Verlost van een occult leven!

Nicky - Perth, Schotland

Photo of Nicky

 

Toen ik een jaar of tien was, kreeg ik te maken met een klopgeest die bij ons thuis dingen verplaatste en geluid maakte rondom mij. Omdat ik wist dat dit niet normaal was, was ik natuurlijk ongerust en vertelde het mijn ouders. Die geloofden er geen woord van en verklaarden gewoon dat geesten niet bestaan! Toen ik die nacht op bed lag, had ik het overduidelijke gevoel dat er iets onzichtbaars in mijn kamer was. Het gooide met enkele dingen en kwam toen op mij zitten. Het was zo zwaar dat ik dacht dat ik doodgedrukt zou worden. Ik was doodsbang, maar het had geen zin om mijn ouders te roepen want die geloofden er natuurlijk niets van: Dus begon ik te bidden tot die ‘geest,’ want zo noemde ik het, dat ik van hem hield en dat ik alles zou doen wat hij maar wilde als hij me maar niet zou doodde. Sindsdien heb ik iedere avond zo gebeden voor een half uur tot een anderhalf uur voordat ik in slaap viel. Soms voelde ik dat het me wilde wurgen of verpletteren en soms liet het me met rust..

Al snel raakte ik geïnteresseerd in de ‘onschadelijke’ vorm van occultisme (later begreep ik dat het net zo gevaarlijk is als iedere andere vorm). In het begin deed ik nog aan ‘onschuldige’ aanbidding d.m.v. kaarsen, numerologie, astrologie, tarotmagie en het lezen van sterren, maar al snel leidde dat tot hypnose/gedachtecontrole, gedachtelezen, ‘betovering,’ het krijgen van visioenen (helderziendheid), geesten oproepen (wat een mooi woord voor demonen is). Dit alles gebruikte ik om situaties te controleren en dingen te verkrijgen. Ik had niet door dat ik in feite door deze geesten gecontroleerd en gemanipuleerd werd! Ik ging de geest in mijn kamer ‘beschermengel’ noemen en hij vertelde mij dat zijn naam Alberto was; we praatten regelmatig met elkaar. Ik haatte het om altijd bang te zijn, maar vond verkregen macht geweldig. Door deze ‘talenten’ kreeg ik heel wat respect bij mijn vrienden, maar ook vaak flipte mensen erop. Dus ik vertelde het alleen diegenen waarvan ik dacht dat ze zich wilden bekeren naar mijn manier van denken. Ik beïnvloedde veel mensen om domme dingen te doen.

Op mijn zeventiende rookte ik 30 tot 60 sigaretten, afhankelijk van hoe nuchter ik was. I was zo veel mogelijk dronken en als dat niet genoeg was, nam ik LSD and ‘magische paddestoelen’ want ik kon er niet tegen mijn eigen zintuigen en gemoed te controleren. Ik had zowat alle alternatieve religies onder de zon bestudeerd en was met geen enkele tevreden. Ik zat vol met vele rare, wonderbaarlijke filosofieën, maar eerlijk gezegd waren ze zo gecompliceerd dat weinige ook echt iets voor me betekenden! Ik heb drie keer serieus geprobeerd zelfmoord te plegen want ik respecteerde mijn eigen leven niet en ik dacht dat ik uiteindelijk toch weer terug zou komen als het gelukt was. Ik zou het toen nooit hebben toegegeven, maar ik leefde eigenlijk nog altijd in een constante angst. Ik had al bijna alles geprobeerd en had nog steeds geen idee waarom ik op deze planeet zat.

Toen, op een dag, ontmoette ik een paar christenen die een beetje verdwaald waren toen ze mijn geboorte plaats bezochten. Toen ze me predikten dacht ik: “Hier gaan we weer!” want vele zogenaamde Christenen hadden al geprobeerd me te vertellen: “Jezus houdt van je!”. Ik deed altijd mijn best om ze in de war te brengen met mijn onaangename vragen en ik vond het geweldig ze voor schut te zetten als ze slechts konden antwoorden met nog een “Jezus houdt van je!” Trots dacht ik dat ik te cynisch was om overtuigd te raken. Maar deze twee mannen waren anders… ik kan me het precieze verloop van het gesprek niet meer herinneren maar ik was zeer onder de indruk toen één van hen mij vertelde dat ik in de hel zou branden! Ze toonden tenminste ruggengraat, ook al dacht ik dat ze het bij het verkeerde eind hadden! Ook vermoedde ik dat ze iets wisten wat ik niet wist.

Door samenloop van omstandigheden ontmoette ik één van hen weer voor een discussie bij een kop thee waarbij ik hoopte uit te vinden wat hij wel wist en ik niet én om hem te overtuigen dat hij fout zat! Ik maakte een grapje dat hij me met de Bijbel om de oren zou slaan, dus voor een uur of zo hadden we alleen maar een beleefd gesprek. Al die tijd was ik hevig nieuwsgierig naar wat hij wist en ware het niet voor mijn trots, dan zou ik hem gesmeekt hebben te gaan preken! Toen we het uiteindelijk over de Bijbel hadden, leek het net als of hij een magische sleutel had die de meest opzienbarende geheimen openbaarde. Hij legde uit hoe de Bijbel een 3de, nucleaire wereld oorlog voorspelt; hoe vrijwel de hele wereldgeschiedenis in één van de bijbelse boeken samengevat is, inclusief de geschiedenis die zich pas na het schrijven van de Bijbel voltrokken heeft. Ieder detail was zo precies, zelfs de kleur van de tulbanden, gedragen door Mohammedaanse mannen toen zij het Byzantijnse Keizerrijk in de 7de en 8ste eeuw na Christus binnenvielen. Ik stond versteld; ik was nog nooit een geloof systeem tegen gekomen dat er totaal niet voor terugdeinsde om zo specifiek te zijn! Ik trachtte mijn eigen geloof en ideeën in de strijd te gooien maar plots realiseerde ik me dat ze eigenlijk nergens op sloegen en ik kon ze me nauwelijks nog herinneren. Ze leken zo vaag en onbegrijpelijk vergeleken met de stoutmoedige waarheid van Gods Woord.

Gedurende de volgende weken liet God me zien, dat als de profetieën en wonderen allen waar zijn dan zou dat ook betekenen dat ik de rest van de Bijbel ook moest volgen anders zou ik gedoemd zijn naar de hel te gaan. Ik gehoorzaamde de schrift in HANDELINGEN 2:38 die zegt:  "Bekeert u, en een iegelijk van u worde gedoopt in den Naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden; en gij zult de gave des Heiligen Geestes ontvangen..." Ik ontving de Heilige Geest met als bewijs dat ik in tongen sprak en onmiddellijk was het verlangen naar alcohol, drugs of sigaretten weg. Maar het beste was toch wel dat ik de Waarheid had gevonden en God verving mijn angsten en smachten met Zijn rust en voldoening. Prijs de Heer!

 

Post new comment