Hoe ik na jaren zoeken God heb gevonden

Teresa - Rome, Italië

Photo of Teresa

 Ik wil je graag vertellen hoe God mijn ogen opende en mij liet zien dat Hij echt leeft. Het was tussen m’n 12e en 16e dat ik echt naar de waarheid begon te zoeken. Ik dacht vaak na over wat goed en kwaad is en wilde weten waarom zulke wrede dingen als oorlog, verkrachting, moord, enz. nog steeds voorkomen in deze wereld. Ik vroeg me af of de verhalen die ik over God had gehoord klopte en of er echt maar één God is.

Toen ik nog een kind was, bad ik iedere dag tot God en ging iedere zondag naar de katholieke kerk, maar als ik vragen had over het doel van het leven, kon ik geen bevredigende antwoorden krijgen. Iedere religie kwam met andere antwoorden. Sommige mensen zeiden dat je op een pelgrimstocht naar een speciale plaats moest gaan om God te behagen. Anderen zeiden dat ik tot Maria, Petrus of een andere dode persoon moest bidden om achter de waarheid te komen en gered te zijn na mijn dood. Maar de Heer liet me de volgende schriften zien: JESAJA 42:17, en het 2de gebod: DEUTERONOMIMUM 5:8-10.

Weer anderen vertelden me dat ik goede werken moest doen om in de hemel te komen en sommigen antwoorden zelfs met “Jezus heeft je lief zoals je bent – dus doe wat je wilt – Hij vergeeft je – dat is wat de Bijbel zegt.” Maar ik kon dat allemaal niet geloven. Ik vroeg me af welke God “gekocht” kon worden met een pelgrimstocht of goede werken? Hoe echt is Zijn genade en liefde als Hij omgekocht kan worden?

Wat was er met de slechte dingen die ik had gedaan en die ik steeds weer deed? Wat is goed en wat is kwaad? Wie bepaalt het? Maakt het iemand wat uit? Hoe meer ik de waarheid zocht, hoe meer verschillende ideeën ik kreeg over God. Tenslotte, toen ik ongeveer 18 was, was ik ziek van het zoeken. Ik was erg teleurgesteld en probeerde zelfs tot twee keer toe zelfmoord te plegen. Ik zag de zin van het bestaan in zo’n verdorven en gekke wereld niet meer in. Gelukkig zijn beide pogingen mislukt en na de tweede zelfmoordpoging wist ik opeens in mijn hart… "Er is een God en Hij wil dat ik leef!" Maar waarom? … Ik had geen idee.

Ik riep tot God: "Ik stop ermee zelf te zoeken, ik word er ziek van – als U de levende en liefhebbende God bent en U echt in mij geїnteresseerd bent, laat mij dan zien dat U er echt bent! Leid mij tot die kerk, gemeente, groep of waar U mij ook wilt hebben. Als U God bent – dan kunt U wonderen doen zonder de hulp van mijn werken.” Toen deed ik een belofte: “De volgende keer dat ik in contact kom met een gemeente die mij over God vertelt, ga ik me volledig bij hen aansluiten, wat zij mij ook vertellen te doen. Als U God bent – leidt mij! En als er geen God is dan maakt het allemaal toch niets uit!”

PSALM 18:6-7,17,20 zegt: “Banden der hel omringden mij, strikken des doods bejegenden mij. Als mij bange was, riep ik den Heere aan, en riep tot mijn God; Hij hoorde mijn stem uit Zijn paleis, en mijn geroep voor Zijn aangezicht kwam in Zijn oren… Hij zond van de hoogte, Hij nam mij, Hij trok mij op uit grote wateren…En Hij voerde mij uit in de ruimte, Hij rukte mij uit, want Hij had lust aan mij.”

En zo trok God mij uit het vuil!

Ik was 20 toen een jongen van Christian Assemblies International mij uitnodigde voor een bijeenkomst met echte christenen. Wel - ik was niet overtuigd, maar ik ging toch mee. Het was ongewoon voor mij om in een appartement een samenkomst bij te wonen – met niet meer dan tien mensen in totaal. Maar ik dacht: "Het maakt niet uit hoeveel er zijn – wat zij prediken is het belangrijkste.”

Wat me echt verraste was een schrift die zij mij lieten zien: MARKUS 16:17,18. Die zegt dat er tekenen zullen volgen als je de Heilige Geest hebt, zoals in tongen spreken. Dat had ik nooit eerder gehoord en ik realiseerde me dat ik bijna twintig jaar lang gewoon geluisterd had naar wat de priesters in de katholieke kerk predikten, maar dat ik nooit een Bijbel had opengeslagen om Gods Woord zelf te lezen. Ik had nooit mijn leven vergeleken met de Schrift, waarop wij moeten vertrouwen als ‘christenen.’

Tijdens de bijeenkomst begonnen mensen in de Geest te bidden, maar ik was nog steeds niet overtuigd. “Wat doe ik hier?” vroeg ik aan God en mezelf. En plotseling herinnerde ik me de belofte die ik eens gedaan had! Het was meer dan een jaar geleden sinds ik die belofte had gemaakt en ik was het totaal vergeten tot die zondag in februari 2001. Ik was gechoqueerd en moest een erg ongewone beslissing nemen. Ik zei: "Oké, Heer, Ik riskeer alles wat ik heb. Help mij als mijn beslissing fout is, maar ik zal me bij deze gemeente aansluiten zoals ik belooft heb en mijn leven compleet in uw handen geven – doe wat U met mij wilt – nu!”

Het was als een grote schreeuw en ik voelde me voor de eerste keer in mijn leven vrij. Vrij van al de boosheid die ik jaren lang had gekoesterd. Het maakte nu niets meer uit, wist ik, want het belangrijkste is de verlossing van al mijn zonden door het offer van Jezus Christus en een nieuw leven van nu af aan! Mijn tranen vloeiden en ik herinnerde me dat ik sinds een paar jaar, thuis soms deze vreemde lettergrepen in mijn hoofd hoorde. Was dit ‘spreken in tongen’ wat de mensen om mij heen deden? Ik begon gewoon hard op te spreken wat in mijn hoofd kwam en het vormde zichzelf meer en meer tot een nieuwe taal die ik nooit eerder had gehoord. Je kunt je niet voorstellen hoe blij ik was - en nog steeds ben sinds die dag dat God mijn ogen opende voor Zijn Woord. Later die dag werd ik gedoopt door volledige onderdompeling, want ik kende de verzen in MARKUS 16:15,16.

Ik ben dankbaar voor Gods genade, en dat Hij mij ook heeft gekozen. Het is zo belangrijk om Zijn werken en wonderen te zien en om Hem meer en meer te leren kennen om de dingen die in deze wereld gebeuren te kunnen begrijpen!

Neem het risico - en vraag God om jou te tonen dat Hij echt is!

In de LIEFDE van CHRISTUS,
Teresa 

Comments

Very true! Makes a change to see some one spell it out like that. :)

Post new comment