Bijbel & Wiskunde

Bijbel & Wiskunde

    1. Panin en het numerieke systeem in de Bijbel
    2. Theomatici
    3. Els verborgen in de Thora
    4. Quantitative structuuranalyse


 

 1. Panin en het numerieke systeem in de Bijbel
 

Ivan Panin was een Russische immigrant in Amerika die zich tot het christendom bekeerde toen hij een wonderbaarlijk numeriek patroon in de natuur vond, dat volgens hem alleen het werk van de Schepper kon zijn. In 1890 vond Panin een NUMERIEK SYSTEEM IN DE BIJBEL en weidde een groot deel van zijn leven (40-50 jaar) aan het onderzoeken van de door hem gevonden patronen.

Gods patroon in de natuur 

De moderne natuurwetenschap groeide ‘explosief’ toen wetenschappers zich aan de hand van de Bijbel realiseerden dat God een God van orde is en dat DEZE ORDE TE VINDEN IS IN DE SCHEPPING. Logisch gevolg is dan dat deze orde natuurlijk ook in Zijn Woord, de Bijbel, terug te vinden moet zijn.

Er zijn bijvoorbeeld bekende wetenschappers zoals ISAAC NEWTON die zoveel bijgedragen hebben aan de moderne natuurkunde en wiskunde, vele jaren van hun persoonlijk onderzoek besteedden aan de ‘Getalswaarden in de Bijbel’. Newton voelde waarschijnlijk dat Hij iets ‘op het spoor’ was.

Hier volgt een gedeelte van E. W. Bullingers boek: BULLINGER, E. W., "NUMBER IN SCRIPTURE", The Lamp Press, Londen, 1952.

"Fysiologie levert een grote hoeveelheid aan illustraties op en wederom is het getal ZEVEN het opvallendste. De dagen van een mensenleven zijn "Zeventig jaar" (7 x 10). In ZEVEN jaar verandert de hele structuur van zijn lichaam: en we kennen allemaal ‘de zeven stadia van de mens.’

De verschillende periodes van de DRAAGTIJD (zwangerschap) zijn ook voornamelijk een veelvoud van ZEVEN, zowel wat betreft het aantal dagen als het aantal weken.

Bij INSECTEN worden de eitjes uitgebroed in ZEVEN halve dagen (zoals van de wesp, bij etc.); terwijl het bij andere ZEVEN hele dagen is. Bij de meerderheid van insecten duurt dit 14 (2 x 7) tot 42 (6 x 7) dagen; hetzelfde geldt ook voor de duur van het larve-stadium.

De draagtijd bij DIEREN is:

  • De muis: 21 (3 x 7) dagen.
  • De haas en de rat: 28 (4 x 7) dagen.
  • De kat: 56 (8 x 7) dagen.
  • De hond: 63 (9 x 7) dagen.
  • De leeuw: 98 (14 x 7) dagen.
  • Het schaap: 147 (21 x 7) dagen.

Bij VOGELS is de broedtijd vanaf:

  • De gewone kip: 21 (3 x 7) dagen.
  • De eend: 28 (4 x 7) dagen.

Bij de MENS is het 280 (of 40 x 7) dagen.

Bovendien, de mens schijnt gemaakt te zijn op wat we het “ZEVEN-dagen-principe” noemen. Bij verschillende ziektes zijn de ZEVENDE, VEERTIENDE EN EENENTWINTIGSTE dag de meest kritische dagen; en bij andere de ZEVENDE OF VEERTIENDE halve dag. De polsslag van de mens volgt het “ZEVEN-dagen-principe”...want zes van de zeven dagen is de polsslag in de morgen sneller dan in de avond, terwijl het op de zevende dag de polsslag langzamer is. Dus het getal ZEVEN STAAT GESTEMPELD IN DE FYSIOLOGIE en zo is hij dus als mens gemaand op de zevende dag te rusten. Hij kan deze wet niet ongestraft overtreden, want deze is verweven met zijn bestaan." [Einde citaat].

In de tijd van de Franse Revolutie onder Robespierre werd een 10 DAGEN WEEK geïntroduceerd in plaats van de door GOD VOORBESTEMDE ZEVENDAGEN WEEK. Mens en dier konden die éne rustdag in de tien dagen niet aan. Mensen werden ziek en het vee viel neer in de wei. Al gauw moesten ze terugkeren naar de zevendaagse week. Het werd duidelijk aangetoond dat men niet kon tornen aan Gods patroon.

Cellen in het menselijk lichaam sterven voortdurend af en worden vervangen. Dit werkt volgens een zeven-jaren-cyclus, waarbij in een periode van zeven jaar iedere cel in het lichaam wordt vernieuwd.

Er komen nog vele andere ongelofelijke patronen in de natuur voor. Fibbonaccis nummers zijn daar de bekendste van. Er is zo’n ongelofelijk patroon in de natuur dat we de hele dag door dingen konden opnoemen, maar we vertrouwen erop dat je het belangrijkste hebt begrepen. WE KUNNEN DUIDELIJK DOOR DE HELE NATUUR GODS STEMPEL OP DE HELE SCHEPPING ZIEN.

De ene grote vraag is nu: “Mogen we niet hetzelfde fenomeen verwachten in Gods allergrootste werk, Zijn Woord?”

"Door het geloof verstaan wij, dat de wereld door het woord Gods is toebereid, alzo dat de dingen, die men ziet, niet geworden zijn uit dingen, die gezien worden" (HEBREEËN 11:3)
 

Ivan Panin 

Vele Christenen geloven dat Ivan Panin een numerieke structuur in de BIJBEL vond. Maar Panins bevindingen zijn zo vaak onder VUUR gekomen dat sommige kerken het onderwerp ‘Bijbel en het numerieke systeem’ van hun leerplan hebben verwijderd.

In onze Gemeente wordt ‘het numeriek systeem van de Bijbel’ gezien als aanvullend bewijs dat de Bijbel het geïnspireerde Woord van God is. We hebben de numerieke structuur niet nodig om te bewijzen of te geloven dat de Bijbel de waarheid is, maar we trachten altijd de HELE WIJSHEID van God te leren.

In antwoord op de vragen die ons gesteld zijn, hebben we een groep van ‘wiskundig experts’ binnen onze gemeente samengesteld waarvan sommige ook enigszins bekend waren met de oude Griekse en Hebreeuwse teksten van de Bijbel. Hun opdracht was om de waarheid van bijbelse numerieke waarden te evalueren.

Het zou fantastisch zijn om Panin nu hier te hebben zodat hij zich kon verdedigen tegen de onjuiste beschuldigingen. Panin verrichtte ongelofelijk veel werk om deze numerieke patronen te vinden. Vandaag de dag wordt deze zware taak door computers gedaan.

Wij geloven dat er goede argumenten voor en tegen Panins werk zijn: er zijn SOMMIGE GEBIEDEN DIE VRIJ VEILIG ZIJN om te betreden en ANDERE waar de argumenten ONDUIDELIJK zijn en niet onderbouwd kunnen worden. Maar we kunnen het bewijsmateriaal dat gepresenteerd wordt niet verwerpen en moeten toegeven: "Er kan meer zijn!” Het zou niet eerlijk zijn tegenover de velen die een groot deel van hun leven aan dit onderzoek gewijd hebben, om hun bevindingen met een simpel handgebaar teniet te doen met een onderzoek dat maar twee weken duurde.

Panin gebruikte de bijbelse tekst in de originele talen en telde woorden en letters. Hij berekende de numerieke waarde van woorden, letters en berekende ‘plaatswaardes’ van woorden en letters in een passage. Hij selecteerde woorden en letters volgens de symmetrie (bijv. het eerste en laatste woord), deelverzamelingen (bijv. zinnen, namen, onderwerpen, het vocabulaire in een passage), enzovoort.
 

Bewijs voor Panin 

Panin was diegene die Gematria breed onder de aandacht bracht. Dit betekent dat je een numerieke waarde geeft aan een letter gebaseerd op het Griekse/Hebreeuwse numerieke systeem. Sommige zeer interessante voorbeelden van Gematria zijn de volgende (Theomatici claimen ze ook): 888 is de getalswaarde van JEZUS in het Grieks. De NUMERIEKE WAARDES VAN AL DE VOORNAAMSTE TITELS VAN JEZUS IN HET GRIEKS ZIJN DEELBAAR DOOR 8 (bijv. Heer = 800). Dit is echt wonderbaarlijk en geeft reden om Jezus aan het getal 8 te verbinden. Ook de voorbeelden met 666 zijn interessant en er is verband tussen sommige titels van de paus en het getal 666. Sommigen zeggen dat het nummer 13 verbonden is aan de duivel omdat de numerieke waardes van draak, verleider, belial, moordenaar en slang allen door 13 deelbaar zijn.

Nog een voorbeeld is te vinden in JOHANNES 21:11, met de 153 vissen. Vele Griekse woorden of zinnen verbonden met deze vers zijn een veelvoud van de waarde: VISSEN = 153 x 8, HET NET = 153 x 8, MENIGTE VAN VISSEN = 153 x 8 x 2, VISSERS VAN MENSEN = 153 x 14.

Alhoewel sommigen betogen dat de patronen m.b.t. de ‘zeven’ niet in elk vers voorkomen, het mogelijk is dat elk vers zijn eigen patronen heeft die kenmerkend zijn. Auteurs als Bullinger hebben de betekenis van vele verschillende nummers onderzocht. Bijvoorbeeld, HET NUMMER 13 IS VERWOVEN MET HOOFDSTUK 1, VERS 2 VAN GENESIS, OMDAT HET THEMA VAN DIT VERS ‘DISHARMONIE’ IS. Zo ook heeft vers 3 zijn eigen patroon maar deze keer worden de getallen 13 en 11 gebruikt. De introductie van 11 is passend want dit is het vers waarin God zegt: "Er zij licht." Daar het nummer 11 instructie of openbaring betekent, moest er eerst licht zijn voordat iemand kon zien of geïnstrueerd worden.

Één factor is dat de Schrift oorspronkelijk niet in hoofdstukken en verzen verdeeld was, maar pas later op deze manier werd ingedeeld. Dit verklaart een deel van de kritiek, waarbij critici proberen naar bepaalde verzen te kijken om een patroon te weerleggen. Panin daarentegen, keek naar die verzen DIE EEN NATUURLIJKE SAMENHANG HEBBEN, bijv. GENESIS 1:1-5. Deze eerste vijf verzen omvatten het verhaal van de eerste dag van de schepping.

Hier is slechts één voorbeeld van zijn werk:

GENESIS 1:1-5

  1. De 33 gebruikte Hebreeuwse woorden hebben een numerieke waarde van 6188, of 884 x 7;
  2. De totale waarde van de 33 gebruikte beginletters is 2401, of 7x7x7x7 (of 49x49);
  3. De 16 verschillende beginletters hebben een waarde van 1281, of 183 x 7;
  4. Als je het eerst en het laatste woord van dit tekstgedeelte op alfabet gesorteerd, krijg je een som van 658, oftewel 94 x 7;
  5. Gesorteerd op volgorde, is het totaal van het eerste en laatste woord 924, of 132 x 7;
  6. De waarde van elk zevende woord is opgeteld 1008, dat is 7 x 3 x 3 x 2 x 2 x 2 x 2. Dit is niet alleen een veelvoud van 7;
  7. maar ieder zevende woord heeft ook een factor van 7;
  8. hetgeen weer opgeteld 21 is, of 3 x 7.

Ivan Panin somt dan 14 kenmerken van 7 en 7 kenmerken van 13 op die slaan op deze vijf verzen.

Samenvatting

Panin werkte zich door vele schriften en schreef veel kenmerken op. Sommige zijn wellicht vergezocht maar de meeste zijn verbazingwekkend. Hoewel hij niet helemaal juist was met zijn waarschijnlijkheidsberekeningen, ontdekte hij wel veel interessante en vaak goed verborgen aspecten. Meer onderzoek en analyses zijn nodig om af te maken en samen te vatten wat Panin en anderen begonnen zijn. Panins werk kun je vergelijken met dat van de astronoom Tycho Brahe die 40 jaar lang de beweging van de planeten in detail onderzocht heeft. Pas veel later kon Kepler de beroemde Kepler-wetten filteren uit deze enorme hoeveelheid informatie.

 Bewijs tegen Panin 

1) Originele tekst en aanverwante problemen: 

Één van Panins critici, Brendan Mackay, een wiskundige uit Canberra, beweert dat er verschillende ‘originele teksten’ van de Bijbel zijn en dat een paar veranderingen in de teksten de numerieke bevindingen kunnen veranderen. R. McCormack deed bijvoorbeeld een studie over MATTHÉÜS hoofdstuk 1 en vond daarin vele zevens. Panin ook; maar McCormack en Panin gebruikten andere teksten. Welke is de juiste tekst?

Daar komt nog bij dat Panin een ALTERNATIEF gaf waar hij dat nodig achtte. Hier moet bij worden vermeld dat bepaalde wijzigingen in de tekst geen verschil maken in de kenmerken; het hangt er alleen van af wat het verschil is en welk speciaal kenmerk onderzocht wordt.

Maar Panins argumenten dat hij de originele tekst "corrigeerde" om zijn wiskundige bevindingen te laten passen worden door Mackay van de hand gewezen als zijnde een kringredenering. Mackay beschuldigde Panin er ook van dat hij de tekst in MARKUS 16:9-20 veranderde om zo 175 woorden te krijgen.

Mackay erkent Panins bevindingen in GENESIS 1:1 en MATTHÉÜS hoofdstuk één, maar bekritiseert dat er voor een tekst zo lang als die van de Bijbel er een zekere waarschijnlijkheid is dat je zulke clusters zult vindt. Mackay zegt dat, in tegenstelling tot wat Panin claimt, het 'wonderbaarlijke patroon' SLECHTS VOORKOMT IN SOMMIGE VERZEN van de Bijbel.
 

2) Waarschijnlijkheidsoverwegingen: 

PANINS WAARSCHIJNLIJKHEIDSVERGELIJKINGEN WAREN VERKEERD. Er bestaat geen twijfel dat Panins berekeningen van de waarschijnlijkheid van voorkomende kenmerken incorrect waren. Als men 5 kenmerken zou zoeken en men vond er maar 2, zou Panin zeggen dat de waarschijnlijkheid van deze uitkomst 1/7 x 1/7 is. Maar dit is niet correct. Panin testte zo veel kenmerken dat sommigen gewoon MOESTEN werken. Natuurlijk presenteerde hij niets dat niet werkte. Hoewel wat hij vond zeker niet alleen maar willekeurig kon voorkomen, was HET NIET ZO ONWAARSCHIJNLIJK als hij geloofde.

Zodoende toont elk vers dat hij geanalyseerd heeft andere kenmerken van zeven. Als hij DEZELFDE groep zou nemen van laten we zeggen 10 kenmerken en elk vers zou onderzoeken op de aanwezigheid ervan en dan zijn statistieken zou berekenen op deze basis, zou het wiskundig gegrond zijn. Bijvoorbeeld het kenmerk ‘het aantal woorden in een vers.’ Mackay zegt dat als je de hele Bijbel onderzoekt slechts ongeveer ieder zevende vers een aantal woorden heeft dat deelbaar is door 7. 

3) Farfetched features: 

Sommige van de kenmerken die Panin gebruikte, lijken vergezocht en je vraagt jezelf af of er wel iets achter zit. Als elk zevende woord een veelvoud van zeven geeft, dan is dat vrij overtuigend. Maar andere kenmerken LIJKEN ZWAK. Een voorbeeld van zwakke ‘kenmerken’ is gegeven in GENESIS 1:1-5: het eerste en laatste woord in de passage op alfabet gerangschikt, hebben een numerieke waarde deelbaar door 7. Gerangschikt in de volgorde waarin ze voorkomen is hun totale numerieke waarde deelbaar door 7. Dit soort van kenmerken komen OOK IN ANDERE TEKSTEN VOOR.

We zijn het er allemaal over eens dat als we maar één kenmerk konden vinden dat de hele Bijbel beslaat (d.w.z elke zin) dan zou dit de mond snoeren van alle tegenstanders. Maar tot dusver heeft niemand zo’n patroon gevonden.
 

4) Betekenis van getallen: 

Één ding waar we erg VOORZICHTIG mee moeten zijn, is het toekennen van een bepaalde betekenis aan een getal. Bijvoorbeeld, we weten dat 666 het getal van "het beest" is. Dit staat zo in de schrift. Maar auteurs zoals Bullinger hebben BETEKENISSEN aan veel getallen TOEGEKEND, wat wellicht niet met het Woord kan worden onderbouwd. Één voorbeeld dat dit laat zien is waar Bullinger zegt dat 12 het nummer is van perfect bestuur, en daarom moet 11 chaos en ordeloosheid betekenen enz. (12 minus 1). Maar Panin zegt dat het nummer 11 een "positieve" betekenis heeft. Klaarblijkelijk is het Woord hierover NIET ZO EXPLICIET.

Je kunt natuurlijk een patroon van een willekeurig getal in iedere schrift vinden. Maar om de geldigheid van het onderzoek te beoordelen, moet je beslissen welk getal welke betekenis heeft, en of de Schrift dit ook echt onderbouwt?
 

Samenvatting van argumenten tegen Panins werk 

Één van de sterkste argumenten tegen Panins werk is dat hij de waarschijnlijkheid van de kenmerken niet juist berekende.

Maar we hebben nog niemand gevonden die de waarschijnlijkheden zowel m.b.t. taalgebruik als ook m.b.t. getalswaarden van het alfabet heeft uitgewerkt (aspecten zoals welke getallen en woorden gewoon het meest voorkomen in het Hebreeuws en Grieks, enz.). Een meer nauwkeurige en grondige analyse zou helpen om Panins bevindingen te vergelijken met die van sommige critici.

Het meest treffende argument tegen Panin zijn de voorbeelden die voorkomen in andere literatuur dan de Bijbel. Voorbeelden hiervan zijn te vinden op Mackay's website (3). Zijn uitgebreide reeks van kenmerken (alhoewel vaak zeer theoretisch) zijn zeker frappant.

Ook het geval van de andere teksten, hoewel het maar om SOMMIGE kenmerken gaat, vormen ook een obstakel voor Panins bevindingen..

Resultaten van onze eigen experimenten 

Allereerst bestudeerden we GENESIS 1:1-31, en vonden dat het eerste vers een numerieke waarde heeft van 37x73. Er werd een programma geschreven om de Hebreeuwse "Ben Asher" tekst te onderzoeken (N.B.: de verschillen met de andere manuscripten zijn minimaal volgens onze onderzoekers). Onderzoek bij de volgende verzen gaf maar MIDDELMATIGE RESULTATEN. Maar die waren slechts gebaseerd op zeer weinig kenmerken.

We hebben ook gekeken naar numerieke patronen in het Oude Testament (Massoretisch Hebreeuwse tekst) in GENESIS 1:1-2 en PSALM 117 (slechts twee verzen). We hebben voornamelijk gezocht naar patronen van zeven. We waren in staat de patronen die Panin beschreef in GENESIS 1:1 te kopiëren, maar KONDEN GEEN DUIDELIJKE PATRONEN VINDEN in vers 2.

Ten derde hebben we onderzocht of een bekende oude GRIEKSE tekst hetzelfde resultaat zou geven als ons onderzoek in de Schrift. Hier zijn een paar van de bevindingen in de Ilias. We probeerden om dezelfde kenmerken te gebruiken die Panin gebruikte voor de bijbelse teksten.
 

1) De ilias van Homerus: 

DE ILIAS VAN HOMERUS is HÉT Griekse literaire werk. Het is de vroegste en meest bekende tekst. Vele studenten Grieks moesten het uit hun hoofd leren. We kozen de eerste 7 verzen want die zijn de introductie (prooimion) die de inhoud van het hele stuk beschrijven:

"Lied van den wrok wil zingen, godin, des Peliden Achilles, Dien verdoembaren wrok, die d' Achaeën bracht in een eindloos Ach en wee, die heenzond ten Hades de krachtige zielen Veler helden en maakte hun lijflijke zelf tot een prooi van Honden en aasvogels al, vervullend wat Zeus had beraden - Heel van dat eerste begin, toen twist kwam en d' eendracht verbraken Atreus' zoon, der heerscharen vorst, en de stralend' Achilles. "

Hier is wat gevonden werd – een combinatie van alle mogelijke getallen, wat ook te verwachten was. Als je het lang genoeg zou proberen dan kon je wellicht een pleidooi houden voor het nummer 11. Kijk en beslis zelf.

Het feit dat er GEEN KENMERKEN gevonden konden worden in de eerste 7 verzen van de Ilias betekent natuurlijk niet dat er geen kenmerken zijn in de volgende verzen. Maar het ONTBREKEN VAN KENMERKEN in de introductie is zeker een tegenvaller.

  1. Woorden gebruikt in de passage: 44 = 2 x 2 x 11;
  2. Letters gebruikt in de passage: 222 = 2 x 3 x 37;
  3. Numerieke waarde van de passage: 25938 = 2 x 3 x 3 x 11 x 131;
  4. Aantal zelfstandige naamwoorden: 19;
  5. Aantal eigennamen: 6;
  6. Aantal waarin eigennamen voorkomen: 7;
  7. Letters van beide hoofdpersonen (Atreus, Achilles): 8;
  8. Numerieke waarde van Achilles: 1276 = 2 x 2 x 11 x 29;
  9. Aantal werkwoorden: 8;
  10. Numerieke waarde van de zelfstandige naamwoorden: 12127 = 67 x 181 (wat dat dan ook mag betekenen!);
  11. Aantal keren van "de": 1;
  12. Aantal woorden dat begint met een klinker: 21 = 3 x 7;
  13. Aantal klinkers in de tekst: 122 = 2 x 61;
  14. Aantal medeklinkers in de tekst: 100 = 10 x 10;
  15. Aantal woorden dat meermaals voorkomt: 4;
  16. Aantal woorden dat maar één keer voorkomt: 40 = 2 x 2 x 10.

Er werd ook een onderzoek aan Panins proefschrift over Markus 16 uitgevoerd: 

2) Verificatie van Markus 16:9-20: 

Omdat aan de echtheid van MARKUS 16:9-20 werd getwijfeld, werd deze passage in sommige Bijbels weggelaten. Ivan Panin PROBEERDE TE BEWIJZEN, dat door de rijkheid en continuïteit van zijn Gematria de passage in de Bijbel thuishoort. Gematria betekent een soort WATERMERK of zegel van echtheid.

Het aantal woorden in Panins passage is 175 (7 x 25). De Griekse tekst ("Textus Receptus") die ten grondslag ligt aan de King James Version gebruikt maar 167 woorden! Zie ook http://cs.anu.edu.au/~adm/dilugim/panin.html voor dit probleem en het bewijs over de verschillende edities is daarin beschreven.

We hebben toch geprobeerd de 175 woorden te verifiëren, wat betekende dat we wat giswerk moesten verrichten en 7 of 8 woorden moesten toevoegen die in andere manuscripten waren toegevoegd (bijvoorbeeld, in plaats van “Jezus herrezen” neem je "Jezus herrezen van de dood"). Toen we dit gedaan hadden, konden we vele bevindingen verifiëren; bijv. door ook het Griekse woord "kakeinoi" als twee woorden "kai" en "ekeinoi" te rekenen – zoals: ‘t is dat bestaat uit het en is.

Wij zijn van mening dat Panins bevindingen in Markus 16 fout zijn omdat hij een tekst gebruikte die een AANGEPASTE VERSIE is van de Westcott en Hort (W&H) tekst. Schijnbaar begon Panin met de W&H tekst en VOEGDE DAARNA BEPAALDE WOORDEN TOE van andere teksten waar hij dat noodzakelijk achtte! Dit geeft natuurlijk reden tot grote twijfel aan dit gedeelte van zijn werk.
 

Conclusie

Er is heel wat aan bewijs dat verwijst naar een orde achter de Bijbel. Terwijl we geloven dat Ivan Panins werk zeker zijn tekortkomingen had, menen we toch dat sommige van de numerieke patronen in de Bijbel te indrukwekkend zijn om te negeren. Aan de andere kant vinden we het gevaarlijk om een wiskundig patroon te gebruiken om vast te stellen welk gedeelte van de Bijbel juist of fout is (bijv. Markus 16).

Wellicht lijkt het alsof mensen in staat zijn om Panins bevindingen te 'ontkrachten,' maar als je het onderwerp bestudeert, zul je zien dat het niet zo gemakkelijk is. We weten dat sommige delen van Panins werk nogal verbazingwekkend zijn, andere dubieus. Uiteindelijk kunnen we nooit helemaal zeker zijn over hoeveel waarheid Panins werk precies bevat. Als God zich aan iemand toont door een numeriek systeem, dan zeggen we Prijs de Heer – want tenslotte is ons hoofddoel op deze aarde om zielen tot redding te brengen.

We onderzochten verschillende delen van zijn werk (bijv. in Matthéüs 1). Sommige zijn dubieus, sommige misschien zelfs verkeerd maar de patronen die overblijven zijn zeker indrukwekkend. Hoe dan ook, we waarderen Panins bevindingen en zijn hem veel respect verschuldigd. We willen geen verkeerde beslissing maken en de numerieke waardes van de Bijbel verwerpen – om er vervolgens op een dag achter te komen dat het een waardevol stuk gereedschap was om de grootheid en macht van de Almachtige God te zien.

Als we alle aspecten van de numerieke waarden van de Bijbel samenvatten, geloven wij het volgende: We denken dat er iets is met getallen in de Bijbel, maar wellicht dat niemand het al precies geopenbaard heeft gekregen. Alhoewel iedere onderzoeker perioden van succes of van dwaling kent, toch blijft de openbaring in grote lijn dezelfde:

God is een God van orde en Zijn Woord is perfect. En zoals we allerlei patronen om ons heen zien in Gods schepping, zo bevat Zijn Woord ook ongelofelijke patronen die Zijn ontwerp demonstreren.

"Want wij zien nu door een spiegel in een duistere rede; maar alsdan zullen wij zien aangezicht tot aangezicht: nu ken ik ten dele, maar alsdan zal ik kennen, gelijk ook ik gekend ben" (1 KORINTHE 13:12)

"Want MIJN GEDACHTEN zijn niet ulieder gedachten, en uw wegen zijn niet Mijn wegen, spreekt de HEERE. Want gelijk de hemelen hoger zijn dan de aarde, alzo zijn Mijn wegen hoger dan uw wegen, en Mijn gedachten dan ulieder gedachten" (JESAJA 55:8-9)

God voert Zijn hemels toonbeeld op aarde uit:
"Welke het voorbeeld en de schaduw der hemelse dingen dienen... zie, zegt Hij, dat gij het alles maakt naar de afbeelding, die u op den berg getoond is" (HEBREEËN 8:5)

Hier is een getuigenis van de Schrift zelf over Zijn inspiratie en of die veranderd is in de loop der jaren:

"Niet één enig woord is er gevallen van al Zijn goede woorden, die Hij gesproken heeft door den dienst van Mozes, Zijn knecht." (1 KONINGEN 8:56)

"Want voorwaar zeg Ik u: Totdat de hemel en de aarde voorbijgaan, zal er niet één JOTA noch één TITTEL van de wet voorbijgaan, totdat het alles zal zijn geschied." (MATTHÉÜS 5:18)

Het woord JOTA is in feite het Grieks "iota" = Hebreeuws "Yod" wat de kleinste letter is van het Hebreeuwse alfabet, gevolgd door TITTEL, in het Grieks "keraia" (kleine haak) = Hebreeuws "Vav", wat de tweede kleinste letter is.

"En het is lichter, dat de hemel en de aarde voorbijgaan, dan dat een TITTEL der wet valle" (LUKAS 16:17)

"Het begin Uws woords is waarheid, en in der eeuwigheid is al het recht Uwer gerechtigheid" (PSALM 119:160)

"In den beginne was het Woord, en het Woord was bij God, en het Woord was God" (JOHANNES 1:1)

"Ik ben de ALFA, en de OMÉGA, het Begin en het Einde; de Eerste en de Laatste" (OPENBARING 22:13)

Het is interessant dat Jezus Zichzelf in verband brengt met de letters van het alfabet en daarmee aangeeft dat er nog meer te ontdekken valt.

Referenties:

1. Ivan Panin, "The Last Twelve Verses of Mark", The Association of the Covenant People, Canada/USA.
2. Ivan Panin, "Verbal Inspiration of the Bible Scientifically Demonstrated"
3. Brendan Mackay, "In Search of Mathematical Miracles", http://cs.anu.edu.au/~bdm/dilugim/index.html
4. Col. J. H. Durrant, "Bible Numerics", p.7.
5. Bullinger, E.W., "Number in Scripture", The Lamp Press, London (1952)
6. Payne, F.C., "The Seal of God", ELE Trust, Brendale (1996) 

[Terug naar begin]  

2. Theomatici
 

(Voor meer referenties zie de website http://www.theomatics.com, door Mr. Del Washburn) 

Wat is Theomatica? 

Het fundamentele principe van theomatica is, alle bijbelse referenties over een BEPAALD ONDERWERP te onderzoeken en dan GEMATRIA toe te passen. Hetzelfde Grieks/Hebreeuwse getallensysteem dat door Panin werd gebruikt (zie: Panin and Bible Numerics) - om de eigenschappen van de numerieke waarden van relevante zinnen te berekenen.

Bijvoorbeeld: In het oude Grieks van het Nieuwe Testament, bevatten de 32 meest belangrijke referenties allen zinnen waarin een veelvoud van 111 voorkomt. Deze verwijzen naar de geboorte van Jezus:

 Jezus = 111 x 8 = 888                         
Christus = 111 x 12
"de geboorte van Jezus Christus was nu aldus" = 111 x 49 (MATTHÉÜS 1:18)
"en zij zal een Zoon baren" = 111 x 11 (MATTHÉÜS 1:21)

"...ulieden een teken geven; een maagd zal zwanger worden"

= 111 x 8 (JESAJA 7:14)

Theomatica is gebaseerd op twintig jaar uitgebreid onderzoek en vormt een uitdaging voor iedere scepticus. Het is een statistische benaderingswijze en je moet een beetje verstand hebben van deze complexe zaken.

Del Washburn schrijft: "Om een objectief en wetenschappelijk onderzoek te testen, moet je de procedure en eindresultaten kunnen: (1) definiëren, (2) beproeven, (3) herhalingen en (4) voorspellen. Als theomatici een patroon ontdekken moet dit gedefinieerd kunnen worden door het gebruik van een bepaald Hebreeuws of Grieks woord. Iedere te onderzoeken zinsnede moet aan de volgende punten voldoen:

  1. Een specifiek woord bevatten;
  2. Vanaf dat woord in beide richtingen een bepaalde lengte hebben;
  3. Gebruik slechts een tekst;
  4. Onderzoek iedere zinsnede, combinatie of mathematische mogelijkheid die aanwezig is.

Met de computer worden dan alle zinsneden op kenmerken onderzocht. Daarna wordt nogmaals met hetzelfde computerprogramma door dezelfde referenties in de Bijbel gezocht en weer gekeken naar die kenmerken.

Alleen worden deze keer de numerieke WAARDEN van de letters door elkaar gegooid en op WILLEKEURIGE PLAATSEN gezet. Bijvoorbeeld, de naam Jezus komt overeen met 888 in de theomatica. Met gebruik van de andere willekeurige waarden kan het woord in plaats daarvan bijvoorbeeld de waarde 974 krijgen.

Dit laat zien dat Washburn op wetenschappelijke wijze werkte. Als sceptici deze test willen herhalen om de resultaten te toetsen, moeten ze dezelfde oorspronkelijke procedures toepassen (zoals bij elk wetenschappelijk onderzoek).

Clusters: 

Clusteren is het begrip waarbij we getallen groeperen rond deze grote veelvouden. Hiermee worden de ‘treffers’ in de theomatica onderzocht die binnen een bereik vallen van een of twee getallen aan beide kanten van het uitgangspunt. Bijvoorbeeld, inplaats van alleen het getal 222 (111 x 2) te onderzoeken kijken ze ook naar resultaten zoals 223.

Zoals men normaliter verwacht dat de willekeurige getallen vallen, zijn er ongeveer EVEN VEEL -1 en +1 treffers evenals -2 en +2 treffers. Echter, om de theomatica website te citeren: "In bijna ieder belangrijk theomatisch patroon dat tot nu toe is ontdekt zullen, als alle treffers getrouw zijn vastgelegd er bijna TWEEMAAL ZOVEEL -1, +1 als -2, +2 treffers zijn. En nog veel meer directe treffers dan de te verwachten resultaten. Als de getallen willekeurig waren zou dit van een WISKUNDIG WONDER getuigen. Het zou niets anders wezen dan iemand uit te dagen 1000 keer een munt te tossen en 800 keer kop en 200 keer munt te krijgen – absoluut onmogelijk. Dit fenomeen van clusteren is CONSEQUENT toegepast bij tienduizenden theomatische kenmerken in de loop van jaren. Dit mislukt vrijwel nooit (behalve misschien bij een aantal voorbeelden over een kleine lengte).

Hier nog een paar feiten over theomatica:

1. Het fenomeen werkt alleen in de Bijbel en nergens anders;
2. Het fenomeen werkt alleen met de standaard numerieke plaatswaarden voor de alfabetten (bijv. alpha = 1, bèta = 2, etc. …). Als een van de andere 403 septiljoen willekeurige permutaties worden onderzocht, zal er zelfs voor de Bijbel verder niets worden ontdekt dan de te verwachten kans;
3. Het fenomeen werkt alleen in de Bijbel WANNEER woorden en zinsneden met verwante of gelijke theologische betekenis worden onderzocht. De voorbeelden genoemd in "Panin and Bible Numerics,” waarbij de vis in verband wordt gebracht met het getal 153, wordt in de theomatica uitgebreid. Veel voorbeelden worden gegeven van verschillende zinnen die betrekking hebben op de vis en die de numerieke waarde 153 hebben.
 

Conclusie

Uit ons onderzoek hebben we vastgesteld dat theomatica OVER HET ALGEMEEN DEUGDELIJK is. We enigszins terughoudend met betrekking tot de clustertheorie. Naast de clusterstatistieken telt Washburn vaak de clustertreffers als feitelijke treffers als hij zijn resultaten presenteert. Een ander punt viel ons op met betrekking tot het voorbeeld van de vis. Washburn schijnt bijna te suggereren er 153 vissen zijn om eenvoudigweg de theomatica te vervullen. In het algemeen denken we echter dat de gebruikte methode WETENSCHAPPELIJK GELDIG is. Ervan uitgaande dat hij de methode volgde die op de website gegeven is, zoals hij beweerde, dan lijken zijn resultaten redelijk betrouwbaar. Maar let op, we gaan alleen uit van wat we gelezen hebben op de website en we hebben nog geen diepgaande studie van zijn boeken uitgevoerd. 

[Terug naar begin]  

3. Els verborgen in de Thora 

 Veel controverse is er onlangs ontstaan rondom een zogenaamde BIJBELCODE. Die men zou kunnen vinden in de eerste vijf boeken van de Bijbel, in het Hebreeuws ‘THORA’ genoemd. Er zou een verband zijn tussen de iedere zoveelste letter uit het Hebreeuwse origineel. Dit onderwerp wordt Equidistant Letter Sequence genoemd, kortweg E.L.S. Vrij vertaald betekent dit: een verband tussen letters waarbij die letters steeds dezelfde afstand tot elkaar hebben.

Terwijl dit in het verleden een zeer nauwgezette taak was om handmatig te doen, is dit nu met de ontwikkeling van computers en software een betrekkelijk makkelijke taak geworden. Daarom heeft het grote aandacht gekregen in wetenschappelijke kringen. SOMMIGEN VERDEDIGEN VURIG de geldigheid ervan, anderen weerleggen het regelrecht als zijnde een GRAP.

Binnen deze uiteenzetting willen we ons niet verdiepen in onderwerpen zoals of er een moordaanslag op YITZHAK RABIN kan worden gevonden, verborgen in de tekst en derhalve profetisch was voorspeld. ECHTER werpen bepaalde aspecten en bevindingen uit deze discipline een nieuw licht op het onderwerp wiskunde in de Bijbel.

De volgende bewerking is overgenomen van de volgende website: "Super Computers Discover Mathematically Coded Words in the Bible".

Een opmerking op de website vertelt de lezer dat de conclusies van het document zijn ontkracht door nieuwe ontdekkingen uit onderzoek. Echter, als je de tegenwerpingen leest, kun je niet echt een argument vinden tegen hetgeen hier wordt gepresenteerd:

In het Hebreeuws, wordt het woord Thora weergegeven door de medeklinkers: T-V-R-H.

Als je in de Hebreeuwse tekst van het boek Genesis de eerste ("T") neemt in het woord "bere’shiyt" = "In den beginne" en dan 49 letters telt is de volgende letter (de 50ste) een ("V"); de volgende 50ste is een ("R"); en de daarop volgende 50ste is een ("H"). Met andere woorden, als men vanaf de eerste "T" 50 letterstappen neemt, VINDEN WE DAT DE LETTERS HET WOORD "THORA" SPELLEN.

In het boek Exodus komen we hetzelfde resultaat tegen.

Maar het schijnt niet te werken met het derde boek van Mozes: Leviticus. Maar blijf luisteren…

In het vierde boek van de Thora: het boek Numeri, ontdekken we dat deze 49-letter-interval werkt bij "HRVT". En dat is TVRH achterstevoren.

Dezelfde 49-letter-interval komt ook naar voren in het vijfde boek van de Thora, genaamd Deuteronomium. Echter, in dit boek begint het interval slechts in vijfde vers in plaats van het eerste. Waarom het vijfde vers? Dit zou de verklaring kunnen zijn: overeenkomstig de talmud begint het boek Deuteronomium pas bij het vijfde vers waar geschreven staat: "Aan deze zijde van de Jordaan, in het land van Moab, hief Mozes aan, deze wet uit te leggen..." De eerste vijf verzen zouden misschien uit het laatste deel van het boek Leviticus afkomstig kunnen zijn.

In het middelste boek, het boek Leviticus, schijnt het hoe dan ook niet op te gaan. Maar het werkt wel voor YHVH, de heilige naam van God ("Jahweh" of "Jehova", vertaald met "HEERE" in de Statenvertaling), mits je in intervallen van zeven letters telt.

Het lijkt erop dat de Thora (TVRH) ALTIJD WIJST NAAR DE NAAM VAN GOD.

Hier het overzicht:

Genesis Exodus Leviticus Numberi Deuteronomium
TVRH--> TVRH--> YHVH <--HRVT <--HRVT

Dit kan gewoon nog een aanwijzing zijn dat er VEEL MEER VERBORGEN IS in de structuur van de tekst; meer zelfs dan we ooit hadden durven dromen. Er zit hier veel meer achter dan de oppervlakkige lezer in eerste instantie onder ogen komt. 

Het interval van 50:

Het gebruik van zeven in verband met de naam van God zou geen verrassing moeten zijn zoals met de sabbat per aantal dagen, weken, maanden en jaren en nog vele andere zevendelige structuren in de Bijbel. Maar waarom 50?

Het getal 50 heeft verschillende belangrijke betekenissen in de Joodse leer. Ieder vijftigste jaar is een jubileumjaar. De Thora werd gegeven 50 dagen na de Exodus uit Egypte.

Deze en vele andere patronen kunnen in de Hebreeuwse tekst worden gevonden, afhankelijk van de boodschap van de tekst:

Het woord A B Ra Ha M werd gevonden met een interval van 50 letters rondom GENESIS 1:28 "Weest vruchtbaar, en vermenigvuldigt" Toeval?

Opmerkelijk: de computer liet zien dat het woord YiShRAeL (Israël) twee keer is gespeld: met intervallen van 7 en 50 in GENESIS 1:30 tot 2:3.

Het belang van deze vondst is het volgende:

Dit zijn precies de vier verzen die de "kiddush" vormen, die de Joden iedere vrijdagavond voordragen tijdens een beker wijn om de Sabbat te heiligen. Dit is verbazend want 7 en 50 zijn de enige getallen die verband hebben met de Sabbat. Zeven staat zowel voor de zevende dag van de schepping als voor het zevende jaar wanneer het land rust. Na zeven cycli rust het land ook op het vijftigste jaar: het jubeljaar. Is dit alleen maar toeval?

Welke tekst gebruiken ze voor de berekeningen? 

 Waarschijnlijk zal de scepticus argumenteren dat de toeval alleen al voldoende is om de patronen op te leveren die we hebben gezien. Maar het blijkt dat als de computer een Thora manuscript onderzoekt met maar kleine verschillen dan zijn statistisch belangrijke gecodeerde patronen afwezig.

De Thora bevat in de ‘officiële’ Massoretische tekst (die door de onderzoekers gebruikt is) precies 304,805 letters.

De Samaritanen, die ook vandaag nog bestaan, bezitten een tekst van de Thora die de Samaritaanse Pentateuch genoemd wordt, die op meerdere honderd punten verschilt (specifieke letters) van de Massoretische tekst. In de zevende eeuw v. Chr., werden de tien noordelijke stammen van Israël verbannen. In hun plaats werden heidenen uit verschillende naties Israël binnengebracht. Van de Samaritanen wordt gedacht dat ze de afstammelingen van deze volken zijn. Hoewel ze beïnvloed zijn door de Joodse leer, werden ze niet geacht deel te zijn van de Joodse natie. Toen er met computers aan de Samaritaanse Thora gewerkt werd, slaagden onderzoekers ER NIET IN een enkel belangrijk woord in code te vinden buiten datgene wat statistisch gezien bij toeval kon gebeuren. Toen de natie Israël in 1948 opnieuw werd geboren, keerde een groep Joden uit Jemen terug naar Israël met hun eigen thorarollen. Hoewel deze Joden sinds de verwoesting van de tempel in 586 v. C. geïsoleerd waren van de hoofdstroom van het Judaïsme, verschilde hun tekst slechts in negen letters van de Massoretische! Maar toen deze werd onderzocht door wetenschappers, SLAAGDEN die er ook NIET in om de dezelfde ‘thoracodes’ op te sporen als de desbetreffende tekst maar EEN ANDERE LETTER BEVATTE!

Zeer interessant: de onderzoekers gebruikten de zogenaamde KOREN-uitgave van de Massoretische tekst. Deze tekst is ook gebruikt voor de TEXTUS RECEPTUS van de KJV. Het blijkt dat de algemeen aanbevolen BEN ASHER-tekst, die gebaseerd is op het Leningrad manuscript, met ongeveer 22 letters verschilt met de eerste 5 boeken van de BIJBEL.

 Kan een overijverige auteur dit bedacht hebben? 

Enslotte, voor diegenen die met het argument zouden willen komen dat deze codes zijn aangebracht door rabbijnen die over veel tijd beschikten, moeten we duidelijk maken dat, tot de opkomst van computers, de statistische zeldzaamheid van deze kenmerken niet op waarde geschat werd. Met de opkomst van supercomputers werd aangetoond dat de frequentie van deze gecodeerde reeksen ver boven de te verwachten kans lag van het toevallig voorkomen van zulke lettervolgordes. Hebben Mozes en de oude rabbijnen deze codes in de Thora aangebracht om indruk te maken op de toekomstige generaties van computergebruikers? DE AARD VAN DE TEKST EN ZIJN INHOUD MAKEN DIT HOOGST ONWAARSCHIJNLIJK. 

CAI Conclusie

Hoe denken we hierover? Met alle tegenstrijdigheden rondom ‘profetieën’ en ideeën die de ronde doen over verborgen informatie in bijbelcodes, blijven wij in de CAI liever AAN DE VOORZICHTIGE KANT. Ons hoofddoel is eerder om te kijken naar de DIREKTE BETEKENIS van de schriften, dan te zoeken naar verborgen boodschappen die misschien niet bestaan. Echter, de zaak die we hierboven hebben aangehaald is toch weer een ander interessant gegeven dat mogelijk KAN verwijzen naar Goddelijke inspiratie.

[Terug naar begin]  

4. Kwantitatieve structuuranalyse 

De kwantitatieve structuuranalyse van de Bijbelteksten

Zou een getalspatroon van laten we zeggen 7 al in de structuur van de originele tekst kunnen zijn verweven?

Zou het kunnen zijn dat mensen als Panin een numeriek patroon hebben herontdekt dat oorspronkelijk IN DE SCHRIFT WAS AANGEBRACHT DOOR ZIJN AUTEUR(S)? Een tamelijk recente publicatie van een zekere Prof. Labuschagne: "NUMERICAL SECRETS of the BIBLE" ondersteunt dit gezichtspunt.

Bijbelse schriften kunnen worden gezien als numerieke composities. Dit betekent dat ze zijn ontworpen met betrekking tot het aantal woorden en letters dat is opgenomen in de tekst. Het aantal woorden dat er is gebruikt is geen toevalsproduct, maar is bewust gekozen door de auteur. Dus de tekst is gestructureerd op een kwantitatieve manier door getallen en niet alleen op een kwalitatieve manier bijv. door op volgorde geordende onderwerpen.

Er zijn duidelijke voorbeelden van numerieke composities in het Oude Testament. Bijvoorbeeld de alfabetische gedichten zoals PSALM 119. Labuschagne brengt niet alleen het welbekende gebruik van de 22 Hebreeuwse letters onder onze aandacht, die een middel zijn om structuur aan te brengen, maar hij geeft ook een onverwachte interpretatie van de verdeling van verzen, genaamd atnach; d.w.z. een numerieke scheiding voor een complete psalm.

Het boek Klaagliederen schijnt een goed voorbeeld te zijn voor numerieke studies. Labuschagne vond een aantal duidelijke, maar ook meer of minder ‘verborgen’ kwantitatieve structuren: Een symmetrische verdeling van verzen, regels en woorden – de meeste ervan met enige relatie tot het getal 22.

Een zevenvoudige structuur kan ook worden gevonden. Het moet opgevat als een symmetrie in de zin van tekstdelen die een identieke lengte hebben als je het aantal verzen ervan telt. In Klaagliederen hoofdstuk 5 zijn zelfs alfabetische naamverzen gevonden.

Labuschagne noemt vele fascinerende factoren in zijn boek zoals:

  • De ELF Goddelijke monologen in de Pentateuch
  • De ELF Toledoth-formules (= "dit zijn de geslachten van…") in Genesis
  • De rol van de 7 in de levens van de patriarchen. Bijvoorbeeld: "Zo waren al de dagen van Lamech zevenhonderd zeven en zeventig jaren; en hij stierf" (GENESIS 5:31)
  • Belangrijke getallen in de Goddelijke redevoering in Genesis
  • Opzienbarende getallen in de Goddelijke redevoering in Deuteronomium
  • De symbolische betekenis van 17 en 26
  • De Goddelijke Naam YHVH verweven in de opbouw van de tekst
  • De getallen van de Goddelijke Naam die duiden op Gods aanwezigheid
  • 17 & 26 in de levens van de patriarchen en in de geslachtskunde
  • Het watermerk van de naam van God als het waarmerk van de Heilige Schrift
  • Hoe numerieke structuren de boodschap van een tekst ondersteunen, enz...

Alle bijbellezers weten dat getallen zoals 7 vaak met nadruk voorkomen in veel boeken van de Bijbel: van de zevendaagse week van de schepping tot het uitgebreide gebruik van het getal 7 in het boek Openbaring. Bovendien zijn er meerdere voorbeelden waar er opgeteld zeven voorwerpen zijn, ZONDER dat expliciet het getal zeven genoemd wordt.

En dit is zeer belangrijk: de tekst zelf is GESTRUCTUREERD door een getal. Dit kun je al zien in een goede vertaling van de Bijbel dus je hoeft geen Hebreeuws of Grieks te lezen.

Gewoon twee voorbeelden uit het Nieuwe Testament:

"Maar de wijsheid, die van boven is, die is ten eerste zuiver (1), daarna vreedzaam (2), bescheiden (3), gezeggelijk (4), vol van barmhartigheid en van goede vruchten (5), niet partijdig oordelende (6), en ongeveinsd (7)" (JAKOBUS 3:17)

"…Het Lam, Dat geslacht is, is waardig te ontvangen de kracht (1), en rijkdom (2), en wijsheid (3), en sterkte (3), en eer (4), en heerlijkheid (6), en dankzegging (7)" (OPENBARING 5:12)

Er is een schat aan informatie beschikbaar over de kwantitatieve structuur van de Bijbel en er zijn verschillende studies gedaan door onafhankelijke auteurs. We hebben zeker niet het laatste gezien over dit onderwerp!

[Terug naar begin]