God spaarde ons leven tijdens een aanval van een kangoeroe

David en Benjamin - Adelaide, Australië

Photo of David en Benjamin

We willen je graag vertellen over onze "ontmoeting" met een kangoeroe en hoe God ons heeft geholpen.

Op een dag wilden we een aantal konijnen vallen opzetten in ons kleine dennenbos. We namen onze vallen en een pijl en boog mee en liepen naar het bos. We waren op de hoogte van slangen en daarom droegen we een lange broek en goede schoenen.

Toen we bij het bos aankwamen zagen we een kangoeroe van circa onze lengte en haar jonkie niet ver van ons. We dachten: "hoe schattig, laten we er een even naar kijken." We waren erg stil en konden de kangoeroes vanaf ongeveer 25 meter bekijken. Na een tijdje vonden we het een beetje vreemd, dat de dieren niet van ons weg sprongen zoals ze gewoonlijk doen. Omdat we onze vallen wilde opzetten en verder wilden gaan, voelden we ons een beetje ongemakkelijk. David dacht dat als hij zijn pijl in de richting van de kangoeroe zou schieten die weg zou gaan en wij verder konden. Dit deed hij en de pijl landde ongeveer 6 meter naast de kangoeroe in het open bos.

Maar in plaats van weg te springen bleef de kangoeroe gewoon dooreten. David haalde toen zijn pijl weer op omdat we die niet wilden verliezen. Toen hij in de buurt van de pijl kwam, sprong de kangoeroe op hem af en duwde hem tegen de grond. Ik kon me op dat moment niet bewegen want het was heel eng om te zien wat de kangoeroe deed. Voordat ik maar iets kon doen, kwam de kangoeroe naar mij toe en viel me aan.

Ik probeerde zijn poten te grijpen en kan me niet alles goed meer herinneren. Het dier leek veel sterker dan ik en duwde me tegen de grond en schopte naar me. Ik realiseerde me dat ik haar niet van me af kon krijgen Ik begon tot God te bidden dat de kangoeroe  me zou laten gaan. Na dit gebed was ik in staat om terug op mijn voeten te komen en weg te rennen naar David, die al  op zijn weg was uit het bos en contact had met onze moeder over de walkietalkie om te zeggen dat we hulp nodig hadden. Toen ik David zag, was ik zeer zwak en kon nauwelijks meer lopen.

Mijn moeder kwam zo snel als zij kon met de auto naar beneden. Mijn broek en overhemd waren gescheurd en ik bloedde op verschillende plekken. We reden meteen naar de spoedeisende hulp van ons ziekenhuis en ze moesten me op 3 plaatsen hechten. Ik had een diepe scheur op mijn bovenbeen, die met gemak door de hoofdslagader had kunnen gaan. Ik had ook lange krassen op mijn rug, borst en één achter het oor. David kwam weg met een kras op zijn been.

Zonder de bescherming en hulp van God konden we beide gedood zijn of ernstiger gewond. We waren er ons niet van bewust hoe gevaarlijk kangoeroes kunnen zijn, maar nu hebben we geleerd dat ze gemakkelijk een persoon open kunnen scheuren met hun scherpe klauwen en dat ze snelle zijn dan mensen.

God spaarde ons leven en hielp ons in deze vreemde situatie. Ook mijn wonden zijn echt goed genezen. Ook de wond op mijn bovenbeen, die gehecht moest worden stopte met bloeden nadat we er thuis over gebeden hadden. Dit was een beetje een probleem want de dokter zei dat als het bloeden niet zou stoppen ik terug moest komen naar het ziekenhuis. Ook zeiden ze dat het weken zou duren voordat de pijn van deze wond zou verminderen. We baden en ook mensen uit de gemeente baden mee en na een week had ik daar geen pijn meer. Alle wonden waren echt goed genezen.

Dank U God voor Uw bescherming en hulp!

“Ten dage, als ik zal vrezen, zal ik op U vertrouwen” PSALM 56:4

“Al ging ik ook in een dal der schaduw des doods, ik zou geen kwaad vrezen, want Gij zijt met mij; Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij” PSALM 23:4

In de Liefde van de Heer,

                             Benjamin en David

Post new comment