Τα Χριστούγεννα

Προέρχονται από την Αγία Γραφή– ή από την ειδωλολατρία;

Παντού οι άνθρωποι θεωρούν ότι τα Χριστούγεννα είναι η λαμπρότερη χριστιανική γιορτή. Τη σήμερον ημέρα θεωρείται μάλιστα πως ο Ιησούς γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου και πως δήθεν η Αγία Γραφή εξαίρεσε αυτό το γεγονός από τις γραφές του, ώστε να μπορεί να γιορταστεί με ιδιαίτερο τρόπο από τους χριστιανούς.

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΝΗ! Υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία που θα έπρεπε να ξέρουμε. Ας πάψουμε να πλέουμε σε πελάγη άγνοιας, εμείς που ανήκουμε υποτίθεται σε έθνη χριστιανικά.

Η λέξη (Χριστούγεννα στα ελληνικά) προέρχεται από την αρχαία γερμανική έννοια «wihe naht» (wihe = ιερός) και σημαίνει στα γερμανικά «Άγια Νύχτα». Η γιορτή έφτασε σε μας στα πλαίσια της ρωμαιοκαθολικής λειτουργίας. Αλλά από πού το πήραν οι Καθολικοί; ... Από την ειδωλολατρική γιορτή στις 25 Δεκεμβρίου, με αφορμή τα γενέθλια του «Σολ», του θεού του ήλιου! Οι γιορτές σε αυτήν την ημερομηνία αφορούν στην αρχαία λατρεία του Βαάλ – την οποία η Βίβλος την αποδοκιμάζει ολοκληρωτικά. Δεν αναφέρονται ούτε στην Νέα Διαθήκη, ούτε από τον Απόστολο Παύλο, ούτε από την πρώιμη αληθινή εκκλησία! Έχει να κάνει με έναν από τους μύθους που αναφέρει ο Παύλος στο Β΄ ΤΙΜΟΘΕΟΝ 4:4. Έγραψε ότι αυτό το έθιμο εξαπατά τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο και ότι τους παραπλανεί, κάνοντας τους να ακολουθήσουν ένα αδύναμο και ασθενικό Ευαγγέλιο.

ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ. Δεν έχουν χριστιανική προέλευση, αλλά ειδωλολατρική και προέρχονται αρχικά από την Βαβυλώνα.

Ας εξετάσουμε τα πράγματα λίγο βαθύτερα...

Ο ΙΗΣΟΥΣ δε γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου, ούτε ήρθε στον κόσμο το χειμώνα. Γιατί; Επειδή υπήρχαν βοσκοί προβάτων που τις νύχτες φύλαγαν τα κοπάδια τους. (ΛΟΥΚΑΣ 2:8) Στην Παλαιστίνη οι βοσκοί πάντα στις 15 Οκτωβρίου μάζευαν τα κοπάδια τους από τα βουνά και τα λιβάδια και τα έβαζαν σε μαντριά με σκοπό να τα προστατεύουν από το κρύο και τις βροχές, που ακολουθούσαν εκείνη την περίοδο. (βλέπε ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ 2:11 και ΕΣΔΡΑΣ 10:9,13). Ο χειμώνας στην Παλαιστίνη συνέπεφτε με την περίοδο των βροχών και οι βοσκοί έμεναν στα σπίτια τους. Ήταν δε συνήθες φαινόμενο εκείνη την περίοδο για τους Ιουδαίους να οδηγούν τα κοπάδια τους στα λιβάδια και τις ερήμους περίπου την εποχή της γιορτής του Πάσχα (έναρξη άνοιξης) και να τα μαζεύουν πάλι στα μαντριά με τις πρώτες βροχές. Οι βοσκοί πρόσεχαν τα κοπάδια τους μέρα νύχτα. Κάθε εγκυκλοπαίδεια θα σε πληροφορήσει ότι ο Ιησούς δε γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου. Η ημερομηνία γέννησης Του είναι άγνωστη. Εάν ο Θεός επιθυμούσε οι άνθρωποι να ασχοληθούν με τη λατρεία βρεφών τα Χριστούγεννα, θα έκανε σαφή τη θέση του και δεν θα απέκρυπτε την ημερομηνία γέννησης Του.

ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ.

Σύμφωνα με φημισμένες εγκυκλοπαίδειες είναι κοινά αποδεκτό ότι τα Χριστούγεννα δεν γιορτάζονταν τους πρώτους δύο-τρεις αιώνες μετά Χριστού. ΠΩΣ λοιπόν εισήχθη αυτό το ειδωλολατρικό έθιμο; ΠΟΥ βρίσκεται η πραγματική του προέλευση;

Ο Νιμρόδης, ο εγγονός του Χαμ (ένας από τους γιους του Νώε) ήταν ο ιδρυτής του βαβυλωνικού συστήματος, ο οποίος στη διάρκεια της ζωής του κατέκτησε τον τότε κόσμο. Ήταν ένα σύστημα οργανωμένου ανταγωνισμού, βασισμένο σε ένα οικονομικό σύστημα με επίκεντρο το κέρδος. Ο Νιμρόδης έχτισε τον πύργο της Βαβέλ, την αρχαία Νινευή και άλλες πόλεις. Το όνομα Νιμρόδης είναι εβραϊκό και βγαίνει από το «Marad» που σημαίνει «αυτός που επαναστατεί». Ο Νιμρόδης ήταν τόσο κακός που παντρεύτηκε την ίδια του τη μητέρα, την οποία έλεγαν Σεμίραμις. Mετά τον πρόωρο θάνατο του Νιμρόδη, η μητέρα-σύζυγος του εξάπλωσε την επαίσχυντη διδασκαλία του σχετικά με τη δήθεν μεταθανάτια ζωή του Νιμρόδη ως πνεύμα. Ισχυριζόταν πως ένα ολόκληρο, καταπράσινο αειθαλές δέντρο φύτρωσε μέσα σε μια νύχτα από τον κορμό ενός πρέμνου, ενός κούτσουρου δηλαδή, και πως αυτό αποτελεί συμβολισμό για την ανάσταση και μετεμψύχωση του Νιμρόδη. Υποστήριζε επίσης πως από τότε ο Νιμρόδης εκείνη την ημερομηνία επισκέπτεται το πράσινο αειθαλές δέντρο και αφήνει δώρα. Η ημερομηνία της 25 Δεκεμβρίου έχει να κάνει με τα γενέθλια του Νιμρόδη και εκεί βρίσκεται και η αληθινή προέλευση του εθίμου σχετικά με το "χριστουγεννιάτικο δέντρο"

Η Σεμίραμις κατάφερε με ένα σωρό ίντριγκες να πείσει τους Βαβυλωνίους να την θεωρούν «βασίλισσα του ουρανού», ενώ ο Νιμρόδης ανακηρύχθηκε κάτω από διάφορες ονομασίες ως «ο βασιλικός γόνος του ουρανού». Μετά από γενεές και γενεές ειδωλολατρικής λατρείας ο Νιμρόδης κατέληξε να λατρεύεται και ως Μεσσίας, υιός του Βαάλ, με τον ίδιο τρόπο όπως και ο θεός του ήλιου. Στα πλαίσια του βαβυλωνικού συστήματος το δίδυμο πρότυπο «μητέρα-υιός» (η Σεμίραμις και ο αναγεννημένος Νιμρόδης) αποτελούσε το επίκεντρο της λατρείας, και διαδόθηκε σε όλο τον τότε κόσμο, απλά με διαφορετικές επονομασίες ανάλογα με τις εκάστοτε γλώσσες και χώρες. Στην Αίγυπτο ήταν «οι Ίσις και Οσίρις», στην Ασία οι «Κυβέλη και Δόσιος», στην ειδωλολατρική Ρώμη οι «Φορτούνα και Γιούπιτερ». Ερευνητές βρήκαν ακόμα και στην Ελλάδα, την Ιαπωνία, την Κίνα και το Θιβέτ αντίστοιχα αντικείμενα λατρείας της Μαντόνας (Παναγίας) – αποδεδειγμένα πολύ πριν τη γέννηση του Ιησού Χριστού, του λυτρωτή του κόσμου.

Κατά τη διάρκεια του τέταρτου και πέμπτου αιώνα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, όταν πλήθος ειδωλολατρών ασπάζονταν τον τότε δημοφιλή χριστιανισμό, φέρνοντας μαζί τους τα παλιά τους έθιμα και εκχριστιανίζοντας απλά τα ονόματά τους, η ιδέα της Παναγίας (μάνα-παιδί) έγινε πλατιά διαδεδομένη, ιδιαίτερα την περίοδο των Χριστουγέννων. Πάντα τα Χριστούγεννα οι χριστιανοί τραγουδούν: την «Άγια νύχτα» με το γνωστό θέμα της μάνας και του παιδιού. Εμείς, η σημερινή γενιά, γεννηθήκαμε σε έναν βαβυλωνικό κόσμο και μάθαμε σε όλη τη ζωή μας να σεβόμαστε θρησκευτικούς τύπους σαν να ήταν ιεροί. Δεν μας ρώτησε ποτέ κανείς, από πού προέρχονται: από την Αγία Γραφή ή από την ειδωλολατρία.

Ο ΘΕΟΣ ΕΔΩΣΕ ΕΝΤΟΛΗ στο λαό Του: «Αναβόησον δυνατά, μη φεισθής· ύψωσον την φωνήν σου ως σάλπιγγα και ανάγγειλον προς τον λαόν μου τας ανομίας αυτών...» (ΗΣΑΊ'ΑΣ 58:1), και εμείς θα κάναμε καλά να αναγνωρίζαμε ότι η αληθινή προέλευση της γιορτής των Χριστουγέννων ανατρέχει πίσω στην Βαβυλωνία. Πρόκειται για μια οργανωμένη σατανική αποστασία, η οποία είναι βαθιά ριζωμένη και απλωμένη σε όλο τον κόσμο. Στην Αίγυπτο από παλιά πίστευαν πως ο υιός της Ίσιδος (το αιγυπτιακό όνομα για τη βασίλισσα του ουρανού) γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου. Γι΄αυτό το λόγο η ειδωλολατρία λάτρευε αυτά τα φημισμένα γενέθλια αιώνες πριν γεννηθεί ο Χριστός. Πουθενά στη Βίβλο δεν αναφέρεται ότι θα έπρεπε να λατρεύουμε το δίδυμο σχήμα „μάνας-παιδιού“. Ούτε οι Απόστολοι ούτε οι πρώιμη εκκλησία το λάτρευε, και όμως η ειρωνεία είναι πως υπάρχουν πολλοί σήμερα που θεωρούν ειδωλολατρικό να μη το κάνεις!

Από ΛΟΥΚΑΣ 1:28, 42 και 48 προκύπτει ότι η Παναγία ναι μεν ήταν ευλογημένη από τον Θεό, αλλά ποτέ δεν ειπώθηκε ότι θα έπρεπε να θεοποιηθεί και να λατρευτεί ως θεότητα, εφόσον ήταν μόνο άνθρωπος. Η πλατιά διαδεδομένη λατρεία της Παναγίας ως η «μητέρα του Θεού» και η διδαχή περί της αμώμου σύλληψης, που την καθιστά σε μια κακώς ενοούμενη μεσολαβήτρια μεταξύ Θεού και ανθρώπων, αποτελούν τη συνέχεια των αρχαίων βαβυλωνιακών ειδωλολατρικών εθίμων, με αρχή την Σεμίραμις, τη σύζυγο του Νιμρόδη. Αποτελεί σατανική πλάνη που αποπροσανατολίζει την προσοχή μας από τον Ιησού Χριστό, τον αναστημένο Κύριο, που κάθεται δεξιά του Θεού, που δεν είναι πλέον βρέφος, δεν είναι στον τάφο, αλλά δίπλα στον πατέρα Του, τον Θεό μας.

Έτσι αυτό το αρχαϊκό, ειδωλολατρικό «μυστικό» μεταδόθηκε από τις ειδωλολατρικές θρησκείες στην ρωμαιοκαθολική εκκλησία, και από την τελευταία στις προστενταντικές κοινότητες και στους λαούς γενικότερα.

Ο Άγιος Νικόλαος:

Κι αυτός επίσης είναι ειδωλολατρικής προέλευσης. Ο Νικόλαος από τα Μύρα ήταν ένας καθολικός επίσκοπος, ο οποίος έζησε τον πέμπτο αιώνα στην πόλη Μύρα της σημερινής Τουρκίας και αργότερα «χειροτονήθηκε» άγιος. Σύμφωνα με ένα θρύλο δώρισε κρυφά την προίκα τριών θυγατέρων ενός πτωχευμένου πολίτη. Αυτή είναι και η αληθινή προέλευση του εθίμου να μοιράζονται κρυφά δώρα, την παραμονή της γιορτής του Αγίου Νικολάου, στις (6 Δεκεμβρίου). Αυτό αργότερα μεταφέρθηκε στα Χριστούγεννα. Από τότε τα Χριστούγεννα και η μέρα του Αγίου Νικολάου συνενώθηκαν.

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο και το επιτραπέζιο στεφάνι με τέσσερα κεριά:

Ακόμα και η χρήση φωτιάς και κεριών (το επιτραπέζιο στεφάνι με τα τέσσερα κεριά, φωτάκια στο χριστουγεννιάτικο δέντρο) που θεωρούνται μέρη μιας «χριστιανικής τελετής», αποτελούν τη συνέχεια ειδωλολατρικών εθίμων, με σκοπό να ευχαριστήσουν το θεό του ήλιου, να λάμψει πάλι αφού έφτανε το ναδίρ του στα νότια του ουρανού.

Πρόσεξε τι αναφέρει η Βίβλος ΙΕΡΕΜΙΑΣ 10:2-4 για το χριστουγεννιάτικο δέντρο:(για παράδειγμα το χειμερινό ηλιοστάσιο)
«Ούτω λέγει Κύριος· Μη μανθάνετε την οδόν των εθνών και εις τα σημεία του ουρανού (για παράδειγμα το χειμερινό ηλιοστάσιο) μη πτοείσθε, διότι τα έθνη πτοούνται εις αυτά.Διότι τα νόμιμα των λαών είναι μάταια, διότι κόπτουσι ξύλον εκ του δάσους, έργον χειρών τέκτονος με τον πέλεκυν.Καλλωπίζουσιν αυτό με άργυρον και χρυσόν· στερεόνουσιν αυτό με καρφία και με σφύρας, διά να μη κινήται.»

Πρέπει να γνωρίζεις ότι εμείς τα ειδωλολατρικά έθιμα ούτε τα μαθαίνουμε ούτε τα δεχόμαστε.

Χριστουγεννιάτικα δώρα:

Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ φαίνεται να αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα γεγονότα αυτού του χριστουγεννιάτικου εθίμου. Πολλοί θα πουν: Ναι, αλλά η Αγία Γραφή μας λέει να μοιράζουμε δώρα. Άλλωστε και οι τρεις μάγοι δώρα δεν έφεραν, όταν γεννήθηκε ο Χριστός;

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗΣ ΔΩΡΩΝ;
Κάνε τη σύγκριση μεταξύ του σημερινού εθίμου με αυτό που αναφέρει η Αγία Γραφή:

Η ανταλλαγή δώρων την περίοδο των Χριστουγέννων αποτελεί χαρακτηριστικό της γιορτής «των Σατουρναλίων» και επίσης των Χριστουγέννων (μεταφέρθηκε από τη μια γιορτή στην άλλη). Η ανταλλαγή δώρων την περίοδο των Χριστουγέννων δεν έχει να κάνει με τίποτα το χριστιανικό. Ούτε η γέννηση του Χριστού γιορτάζεται, ούτε ο ίδιος!

Φαντάσου να ήθελες να τιμήσεις κάποιον στα γενέθλια του. Θα πήγαινες δώρα σε όλους τους άλλους και όχι σε αυτόν που έχει γενέθλια;

Και όμως αυτό κάνουν οι άνθρωποι, παρακινημένοι υποτίθεται από θρησκευτικές ανάγκες. Δεν τιμούν όμως με αυτόν τον τρόπο τον Χριστό και τα δώρα γίνονται μεταξύ φίλων και συγγενών. Οι άνθρωποι είναι τόσο απασχολημένοι με τον ευατό τους, που δεν τους μένει χρόνος για να σκεφθούν τον Χριστό.

Η Αγία Γραφή αναφέρει:«Αφού δε εγεννήθη ο Ιησούς εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας επί των ημερών Ηρώδου του βασιλέως, ιδού, μάγοι από ανατολών ήλθον εις Ιεροσόλυμα, λέγοντες· Που είναι ο γεννηθείς βασιλεύς των Ιουδαίων;...και ελθόντες εις την οικίαν εύρον το παιδίον μετά Μαρίας της μητρός αυτού, και πεσόντες προσεκύνησαν αυτό, και ανοίξαντες τους θησαυρούς αυτών προσέφεραν εις αυτό δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν·» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ 2:1-11)

Πρόσεξε με ποιον τρόπο αναζητούν τον Ιησού- παιδί. Αυτόν που γεννήθηκε ως βασιλιάς των Ιουδαίων. Σε αυτόν, τον Χριστό πρόσφεραν τα δώρα τους μόνο, και όχι στους φίλους τους ή σε κάποιον άλλο. Κατέφθασαν εκεί για να τιμήσουν το βασιλιά τους.

Αυτό που πρέπει να συγκρατήσουμε σχετικά με τη γιορτή των Χριστουγέννων είναι ότι δεν υπάρχει καμία γραπτή αναφορά. Τόσο τα Χριστούγεννα όσο και το Πάσχα είναι εορτασμοί εμπορικού χαρακτήρα και ειδωλολατρικής προέλευσης. Ο Απόστολος Παύλος έκανε μάλιστα σαφές πως οι χριστιανοί δεν θα έπρεπε να παίρνουν υπόψη τους ούτε καν τις εορτές που αναφέρονται γραπτά στην Παλαιά Διαθήκη. (ΓΑΛΑΤΑΣ 4:9-11)

Οι μητέρες πηγαίνουν τα παιδιά τους στα μαγαζιά για να τους δείξουν έναν ειδωλολάτρη Άγιο Βασίλη. Οικογένειες μαζεύονται για να γιορτάσουν μαζί κάτι που επιβλήθηκε εκαντοντάδες χρόνια πριν από ειδωλολάτρες – ΒΛΕΠΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΝΑ ΧΩΡΑΕΙ ΚΑΠΟΥ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ;

Οι άνθρωποι είναι τελείως απορροφημένοι από τον ματεριαλισμό αυτού του κόσμου, παραπλανημένοι από τους εχθρούς του Θεού και πιστεύουν σε πλαστούς θεούς. Πολλά από αυτά τα πράγματα που συνέβαλαν στο σημερινό μαρασμό του διεθνούς κόσμου έχουν προκληθεί από έθνη που λατρεύουν άλλους θεούς, που πιστεύουν σε έναν άλλο Ιησού και διακηρύσουν ένα άλλο Ευαγγέλιο το οποίο δεν βρίσκουμε πουθενά στο λόγο του Θεού.

ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΚΑΛΗ ΕΙΔΗΣΗ) ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΛΥΤΡΩΣΗ:

ΤΩΡΑ ΗΡΘΕ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ (αληθινή αλλαγή στην καρδιά και μεταστροφή στον Θεό),

ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΑΠΤΙΣΤΕΙΣ (με ολική κατάδυση στο νερό),

ΚΑΙ ΝΑ ΛΑΒΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ (με το σημάδι του λόγου σε άλλες γλώσσες, τη γλωσσολαλία) ΠΡΑΞΕΙΣ 2:38.

Αν δεν ακολουθήσεις το δρόμο του Θεού για τη λύτρωση, δε θα σωθείς:

ΠΡΑΞΕΙΣ 2:37-39 – μια εντολή και μια υπόσχεση για όλους αυτούς που θέλουν να ακολουθήσουν το δρόμο του Χριστός:

«Αφού δε ήκουσαν ταύτα, ήλθεν εις κατάνυξιν η καρδία αυτών, και είπον προς τον Πέτρον και τους λοιπούς αποστόλους· Τι πρέπει να κάμωμεν, άνδρες αδελφοί;

Και ο Πέτρος είπε προς αυτούς· Μετανοήσατε, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών, και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος.

Διότι προς εσάς είναι η επαγγελία και προς τα τέκνα σας και προς πάντας τους εις μακράν, όσους αν προσκαλέση Κύριος ο Θεός ημών.»

(Πώς μπορούμε να ξέρουμε ότι λάβαμε το Άγιο Πνεύμα; Διάβασε ακόμη μια φορά ΠΡΑΞΕΙΣ 2:4 Από τη στιγμή που ένα άτομο έχει λάβει το Άγιο Πνεύμα τότε θα αρχίσει να μιλάει σε άλλες γλώσσες (γλωσσολαλία).

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΛΗΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ – ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΛΛΑΧΘΕΙ.