aan Zijn plan toegevoegde.


De relatie tussen man, vrouw en het gezin staan centraal in Gods plan voor de mensheid en vooral Zijn uitverkoren volk.


Ten eerste: De relatie tussen man en vrouw is het fundament van de kerk en de maatschappij. De tegenwoordige filosofie is dat het individu de basis van de maatschappij is. In het oude Israël had God het gezin als de basis gepland die het geestelijke en culturele leven binnen de natie zou bevorderen. De kerk veronder-stelde dat het thuis een centrum van het geestelijke leven moest zijn. Ieder thuis moest een ‘huiskerk' zijn die de nodige condities schiep voor groei en verlossing in onze relatie met de Heer.

Ten tweede: Het huwelijk is een weerspiegeling van de relatie die Christus met Zijn kerk heeft. Een goed huwelijk moet de wereld overtuigen van Gods liefde, bescherming en zorg voor de Zijn volk. Het moet een imago zijn van een God die zichzelf opofferde, die een verbond aanging om zijn leven voor zijn volk te geven.

Ten derde: De huwelijksrelatie is de trainingsplaats voor de persoonlijke ontwikkeling in ons geestelijk leven en voor onze dienst in het lichaam van Christus. Vele mannen zijn zich ervan bewust, dat de meest waardevolle bron van hun groei en rijpheid hun echtgenote is. In een zeer praktisch opzicht is de man met een 'seminarie' getrouwd.

Ten vierde: Huwelijk en gezin zijn een natuurlijk deel van de kerk midden in de wereldse maatschappij. Er is geen natuurlijkere en krachtigere mogelijkheid, het leven van Christus in de maatschappij te verspreiden dan door een sterke goddelijke getuigenis van een christelijk thuis. Het is een klein stukje kerk dat in je buurt geplant wordt.

Ten vijfde: Het thuis en het huwelijk zijn een plaats voor genezing en herstel. De Heer wilde dat het huwelijk een bron zou zijn die in onze meest fundamentele en belangrijkste behoeften voorziet. Zonder deze bron van bemoediging wordt ons gevecht alleen maar moeilijker en pijnlijker.

Zodra we begrijpen dat het huwelijk in het middelpunt van Gods eeuwige plan en de voleindiging van Zijn Koninkrijk staat, is het gemakkelijk te begrijpen waarom de krachten van deze eeuw proberen aan te vallen en de fundamentele roeping van mannen en vrouwen willen vernietigen.

De 'stormloop'

De aanval op het gezin is niet altijd luidruchtig en openlijk gevoerd. Eerder geeft de vijand er de voorkeur aan geraffineerde en ingrijpende veranderingen in de fundamentele structuren van de maatschappij teweeg te brengen. Dit leidt ertoe dat thuis en gezin vernietigd worden, door ze geheel uit het beeld verdringen. Sta me toe om zes fundamentele krachten op te noemen die het huwelijk en het gezin steeds verder in een hoekje van het moderne leven proberen te dwingen.

1. Individualisme: Onze ‘ik'-gerichte maatschappij legt alle nadruk op de vervulling van het individu. Als het zelf in het middelpunt van ons leven staat en zelfverwezenlijking het enige doel is, dan is het onmogelijk de offers te brengen die nodig zijn voor het bestaan van een gezin. De persoonlijke carrière wordt dan een makkelijke rechtvaardiging voor echt-scheiding, overspel, vrijgezellen leven en een kinderloos huwelijk. Tegenwoordig zijn veel van deze huwelijken gebouwd op de behoefte om persoonlijke welvaart, geluk en voldoening te verkrijgen.

2. Maatschappelijke activiteiten: Daarmee bedoel ik activiteiten buiten het huis. Nog maar vijftig jaar geleden waren de belangrijkste sociale activiteiten in de maatschappij rond het gezin geconcentreerd. Het gezin organiseerde activiteiten en ontspanning voor zichzelf. De moderne maatschappelijke activiteiten (en ongelukkigerwijze ook vele activiteiten van kerken) neigen ertoe de gezinnen eerder te scheiden dan te verenigen. De vader gaat naar de bowlingclub, de moeder gaat naar de vrouwenkring en de kinderen hebben bepaalde verplichtingen op school. In een modern gezin kan het voorkomen, dat er meerdere dagen voorbijgaan zonder dat men ook maar één keer samen eet of een avond gezamenlijk thuis doorbrengt. Deze levensstijl vervreemd de familie. Hoewel ze in hetzelfde huis wonen, zijn ze niet werkelijk een gezin.

3. Verschillende bronnen van autoriteit: Onze maatschappij leidt aan de 'plaag van experts.' De scholen, de overheid, de doktoren en een zeer groot aantal mensen die het vanwege hun beroep moeten 'weten,' hebben allen de vader vervangen als degene die weet wat het beste is voor het gezin. Als een kind tegenwoordig antwoorden nodig heeft, zal het niet meer aan zijn vader vragen, maar eerder zijn leraar - of hij leest erover in een boek.

De experts hebben de mannen aangepraat dat ze niet weten hoe vaders of echtgenoten te zijn. Ze hebben de vrouwen aangepraat dat ze niet weten wat het betekent echtgenotes of moeders te zijn. Niemand kan meer iets doen, zonder dat hij daarvoor de raad van een ‘deskundige' nodig heeft. Een dergelijk uit elkaar lopen van autoriteiten brengt geen zekerheid en gezondheid, maar eerder meer verwarring.

4. Rolwisseling: De mannen verliezen hun mannelijkheid en de vrouwen hun vrouwelijkheid. Niet alleen worden de fundamentele eigenschappen van man en vrouw tenietgedaan, maar ook de daarmee verbonden rollen vervagen en worden zelfs geheel uitgewist. De hele wettelijke en maatschappelijke structuur vernielt de rol van de man als leider, beschermer en als degene die voor anderen zorgt! Ze vernielt ook de rol van de vrouw als ‘helper' en als degene die een huishouding voert. De mannen worden verwijfd en passief, terwijl de vrouwen steeds meer mannelijk en agressief worden. Het resultaat daarvan is dat de kinderen geen duidelijk beeld met betrekking tot hun geslacht krijgen en geen voorbeelden hebben die ze kunnen volgen.

5. Niet-bijbelse beginselen van moraal en ethiek: Van de situatie afhankelijke ethiek en relativisme willen ons wijsmaken dat er geen absolute waarden meer zijn waarnaar men oordelen kan wat normaal en goed is. Er zijn geen ‘regels' meer hoe een huwelijk opgebouwd moet zijn of hoe men de kinderen moet opvoeden. Iedereen kan doen wat naar zijn gevoel goed is. Het resultaat is chaos.

6. De economische grondslag van onze maatschappij ligt niet meer dicht bij huis: Honderd jaar geleden lag de economische grondslag nog thuis. Het familiebedrijf, de landbouw of het werk thuis waren de economische ruggengraat van onze cultuur. Dat betekende dat de vaders normalerwijs thuis waren en hun zonen in het beroep of het werk opleidden dat ze zelf uitoefenden.

De complexe economische structuur van onze maatschappij vereist normaal gesproken dat de vader buitenshuis werkt, vaak zelfs voor enige dagen achter elkaar. Dit betekent dat de economische zelfstandigheid niet meer door het gezin gegarandeerd wordt, maar door een bedrijf, een overheid of een vakbond. De inflatie en de druk om een bepaalde levensstandaard te handhaven, dwingen vele gezinnen in een situatie waarbij beide ouders moeten werken. Met als resultaat dat de kinderen naar het kinderdagverblijf moeten, moeders een groot deel van hun energie ergens anders gebruiken dan voor het runnen van het huishouden en het gezin. Onze ingewikkelde structuur draagt bovendien bij tot de hoge mobiliteit en onbestendigheid van onze maatschappij. Slechts zelden woont een gezin dicht bij de grootouders, ooms en tantes.

Het gebrek aan identiteit binnen een vaste familiestructuur verstoort de bewustheid van een zekere erfenis en ook de verantwoording en het respect tegenover ouderen. Langzaam wordt de basis van onze maatschappij vernietigd. De chaos en de verwarring van een maatschappij zonder intacte gezinnen uit zich in de stijgende misdaadcijfers, meer echtscheidingen, een wijd-verbreide toename van homoseksualiteit en het algemene verlies van morele beginselen. Een groot deel daarvan kan worden teruggevoerd op het verval van ons gezin en doordat de man voor zijn door God gegeven opdracht gevlucht is.

Hoe keren we terug?

Vaak voel ik me een beetje jaloers als ik voor een jong christelijk paar sta dat op het punt staat man en vrouw te worden. Twee mensen, die het huwelijk beginnen met een duidelijk christelijk begrip van volwassenheid, trouw en de noodzaak van de door God gegeven rollen aan echtgenoot en echtgenote. Ze beginnen op een degelijke basis waaraan het bij velen van ons, dus ook bij gelovigen, ontbrak. Voor hen die hun huwelijk niet op een bijbelse grondslag zijn begonnen, is de weg naar een bijbelse vernieuwing vaak lang en pijnlijk. Vaak worden we er ons pas van bewust in hoeverre we als mensen van het evenbeeld van God zijn afgevallen, wanneer we ernaar terug willen keren.

De manier waarop we tot de bijbelse realiteit in ons huwelijk terugkeren, is vaak net zo belangrijk als de beslissing op zich, om terug te keren. Op deze weg vervult de man de sleutelrol. Aan hem ligt het de overvloed aan mogelijkheden aan te grijpen die God voor het huwelijk heeft voorzien. Het is niet voldoende slechts enige basisproblemen in ons huwelijk te erkennen, een paar veranderingen in onze levensgewoonten aan te brengen, één of twee keer met een predikant te spreken en dan te verwachten dat alles in orde is. Ongelukkigerwijs hebben vele mannen een zeer naïef idee van wat het betekent om hun huwelijk in orde te brengen. Als beiden eenmaal na een adviesgesprek over hun huwelijk van hun pastor terugkomen, haalt de echtgenoot opgelucht adem en zegt: "Ik ben blij dat dit voorbij is, nu kunnen we gewoon weer verdergaan." Hij denkt al bij het doel te zijn als hij het probleem ontdekt heeft - in werkelijkheid is dit pas het begin!

Hindernissen op de weg

Iedere man die gelooft dat de strijd gewonnen is, zodra hij uit het huis van zijn pastor komt, mag zich voorbereiden op een ongelooflijk hard ontwaken. Niet alleen is de reis nog maar net begonnen - hij zal verlangen om te vluchten! Als een man zich ooit ingebeeld heeft een leider te zijn dan worden zijn illusies waarschijnlijk vernietigd als hij begint zijn huwelijk te leiden, indien niet al daarvoor. Vervolgens zal ik zeven veelgemaakte fouten noemen die mannen op hun weg terug vaak maken.

1. Falen als goede leider

Tien jaar geleden begon ik met een regelmatige samenkomst van een groep mannen en vrouwen met het doel enige bijbelse grondslagen van groei en discipelschap te ontdekken. Voor onze eerste samenkomst vastte ik en zocht de Heer, om de eerst stap op deze weg te vinden. Ik verwachtte dat de Heer zou zeggen, dat we enige belangrijke delen uit de Bijbel moesten lezen. Of misschien zou Hij een groot offer van ons vragen of een plechtige belofte van ons verlangen. Maar op de derde dag van de vasten gaf de Heer me heel zacht de volgende woorden in mijn geest: "Streef ernaar om het respect van je vrouw te krijgen!"

Iets uit mijn humeur tegenover de Heer vanwege de instructie die Hij gegeven had, verzamelden we ons die avond rond de woonkamertafel en vroegen onze vrouwen, of ze ons werkelijk respecteerden. Tien jaar later zijn we er nog steeds mee bezig om dit respect te verkrijgen! Een van de meest genoemde klachten van onze vrouwen op deze avond was het gebrek aan consequent initiatief nemen en leiding geven aan hun levens door hun echtgenoten. Bill Gothard ontdekte bij het ondervragen van christelijke vrouwen, dat het grootste probleem bij hun echtgenoten het falen in werkelijk geestelijk leiderschap was. Dit is in het bijzonder van toepassing op de vrouwen van predikanten! Een vrouw wil werkelijk geleid worden. Er zijn maar zeer weinig echtgenotes die de leiding van hun echtgenoot in principe nooit zouden volgen. Maar al te vaak verandert er in een huwelijk niets principieels, totdat de vrouw dreigt er vandoor te gaan, een zenuw-inzinking krijgt of haar echtgenoot drie nachten lang wakker gehouden heeft door haar huilen. Dan vraagt haar man meestal vriendelijk: "Klopt er iets niet, lieveling?" Hij had deze vraag al minstens zes maanden eerder moeten stellen. Een christelijke echtgenoot kan vele uren besteden aan de bediening in de gemeente, een avond lang vurig getuigen in de buurt of iemand het hele weekend troosten die een dierbare heeft verloren. Maar als het om de lastige problemen van zijn vrouw gaat, heeft hij vaak genoeg geen tijd om met haar te praten, naar haar te luisteren of met haar te bidden.

"Lieveling we hebben zes weken lang nauwelijks een woord met elkaar gesproken!" zucht de vrouw. "Je hebt gelijk lieveling", zegt haar man liefdevol, "ik heb vanavond vijf minuten tijd, wat wil je me zeggen?"

De echtgenoot die zijn vrouw werkelijk leidt, zal ervoor zorgen dat er de gelegenheid is om regelmatig en ten volle over haar problemen en gevoelens te praten. Het is de taak van de echtgenoot om een geestelijk perspectief voor zijn gezin te creëren en om zijn vrouw en kinderen te leiden tot alles wat de Heer voor hen als paar en gezin heeft gepland. Dit betekent natuurlijk dat het huwelijk en gezin ongeveer evenveel tijd, kracht en gebed vragen als zijn wereldse baan.

2. Falen om de werkelijkheid goed te beoordelen

De Heilige Schrift beveelt de echtgenoot om "te wonen bij haar (zijn vrouw) met verstand" (1 PETRUS 3:7). Het Woord van God zegt ons dat de vrouw het zwakkere vat is en dat we de conditie moeten leren beoordelen van onze vrouw en kinderen aan de hand van hun feitelijke staat van geest, ziel en lichaam. De eerste keer dat Judy mij vertelde dat ze niet meer naar de bijeenkomsten wilde, dacht ik dat ze afgevallen was. We waren 'slechts' naar drieënveertig bijeenkomsten geweest in twee weken.

Als ik toen had begrepen hoe ik de realiteit kon beoordelen a.d.h. van de toestand van mijn vrouw, zou ik me gerealiseerd hebben dat we meer hadden rondgereisd dan de Heer van ons verlangde. Er zit iets in de meeste mannen dat hen ertoe drijft zeven dagen per week, achttien uur per dag op te offeren voor hun werk, zij het werelds of geestelijk - en zelfs dat is niet genoeg. Als rusten van zelf zou gaan, zou de Heer ons niet het bevel hebben gegeven om een dag per week te rusten.

De meeste mannen, vooral die in een geestelijk ambt, wissen dit gebod uit hun Bijbel. We vertellen onze vrouwen hoe hard we werken, hoeveel we lijden voor Jezus en de familie, maar tegelijkertijd weten we diep van binnen dat we er in feite van houden dit te doen!

Mannen hebben de neiging de staat van hun huwelijk te beoordelen naar het aantal woordenwisselingen dat ze hebben. Als wij in ons huwelijk geen woordenwisseling hebben gehad in drie weken dan hebben we het gevoel dat we redelijk goed met elkaar kunnen opschieten. We proberen ons huwelijk te beoordelen, naar wat we graag willen dat het zou zijn in plaats van naar wat het werkelijk is. De meeste mannen misleiden zichzelf met betrekking tot de werkelijke toestand van hun huwelijk. Er zijn sommige verborgen tekenen die een echtgenoot moet leren op te sporen. Is je vrouw open en warm? Toont ze initiatief en heeft ze vreugde in het huishouden en koken? Is ze tevreden over haar relatie met de kinderen? Is ze makkelijk te stimuleren op seksueel gebied? Is ze gezond en fit? Respecteert ze jou als man? Heb je de moed om haar daarnaar te vragen? Tenzij er andere ongewone omstandigheden zijn die op deze gebieden invloed hebben, moet een echtgenoot de werkelijke staat van zijn eigen leven en zijn bekwaamheid om andere mensen te leiden, leren te beoordelen aan de hand van de gezondheid en het welzijn van zijn vrouw.

3. Foute reacties op gedaan onrecht uit het verleden

Iedere echtgenoot heeft soms kwetsuren of onrecht gezaaid in het leven van zijn vrouw; door onwetendheid of door een beperkt begrip van haar gevoelens, door gebrekkige leiding of door gewoonten uit zijn verleden. Kennelijk is het een onveranderlijke geestelijke wet dat je zult oogsten wat je gezaaid hebt. Veronderstel eens dat je niet sensibel genoeg bent voor de gevoelens van je vrouw en haar financiële behoeften in de eerste tien jaar van je huwelijk. Realiseer jij je dat verkeerd omgaan met geld problemen kan veroorzaken? Het is praktisch onvermijdelijk dat bitterheid, wrok en kwetsuren in haar leven gaan groeien. Na tien jaar huwelijk zul je een bijbelconferentie voor mannen bijwonen en de spreker zal zeggen: "Je moet de behoeften van je vrouw in ogenschouw nemen als je de financiën voor je gezin plant." Geheel overtuigd keer je terug naar huis en vanaf nu ben je onbevooroordeeld en redelijk en geef jij je vrouw ook wat zakgeld. Je denkt dat het probleem is opgelost en dat vanaf nu alles over rozen zal gaan. Maar - je bent nog niet begonnen te oogsten. We houden er van te geloven dat een beetje ‘Schatje, alsjeblieft vergeef me!' alle problemen zal oplossen. Maar soms zal dat haar nog meer frustreren. Het slechte zaad dat je hebt gezaaid gedurende tien jaar van onwetendheid en kilheid zal opkomen, en je zult zeker de oogst moeten binnenhalen overeenkomstig Gods wet van zaaien en oogsten.

Iedere tuinman kan ons vertellen dat je ongewenst onkruid niet kwijtraakt door het weer in de grond terug te stoppen. Als je dat doet, komt het in tienvoud terug. Nadat je door de Heer bent overtuigd van het goede gedrag wat geld betreft, geef jij je vrouw vervolgens genoeg zakgeld en stuurt haar naar de winkel om wat nieuwe kleren te kopen. Dezelfde avond, terwijl jij haar nieuwe kleren bewondert, stort ze in en huilt: "Je geeft me nooit genoeg geld!" Dit is het langdurig effect van een oude wond! Verbijsterd antwoord je: "Dit is het meest belachelijke wat ik ooit heb gehoord. Je hebt net een hoop geld aan deze kleren uitgegeven." Door dit te doen heb je de vrucht, die jaren oud was in de grond teruggestopt. Geen zorgen! Het zal binnen een paar maanden weer terugkomen!

Als we wijs zijn dan zullen we zorgvuldig moeten zijn om de vrucht van oude grieven en wonden te herkennen, zelfs als ons gedrag al veranderd is. We zullen deze vrucht moeten accepteren door ons te realiseren dat dit het langdurige effect is van oud zeer. We moeten bereid zijn om deze oude vruchten over een behoorlijke tijd te oogsten, vooral als de verwondingen en verwaarlozing van onze vrouwen langere tijd hebben plaats gevonden. De mate en omvang van de oogst hangen direct samen met de omvang van wat we hebben gezaaid.

4. Onvermogen om te luisteren

Waarschijnlijk is de grootste vaardigheid die een echtgenoot kan ontwikkelen om zijn huwelijk weer in orde te brengen, de vaardigheid van tijd nemen om naar zijn vrouw te luisteren. Een vrouw heeft een onfeilbaar instinct om uit te vinden of haar man werkelijk naar haar luistert of niet. Misschien praat ze over een probleem met haar handwerk klas of waarom de oven niet goed werkt of wat de buurvrouw met haar zoon heeft gedaan. Plotseling zegt ze: "Je luistert niet eens naar me." De hele tijd heb je met je hoofd geknikt en gezegd; "Ja liefje, zeker." Ergens wist ze precies dat je nog met je gedachten bij de financiële administratie op het kantoor was. Mijn vrouw vertelde me op een keer over haar dagelijkse bezigheden en plotseling daagde het bij me dat ik totaal niet luisterde maar in Oost Europa aan het evangeliseren was.

Heel vaak heeft de vrouw geen antwoord of zelfs commentaar nodig. Ergens in het hart van de vrouw ligt de behoefte om met haar man te delen wat in haar wereld gebeurt. Zelfs als het kind van de buren of de kapotte wasmachine onbeduidend lijken in vergelijking met de grote problemen die wij met ons meedragen in ons dagelijks leven, moeten we ons realiseren dat dit veel voor haar betekent. Een kapotte wasmachine is net zo goed een ramp voor haar, als een mislukking op het werk voor ons en een klein probleem met de buren kan net zo belangrijk zijn voor haar als een geschil met de baas voor ons. Een van de grootste belemmeringen als we naar onze vrouwen luisteren, is ons onvermogen 'de boog te ontspannen'. De speciale voorliefde van de man voor zijn werk zet hem voortdurend onder spanning en de kleinste stimulans zal hem terugbrengen naar zijn werk. Predikanten en mannen met een normale baan die geen regelmatige werktijden hebben, neigen tot deze 'ziekte'. Maar mannen die regelmatige werktijden hebben, kunnen ook van hun werk thuiskomen, gespannen zijn en niet echt willen stoppen met werk, zelfs als ze in de tuin, in de kerk of onder vrienden zijn. Lichamelijk zijn we aanwezig maar met onze gedachten zijn we afwezig. Maar een boog die voortdurend gespannen is, zal uiteindelijk zijn veerkracht en spanning verliezen. Hij is altijd gespannen en nooit ontspannen. Vanaf een bepaald punt moet iedere echtgenoot leren al zijn verantwoordelijkheden en zorgen van zijn wereld neer te leggen en de wereld van zijn vrouw binnen te stappen. Totdat hij dat doet, zal hij niet in staat zijn te luisteren naar zijn vrouw.

Als we ons niet ontspannen, zullen we niet in staat zijn de onzichtbare tekens van een slecht huwelijk te herkennen. Onze ambitie en onze werkmanie zullen ons onder hoge druk houden, totdat onze vrouw instort, omdat de druk te veel voor haar is geworden.

5. Gebroken beloftes

SPREUKEN 13:12 zegt: "De uitgestelde hoop krenkt het hart." Beloftes die keer op keer gebroken worden, veroorzaken een wond die bijna onmogelijk te helen is. In een beroep waarin je hoofdzakelijk met mensen te doen hebt, is het vaak heel moeilijk om beloftes te houden. Stel je eens voor dat ik mijn vrouw beloofd heb om zes uur thuis te zijn. Dit is heel belangrijk voor haar. Heel haar dagelijkse routine is erop gericht om ‘s avonds samen met het gezin te dineren. Om 5:15 uur 's middags komt mr. Brown huilend mijn kantoor binnen en vertelt me dat zijn vrouw zojuist de kinderen heeft meegenomen en het huis verlaten heeft. Nu moet ik beslissen wat belangrijker is: mevrouw Brown of mevrouw Mumford?

Al is de tragedie van een huwelijk, dat met problemen beladen is, niet vergelijkbaar met een diner thuis, als we veel vergelijkbare problemen behandelen, komen we erachter dat er honderden mevrouw Browns zijn, maar slechts één mevrouw Mumford. Ons meevoelend hart dwingt ons ertoe die avond urenlang met mr. Brown door te brengen. We vergeten dat mr. Brown zijn huwelijk drieëntwintig jaar lang verwaarloosd heeft, dat het tien jaar zou kunnen kosten om het te helen en dat het er voor de toekomst van het leven van mr. Brown niet al te veel toedoet of we vandaag één uur over hebben of morgen.

Sommige vrouwen zullen er alleen toegebracht worden kwaad te spreken over het veeleisende werk van hun echtgenoot, omdat ze ervaren hebben hoe zij en hun gezin steeds weer worden teleurgesteld door gebroken beloften. De Schrift waarschuwt ons om geen beloftes te doen als een dwaas. In PREDIKER 5:4 staat: "Het is beter, dat gij niet belooft, dan dat gij belooft en niet betaalt." Het is heel makkelijk onze vrouw iets te beloven als we onder druk staan in een moeilijke situatie, niet omdat we haar behoeften echt tegemoet willen komen, maar omdat we nog een pleister op de wond willen doen en onder de verplichting uit willen komen. Midden in onze crisis zullen we misschien tegen onze vrouw zeggen: "Schat, deze zomer zullen we op vakantie gaan." Maar als de zomer komt en met onze vrouw gaat het een beetje beter dan vergeten we de vakantie. Maar zij zal de belofte niet vergeten!

Onze geliefde vrouw houdt ons tot drie uur 's morgens wakker en vertelt ons hoe zij en de kinderen lijden omdat we niet één dag samen met het gezin hebben doorgebracht in de afgelopen twee maanden. In ons wanhopig verlangen naar slaap beloven we; "Schat, dit weekend zullen we een dag vrijhouden om samen een uitstapje te maken." Maar als het weekend nadert, komt er iets anders tussen en weer is er een beetje hoop vernietigd. Haar hart is een beetje meer gegriefd en onze vrouw denkt aan mevrouw Brown die het huis verliet met de kinderen.

Als je ooit je vrouw iets hebt beloofd en ze antwoordde: "Ik geloof je pas als het gebeurt," dan weet je dat je een paar beloftes gebroken hebt, die nodig geheeld moeten worden.

6. Rijpheid van karakter

Een vrouw heeft meer nodig dan een echtgenoot, ze heeft een man nodig. Een vrouw heeft de behoefte haar echtgenoot te bewonderen om zijn karakter. De meeste vrouwen eisen geen perfecte echtgenoot. Ze willen alleen dat hij genoeg rijpheid toont om haar de zekerheid en bescherming te geven die ze nodig heeft. Ik zou graag tien belangrijke gebieden willen opsommen, waarin iedere man zou moeten groeien en zijn karakter zou moeten rijpen.

Geestelijk: Een vader en echtgenoot zou het Woord van God goed genoeg moeten kennen om zijn gezin adequaat advies en leiding te kunnen geven. Hij zou ook in staat moeten zijn de stand van zaken in zijn gezin, evenals van anderen te beoordelen a.d.v. Gods Woord, om vervolgens ernaar te handelen. Hij moet in staat zijn de genade, goedheid en compassie van de Heer te tonen ten opzichte van zijn gezin door zijn gebed en advies.

Sociaal: Een man moet in staat zijn om in passende mate manieren en waardigheid te kunnen tonen in welke situatie dan ook. Hij moet tegelijkertijd noch in het middelpunt staan noch te verlegen en teruggetrokken zijn.

Intellectueel: Een man hoeft geen graad te halen om in staat te zijn geestelijk te groeien. Maar hij zal tijd noch moeite mogen sparen om begrip te krijgen van de wereld om hem heen en de mensen waarmee hij leeft.

Financieel: Financiële groei betekent dat een man kan beschikken over zijn geld. Dit betekent dat hij het geld beheerst in plaats van dat het geld hem beheerst.

Confrontatie: Dit wil niet zeggen dat een man eigenwijs of lomp moet zijn, maar meer dat hij bijvoorbeeld de moed moet hebben om de kelner te vertellen dat het biefstuk van zijn vrouw niet goed gaar is.

Seksueel: Een man zou in staat moeten zijn om zijn vrouw tot seksuele vervulling te brengen met een gepaste mate van begrip en zelfbeheersing.

Vaderschap: Ik geloof dat geen enkele man ooit volledige rijpheid bereikt op dit gebied. Hij zal alleen leren minder fouten te maken.

Mannelijkheid: Dit betekent dat hij in staat is zijn gevoelens te beheersen, dat hij eerlijk en oprecht is, en vooral, dat hij in staat is initiatief te tonen en de leiding te nemen.

Overtuiging: Een man zou moeten weten waar hij in gelooft en waarom, zelfs wanneer hij wordt geconfronteerd met druk of beïnvloeding door anderen.

Uiterlijk: Een man hoeft er niet uit te zien als de voorpagina van de 'Esquire,' maar hij moet er niet uitzien als iemand die zojuist door de kat is binnengesleurd.

In al deze tien gebieden zouden we moeten groeien. Normaal hebben we ons doel op zes of zeven gebieden bereikt en op drie of vier maken we nog steeds veel fouten. De gemeente zal de zeven dingen zien waarin we erg goed zijn, maar er is ook iemand, die de andere drie dingen ziet, die we liever zouden bedekken! Als de verschillende niveaus van groei van de man op deze gebieden door de vrouw niet worden begrepen, kunnen ze onzekerheid veroorzaken, instabiliteit en gebrek aan respect tegenover de man.

7. Vermijd de problemen niet

Iets in het karakter van de meeste mannen zet hen ertoe aan ‘vredestichters' te zijn. Maar dit is niet de vrede waarover Jezus sprak in de "bergrede." Dit is eerder een soort zwakte. De meeste mannen trekken zich vlug terug bij conflicten en problemen. Ze zullen er bijna alles voor doen om een discussie of conflict thuis te vermijden. Daarom blijven we steeds meer pleisters op de wond plakken en zijn het er net genoeg om de symptomen onder controle te houden, in plaats van ons te bekommeren om de werkelijke oorzaak van het probleem. Als de Heilige Geest niet zo getrouw was om ons de problemen steeds voor ogen te houden, zouden de meeste ervan onopgelost blijven totdat ze hoogstwaarschijnlijk ons huwelijk vernietigen of zo beschadigen dat het niet meer geheeld kan worden.

Er zijn twee hoofdredenen voor conflicten in onze huwelijken. Heel vaak blijven deze onopgelost als de echtgenoot gebrek aan initiatief en leiderschap toont.

Ten eerste: het huwelijk is gebouwd op een onvolledig fundament. Een veel voorkomend hoofdprobleem is het gebrek aan zekerheid tussen partners dat het de gehele wil van God is dat ze met elkaar getrouwd zijn. Gebrek aan zekerheid over de wil van God dat ze samen zijn, geeft ruimte voor twijfels zoals: "Misschien heeft God een andere partner voor mij" of: "Het kan zijn dat dit niet de perfecte huwelijkspartner voor mij is." Twijfels als deze moeten het zwijgen worden opgelegd en voor de Heer worden gereinigd anders zullen zij zichzelf nooit volledig aan elkaar kunnen geven en vrij zijn voor de vreugde van het huwelijk.

Seksuele relaties voor het huwelijk kunnen het paar beladen met schuldgevoelens of hen in het onzekere laten over hun eigen seksuele reacties in het huwelijk.

Als er geen ouderlijke instemming en zegening is zullen de man en vaker nog de vrouw worden gedreven door onzekerheid, vrees en de onbekwaamheid om zichzelf zonder bedenkingen volledig aan de ander te geven. Een paar waarbij om één of andere reden de ouderlijke zegening teruggehouden is, zou het geweten moeten zuiveren door vergeving te vragen voor enige inbreuk op bijbelse autoriteit toen ze in het huwelijk traden. De relatie met de ouders kan ook een probleem zijn als de 'onzichtbare band' tussen de ouders en het nieuwe paar niet juist wordt onderbroken. Ouders moeten nooit proberen het nieuwe paar te annexeren als een deel van hun gezin, maar moeten hen gewillig hun eigen identiteit laten vinden als gezin, vooral tijdens vakantie-periodes en in tijden van belangrijke beslissingen. Een nieuw gezin kan alleen maar goed gegrondvest worden als ze langzaam maar zeker leren hun eigen identiteit te vinden. Daardoor kunnen ze een goede relatie met hun ouders opbouwen, vrij van spanning of ongepaste invloed op hem of haar.

Ten tweede: Er zijn misschien bepaalde verschillen in hun opvatting over het leven of andere fundamentele vragen die nooit helemaal opgehelderd zijn. Dit kunnen dingen zijn zoals opvattingen over de verschillende rollen van de man en de vrouw in het huwelijk? Hoe met geld om te gaan? De invloed die een baan thuis zal hebben? Kinder-opvoeding, enzovoort. Op al deze gebieden moet de man de leider zijn, door ieder probleem; voorzichtig, liefdevol en met veel gebed tot een oplossing en genezing te brengen. Door moeilijke onderwerpen onder ogen te zien, moeten de partners leren hun rechten en eigen mening op te geven voor de soevereiniteit van de Heilige Geest. We moeten ons realiseren dat in werkelijkheid geen van de partners het volledige antwoord heeft op welke vraag dan ook, maar dat de wil van God en de openbaringen in Zijn Woord een passend en acceptabel compromis opleveren.

Een paar praktische ideeën

Al proberen we wat we kunnen, het lijkt soms dat we gewoon niet in staat zijn de nodige stappen te nemen om de juiste veranderingen in ons leven en huwelijk te bewerkstelligen. Soms wordt het teveel voor ons om te veranderen omdat we in het leven nog niet die paar basisregels hebben geleerd die ons veel problemen en pijn kunnen besparen. Ik wil je een paar tips geven om de juiste stappen te nemen.

1. Leer ‘Nee' te zeggen!

Het trefwoord is hier: stel de juiste prioriteiten. Je vrouw weet precies wat je het liefst doet. Als door andere activiteiten of verantwoordelijkheden steeds de behoeften van haar leven en die van het gezin opzijgeschoven worden, zal ze een gebrek aan begrip en aandacht beginnen te voelen. Er zullen altijd meer eisen aan ons gesteld worden dan we ons kunnen veroorloven wat de tijd betreft. Als we niet het fatsoen hebben op het juiste moment 'Nee' te zeggen, zal ons huwelijk constant in gevaar zijn.

2. Verdeel je krachten!

Een van de grootste moeilijkheden en teleurstellingen die een vrouw kan ervaren is dat wanneer ze eindelijk een paar momenten met haar echtgenoot kan zijn, hij lichamelijk en emotioneel uitgeput is. We hebben maar een bepaalde hoeveelheid kracht. Ons werk, onze sociale activiteiten, onze verantwoordelijkheid in welke dienst dan ook en zelfs onze vrije tijd onttrekken energie en leven van ons.

Als we niet voorzichtig zijn en wat energie en levendigheid voor onze vrouw bewaren, zullen we krachteloos zijn en niet in staat te geven wat we zouden moeten in de meest belangrijke relatie (naast die met God) in ons leven. Als we nauwkeurig nagaan, zullen we ons realiseren dat er één of meerdere 'zwarte gaten' zijn in onze omgeving, die niets anders doen dan leven en kracht aan ons te onttrekken, zonder enige zichtbare zegening als resultaat. Als we geen duidelijke roeping van God hebben om op deze gebieden te werken, zouden we ze moeten vermijden.

3. Leer je boog te ontspannen

Een boog die steeds gespannen staat zal ten slotte zijn spanning en sterkte verliezen. Als we 's avonds naar huis terugkeren, moeten we leren ons te ontspannen, uit te schakelen en 'thuis' te zijn. Een man die altijd gespannen en opgewonden is, wiens adrenalineniveau altijd te hoog is, zal nooit van waarde zijn voor zijn vrouw en gezin.

4. Geef goedkeuring, erkenning en eer

Dit betekent niet dat we moeten vleien en hypocriet moeten zijn. Vleierij is een onwaarheid, die gesproken wordt uit onoprechte motieven. Eerlijke complimenten, aanmoediging en goedkeuring werken als kruiden die je huwelijk een goede smaak geven.

Wanneer was het voor het laatst dat je je vrouw een compliment gaf voor een groot diner dat ze had bereid of hoe ze eruit ziet of hoe mooi ze de woning houdt? Tenminste een keer per maand ontvangt de man loon voor zijn werk dat hij iedere dag doet. Maar veel vrouwen doen dag in dag uit zwaar huishoudelijk werk en krijgen daarvoor geen erkenning, zelfs niet een ‘Dank je wel schat.'

Kinderen zouden moeten worden opgevoed om hun moeder te eren en te waarderen, niet alleen voor wat ze doet, maar ook voor wie ze is. De innigste wens van een vrouw is haar man te behagen en zijn instemming te krijgen. Een echtgenoot die steeds haar fouten, zwakheden en tekortkomingen benadrukt, zaait een zaad dat op een dag zijn huwelijk zal vernietigen. Een man kan eerlijk zijn wanneer dit nodig is en toch een overvloed aan waardering en lof geven, wat zijn vrouw in staat stelt om de uitdagingen tegemoet te treden, die op haar afkomen als huisvrouw en moeder.

5. Blijf het initiatief nemen

Dit kan betekenen dat je zelfs bij een complete verwarring nog steeds moet blijven handelen alsof je alles onder controle hebt. Een man kan nog steeds het initiatief nemen, zelfs als hij niet precies weet wat er gedaan moet worden. De belangrijkste vraag is of hij wel of niet controle en leiderschap overeind zal houden. Niets zal een vrouw en gezin onzekerder maken dan een man die door een situatie te vermijden het initiatief en de controle uit handen laat glippen. Soms is de beste manier om een crisis te beheersen gewoon tegen iedereen zeggen: "Ga zitten en blijf kalm tot ik weet wat we moeten doen." Vaak testen vrouwen en kinderen de man of hij initiatief toont en hopen diep binnenin tegen een muur aan te lopen door dat te doen. Kinderen en vooral onze vrouwen moeten weten waar hun grenzen liggen en waar de plaats is van de man in hun leven. Veel vrouwen vertelden me tijdens een bemiddelingsgesprek: "Ik zet mijn man onder druk, want ik wil weten wat zijn werkelijke mening is.” Echtgenoten besparen zich een hoop onnodige pijn en spanning in hun huwelijk als ze voor hun overtuiging uitkomen en ervoor staan.

6. Leer iemand te zijn die anderen ‘in staat stelt'

Een man kan of zijn vrouw beschermen of haar in staat stellen zichzelf te redden. Een redder trekt zijn vrouw iedere keer als ze bijna verdronken is uit het water. Een man die haar ‘in staat stelt,' leert haar zwemmen. Onze vrouwen ervaren vaak dat we voor hen door onaangename en moeilijke situaties gaan. Wij moeten hen leren deze situaties zelf te beheersen. Als we onze vrouwen ondersteunen door ons gebed, hulp en aanmoediging dan zullen ze leren hoe met moeilijke situaties om te gaan. Ze zullen groeien, gezonder worden en een steunpilaar voor ons zijn in hun rol als echtgenote en moeder.

7. Leer belangrijke correcties van een herder aan te nemen.

Het is een principe in het Koninkrijk van God dat niemand autoriteit kan hebben als hij niet onder de autoriteit van iemand anders staat. Een vrouw zal immense zekerheid putten uit een man die eerlijk en open is tegenover een pastor of herder. Hij zal niet alleen belangrijke correcties krijgen van iemand die rijper is in de Heer, maar zal ook een plaats vinden waar hij zijn hart kan openen om te praten over problemen, oud zeer, frustraties en onrecht in zijn huwelijk.

8. Zie de problemen van je partner als een gelegenheid voor persoonlijke groei.

Als bepaalde problemen sinds langere tijd bestaan of buitengewoon ergerlijk zijn dan is het erg makkelijk om kritisch, bitter en ongeduldig te worden over de fouten van je vrouw.

De meest eenvoudige en effectieve manier om tegen deze negatieve houding te strijden is de Heer te prijzen voor iedere zwakheid van je vrouw. Dit zal je in de gelegenheid brengen meer geduld, liefde en barmhartigheid in je geloof te ontwikkelen. Gebed en vastberadenheid kunnen wonderen bewerkstelligen in het veranderen van een slechte houding.

9. Wees geduldig!

Problemen die al jaren bestaan, kunnen niet binnen een dag worden geheeld. Af en toe moeten we wachten tot een beetje van de oude oogst wordt binnengehaald of tot er zich nieuwe gedragspatronen ontwikkelen en nieuwe vruchten verschijnen. Bij sommige huwelijken kan het meer dan tien jaar duren voor zich een verandering voordoet. Heel vaak worden echtparen ontmoedigd wanneer een seminarie of een boek een schitterende relatie beschrijft als iets dat gemakkelijk bereikt kan worden. We moeten ons realiseren dat veel van de problemen die we willen oplossen het resultaat zijn van ervaringen uit de kindertijd, van ouderlijke invloeden of van een houding die sinds jaren diep geworteld is. Deze factoren zullen niet vlug en makkelijk veranderd worden. Zij hebben vele jaren van groei, gebed en Gods genade nodig om geheel te genezen.


Succes op ieder ander gebied is geen excuus voor tekort-komingen thuis.


Of je nu de president van GM bent, een evangelist, een pastor of een succesvolle zakenman, als je tienduizend mensen voor Christus gewonnen hebt, maar je verliest je vrouw en gezin dan heb je in werkelijkheid alles verloren!

Ik geloof dat de kerk de meest opwindende tijd tegemoet gaat die ze ooit ervaren heeft. Maar ze nadert ook tot de fase van de grootste beproevingen en verleidingen in haar geschiedenis. Het zal een schitterende en opwindende dag zijn als we in de frontlinie stappen om voor het evangelie te strijden. Echter, als we nu de tijd niet vrijmaken om ons huwelijk te koesteren kan het zijn dat we teruggestuurd worden als de bazuin klinkt, omdat we niet voldoen aan de condities die de Heer stelt.

Door Bob Mumford

Vertaald uit het Duits: "Der Mann auf den Flucht"

Bron: ‘Wiederherstellung,' oktober 1982.