De Bijbel en de vervulling van profetieën

 

De Bijbel - een stoffig oud boek; ervaringen van een oude natie?

Jezus Christus - een revolutionair; een persoon met grote sociale ideeën; niets meer?

Als dat alles is wat het christendom te bieden heeft - alleen maar een idee dat mensen voor bijna twee duizend jaren in betovering hield; een illusie, welke resulteerde in burgeroorlogen en de vervolging van de Joden; dan is het de hoogste tijd om afstand te doen van deze gevaarlijke en valse doctrine.

Een valse doctrine - of heeft het christendom toch werkelijk meer te bieden?

Bijvoorbeeld, bevat de Bijbel geen, duidelijke profetieën waarvan bewezen is dat ze eeuwen te voren zijn opgeschreven, voordat ze zijn uitgekomen, die woord voor woord zijn vervuld en nog steeds worden vervuld?

Dit bevestigt dat de Bijbel meer is dan alleen maar een oud boek en dat Jezus Christus meer is dan alleen maar een grootse persoon - d.w.z. de Bijbel is Gods Woord en Christus is de Zoon van God.

Daaruit volgend, kan de vraag of de Bijbel waar is of niet, uiteindelijk beantwoord worden door de geloofwaardigheid van de bijbelse profetie. Jezus is het centrum van veel oud testamentische profetieën - zij beschrijven vaak alle belangrijke perioden van Zijn leven tot in de fijnste details. Laten wij beginnen bij Zijn geboorteplaats in Bethlehem:

"En gij, Bethlehem Efratha! zijt gij klein om te wezen onder de duizenden van Juda? Uit u zal Mij voortkomen, Die een Heerser zal zijn in Israël..." MICHA 5:1 (geschreven in 700 v.Chr.)

Vervuld in LUKAS 2:4-7

In JESAJA 35:4-6 en JESAJA 61:1 worden twee verschillende aspecten van Zijn werk vermeld. De eerste schrift vermeldt duidelijk het visuele werk van Jezus, waarvan we ontelbare vermeldingen hebben in de evangeliën. De tweede schrift in Jesaja laat het andere, belangrijkere deel zien welke Jezus aan de mensen gaf; genezing en zorg om de ziel.

"Zegt den onbedachtzamen van harte: Weest sterk, en vreest niet; ziet, ulieder God zal ter wrake komen met de vergelding Gods. Hij zal komen en ulieden verlossen. Alsdan zullen der blinden ogen opengedaan worden, en der doven oren zullen geopend worden. Alsdan zal de kreupele springen als een hert, en de tong des stommen zal juichen..." JESAJA 35:4-6a (geschreven in 700 v.Chr.)

Vervuld in MATTHÉÜS 15:30-31

"De Geest des Heeren HEEREN is op Mij, omdat de HEERE Mij gezalfd heeft, om een blijde boodschap te brengen den zachtmoedigen; Hij heeft Mij gezonden om te verbinden de gebrokenen van harte, om den gevangenen vrijheid uit te roepen, en den gebondenen opening der gevangenis..." JESAJA 61:1 (geschreven in 700 v.Chr.)

Vervuld in MATTHÉÜS 11:28

Bovendien, is daar de tocht van Jezus in Jeruzalem.

"...Ziet, uw Koning zal u komen, rechtvaardig, en Hij is een Heiland; arm, en rijdende op een ezel, en op een veulen, een jong der ezelinnen." ZACHARIA 9:9 (geschreven in 500 v. Chr.)

Vervuld in MATTHÉÜS 21:7

Net zoals in Zacharia, vinden we de verachtelijke daad van verraad van Judas, waarvoor hij dertig zilverstukken van de Farizeeën ontving die hij later voor hun voeten gooide in de tempel als een wanhoopsdaad.

"Doch de HEERE zeide tot Mij: Werp ze henen voor den pottenbakker: een heerlijken prijs, dien Ik waard geacht ben geweest van hen! En Ik nam die dertig ziverlingen, en wierp ze in het huis des HEEREN, voor den pottenbakker." ZACHARIA 11:13 (geschreven in 500 v. Chr.)

Vervuld in MATTHÉÜS 27:3-7

In de 22e Psalm volgen we de kruisiging van Christus (geschreven in 1000 v. Chr.)

"Ik ben uitgestort als water, en al mijn beenderen hebben zich vaneen gescheiden..." PSALM 22:15

Een van de meest gruwelijke dingen van de kruisiging is het langzaam uitrekken van de pezen, waardoor de botten uit hun gewrichten komen.

"Mijn kracht is verdroogd als een potscherf, en mijn tong kleeft aan mijn gehemelte..." PSALM 22:16

Wij weten allemaal dat Jezus schreeuwde: "Ik dorst", toen Hij aan het kruis hing.

"Want honden hebben mij omsingeld; een vergadering van boosdoeners heeft mij omgeven; zij hebben mijn handen en mijn voeten doorgraven." PSALM 22:17

Het woord "honden" werd gebruikt bij de Joden als een algemene, alledaagse naam voor heidenen. De Romeinse legionairs die Jezus kruisigden waren ook bekend onder deze naam. Het meest markante is de soort marteling hier beschreven, namelijk de kruisiging, welke pas 800 jaar later werd geïntroduceerd door de Romeinen.

"Zij delen mijn klederen onder zich, en werpen het lot over mijn gewaad." PSALM 22:19

Aan de voet van het kruis, werden Jezus kleren verdeeld onder de soldaten.

Vervuld in JOHANNES 19:23-24, 28

Tenslotte een woord over de begrafenis. De evangeliën beschrijven dat een rijke man uit Arimathéa Hem in een graf legde, gehouwen uit steen. Zie JESAJA 53:9:

"En men heeft Zijn graf bij de goddelozen gesteld, en Hij is bij den rijke in Zijn dood geweest." JESAJA 53:9

Vervuld in LUKAS 23:50-55

In Daniël 9:25-27 vinden wij een fantastische vervulling van een profetie:

"Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jerusalem te bouwen, tot op Messias, den Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden. En na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hem zelven zijn; en een volk des vorsten, hetwelk komen zal, zal de stad en het heiligdom verderven, en zijn einde zal zijn met een overstromenden vloed, en tot het einde toe zal er krijg zijn, en vastelijk besloten verwoestingen. En Hij zal velen het verbond versterken één week; en in de helft der week zal Hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden, en over den gruwelijken vleugel zal een verwoester zijn, ook tot de voleinding toe, die vastelijk besloten zijnde, zal uitgestort worden over den verwoeste..." Daniël 9:25-27

In overeenstemming met 2. PETRUS 3:8, NUMERI 14:34 en Ezechiël 4:6, kun je één dag gelijkstellen aan een jaar. Daarom: 69 (=62+7) weken zijn gelijk aan 483 dagen of jaren.

De meest waarschijnlijke datum voor de tijd "van den uitgang des woords", is het bevel in het zevende jaar van Artaxerxes (= 457 v. Chr.) (zie EZRA 7:11-26). Vooruit rekenende 69 weken = 483 jaren vanaf die datum dan kom je tot het jaar 26/27 n. Chr. Dit is het jaar waarin Jezus gedoopt werd door Johannes en Zijn bediening begon (Vergeet niet dat het werkelijke geboortejaar van Jezus, 4 v. Chr. is).

Voor zesennegentig weken werd het bevel gegeven om de tempel te herstellen vaak door "benauwdheid der tijden" (want zij waren onder de wet gedurende die tijd). De Messias die na deze tijd kwam was Jezus (LUKAS 4:18). Zoals men kan lezen in Daniël 9:24, kwam Hij om een einde te maken aan het kwaad en de zonden, en werd het zoenoffer voor onze zonden en gaf eeuwige rechtvaardigheid. Hij "versterkte" (Abrahams) "het verbond met velen", door een zegen te worden voor alle natiën (JESAJA 53:11; LUKAS 1:16;2:34; MaRKUS 20:28).

"in de helft der week" (= na 3½ jaar) "zal Hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden". Jezus werd gekruisigd na 3,5 jaar, wat gebeurde in het jaar 31 na Chr. Toen Jezus stierf, scheurde de voorhang van de tempel, deze gebeurtenis liet zien dat offeranden vanaf dat moment niet langer meer nodig waren, omdat Jezus voor eens en voor altijd Zijn volmaakt offer gegeven heeft.

Aan het einde, gaf Jezus een profetie over het 'Einde der Tijden'. Jezus profeteerde dat de 'eindtijd' zal beginnen wanneer de vijgenboom weer zal bloeien. De generatie vanaf deze tijd, zo gaat Hij verder, zal niet voorbij gaan totdat al deze gebeurtenissen van de laatste dagen zullen geschieden en bekroond worden met Zijn terugkomst. Door de gehele Bijbel wordt de vijgenboom gebruikt als een symbool voor Israël. Deze was dood voor een lange tijd en verstrooid over alle natiën - waarnaar we meer in detail zullen kijken. Toen gebeurde er een wonder, wees je daar wel bewust van, een wonder zoals de verdorde boom die weer tot bloei kwam. Deze gelijkenis is vermeld om te laten zien hoe de profetieën over Israël in de tijdschaal passen.

Een verbazingwekkend feit uit de geschiedenis gebeurde er in Palestina op 15.05.1948. Er werd een staat gevormd door een natie die 2000 jaar daarvoor verdreven werd uit hun oorspronkelijke geboorteland. Echter, dit was niet de eerste keer dat de Joden terugkeerde nadat ze verdreven waren. In 536 v.Chr. zond de Perzische koning, Cyrus, hun - na zeventig jaar gevangenschap - terug naar hun thuisland. Dit is erg ongebruikelijk, want er is in de geschiedenis geen soortgelijke gebeurtenis waarin een natie werd toegestaan om na een dergelijk lange gevangenschap terug te keren naar hun thuisland om er hun steden en tempels weer te mogen opbouwen. Zeshonderd jaar later werden de Joden weer verspreid, maar deze keer door de gehele wereld zoals Mozes geprofeteerd had:

"En de HEERE zal u verstrooien onder alle volken, van het ene einde der aarde tot aan het andere einde der aarde..." DEUTERONOMIUM 28:64a

Tijdens hun ballingschap in het jaar 70 n. Chr. begon er een wereldwijde Joden vervolging, bekend als het antisemitisme, dat vandaag de dag nog steeds bestaat. Deze ontwikkeling wordt hier puntsgewijs opgesomd:

In 38 n. Chr. vond er een massa moord onder de Joden plaats in Alexandrië; even later verloren er nog eens 50.000   hun leven.
70 n.Chr. De Romeinen vermoordden 1 miljoen Joden.
132-135 Nog eens 500.000.
1095-1270 De Joden leden een van hun meest intense vervolgingen ten tijde van de Kruisvaarders.
1096 In het Rijnland, werden 12.000 Joden vermoord.
1298 In Franken, Beieren en Oostenrijk alleen al nog eens een miljoen.
1348 De Joden kregen de schuld van de "Zwarte plaag" - één miljoen werden vermoord.
1648-1658 400.000 Poolse Joden werden vermoord in de Pools-Zweedse oorlog.
1933-1945 6 miljoen Joden werden gedood onder Hitlers regime.
1945-today Permanente vervolging en doden van de Joden in de landen van het Oostblok.

De verstrooiing van de Joden over de gehele wereld, zoals de geciteerde sectie uit Deuteronomium hierboven duidelijk laat zien, wordt vervolgd door een bericht over antisemitisme:

"Daartoe zult gij onder dezelve volken niet stil zijn, en uw voetzool zal geen rust hebben; want de HEERE zal u aldaar een bevend hart geven, en bezwijking der ogen, en mattigheid der ziel. En uw leven zal tegenover u hangen; en gij zult nacht en dag schrikken, en gij zult van uw leven niet zeker zijn." DEUTERONOMIUM 28:65-66

Echter het rapport van Mozes eindigt hier niet en de geschiedenis van Israël ook niet.

"Voorts zal het geschieden, wanneer al deze dingen over u zullen gekomen zijn, deze zegen of deze vloek.... En gij zult u bekeren tot den HEERE, uw God, en Zijner stem gehoorzaam zijn, naar alles, wat ik u heden gebiede, gij en uw kinderen... En de HEERE, uw God, zal uw gevangenis wenden... en Hij zal u weder vergaderen uit al de volken... En de HEERE, uw God, zal u brengen in het land, dat uw vaderen erfelijk bezeten hebben." Passages uit DEUTERONOMIUM 30:1-5

Dit wonder van de geschiedenis dat zich aan het volk van Israël voltrok, wordt uitgelegd door de bekende theoloog F. Driedekker in de volgende treffende woorden: "Het is een wonder dat Israël nog steeds bestaat na alle eeuwen van verstrooiing en vervolgingen, terwijl al de andere volkeren van oudheid verdwenen zijn. Al de natiën die gedurende de tijden van de profeten leefden, dwz. de Egyptenaren, Assieriërs, Babyloniers, Perziers, Grieken en Romeinen bestaan niet meer als natiën die hun vroegere identiteit behouden hebben. Alleen de Joden bleven als getuigen van de waarheid van de schriften."

Tot nu toe beslaat dit overzicht 2000 jaar. We zullen nu in detail gaan kijken naar de gebeurtenissen die plaats gevonden hebben vanaf de eeuwwisseling tot op de huidige dag. Als we de bovengenoemde citaten uit Deuteronomium gebruiken dan hebben we een chronologische kijk op de ontwikkeling van Israël. Als aanvulling geeft de profeet Ezechiël ons een overeenkomstige kijk op de Joodse immigratie naar Palestina vanaf het begin.

In hoofdstuk 37, wordt Ezechiël door God in de Geest geleid naar een vallei waar hij in een visioen Israël ziet; liggende in vorm van verdroogde beenderen.

"...en de beenderen naderden, elk been tot zijn been. En ik zag, en ziet, en er werden zenuwen op dezelve, en er kwam vlees op; en Hij trok een huid boven over dezelve, maar er was geen geest in hen..."

...Toen zeide Hij tot mij: Mensenkind! deze beenderen zijn het ganse huis Israëls ... En Ik zal Mijn Geest in u geven, en gij zult leven, en Ik zal u in uw land zetten; en gij zult weten, dat Ik, de HEERE, dit gesproken en gedaan heb, spreekt de HEERE." Passages uit Ezechiël 37:7-14

Vervult sinds 1896.

In hetzelfde jaar, schreef T. Herzl het boek "De Joodse staat", dat de moderne Zionisten beledigde en een voortdurende toename van immigratie naar het hedendaagse Israël veroorzaakte: 650,000 Joden zijn alleen al voor 1948 geïmmigreerd - "...en de beenderen naderden".

Door het opzetten van de kibboets en het herbouwen van de steden, de geleidelijke groei van een ontwikkelde infrastructuur, leven de Israëlieten daar verweven met elkaar - "...en ziet er werden zenuwen op derzelven".

Samenhangend met het hierboven geschrevene is de irrigatie van het land dat grote delen van de woestijn omvormde tot vruchtbare bodem - "...en er kwam vlees op".

Gedurende de nacht van 14 op 15 van mei, 1948, kreeg de hele structuur een sterk uitwendig frame - Premier Ben Gurion riep de onafhankelijke staat van Israël uit - de grenzen werden gezet - "...en Hij trok een huid boven over dezelve".

Echter, de ontwikkeling is nog niet voltooid. De geest ontbreekt nog - de geest van God - "..maar er was geen geest in hen".

Deze profetie, die ook in onze toekomst ligt, vormt de conclusie van Ezechiël's geestelijke visie"...En Ik zal Mijn Geest in u geven".

Deze interpretatie was niet willekeurig samengesteld door onszelf, en de volgende bijbeldelen laten details zien van de historische ontwikkeling van Israël, welke vaak plaats vonden op wonderbaarlijke wijze:

"Maar: Zo waarachtig als de HEERE leeft, Die de kinderen Israëls heeft opgevoerd uit het land van het Noorden, en uit al de landen waarhenen Hij hen gedreven had! want ik zal hen wederbrengen in hun land, dat ik hun vaderen gegeven heb. Ziet, Ik zal zenden tot veel vissers, spreekt de HEERE, die zullen hen vissen; en daarna zal Ik zenden tot veel jagers..." JEREMIA 16:15-16

Het "land van het noorden" is in het bijzonder vermeld - Rusland heeft het grootste aantal Joden onder zijn inwoners, maar tegelijkertijd is het ook het land die de meeste problemen creëert met het uitgeven van visa's aan Israëlieten. De schrift vermeldt ook "vissers" en "jagers". Laten we in het bijzonder kijken naar dit tegenstrijdige bevel. De geschiedenis heeft de juistheid ervan laten zien: Zionisme als zijnde vergelijkbaar met de 'vissers' werd georganiseerd in 1897 op het eerste Zionistische congres in Basel, en de 'jagers' zijn vergelijkbaar met het moderne antisemitisme, waardoor de Joden gedreven werden naar Palestina, alleen maar ontstaan door het Derde rijk.

We kunnen zien dat de belangrijkste redenen voor de Joodse exodus getoond worden in onze sectie van Jeremia, een andere schrift laat ook duidelijk zien hoe de Joden terugkeerden naar hun land:

"Wie zijn deze, die daar komen gevlogen als een wolk, en als duiven tot haar vensters? Want de eilanden zullen Mij verwachten, en de schepen van Tarsis vooreerst, om uw kinderen van verre te brengen." JESAJA 60:8-9a

"Wie zijn deze, die daar komen gevlogen als een wolk, en als duiven tot haar vensters?" Uit het voormalige koninkrijk van Jemen werden alleen al 40.000 Joden naar Israël gebracht met een vliegtuig. "en de schepen van Tarsis vooreerst," het woord "schepen van Tarsis" was in Jesaja's tijd een algemene uitdrukking voor grote zeeschepen, welke hoofdzakelijk grote reizen maakten. Dit deel laat in het bijzonder zien, zoals elke andere hier vermelde bijbelschrift, dat hier niet wordt verwezen naar de terugkeer uit de Babylonische gevangenschap. In die tijd bestonden vliegtuigen niet en schepen waren niet nodig. Zo is deze foute aanname ook afgezwakt door de volgende duidelijke verklaring die we al konden lezen in Deuteronomium:

"...Hij zal u weder vergaderen uit al de volken..."

"En zij zullen de oude verwoeste plaatsen bouwen, de vorige verstoringen weder oprichten, en de verwoeste steden vernieuwen, die verstoord waren van geslacht tot geslacht." JESAJA 61:4

Beersheba, wat in het zuiden van het land ligt en door de eeuwen heen geslonken was tot een paar hutten, heeft vandaag de dag meer dan 20.000 inwoners. Het geheel verlaten Caesarea is ook hersteld; Askalon en een reeks van andere plaatsen zijn aanvullende voorbeelden van de vervulling van onze Bijbel passages.

"Gij, welken Ik gegrepen heb van de einden der aarde... Ik zal rivieren op de hoge plaatsen openen, en fonteinen in het midden der valleien; Ik zal de woestijn tot een waterpoel zetten, en het dorre land tot watertochten. Ik zal in de woestijn den cederboom, den sittimboom, en den mirteboom, en den olieachtigen boom zetten; Ik zal in de wildernis stellen den denneboom, den beuk, en den busboom te gelijk..." JESAJA 41:9, 18-20

"Ik zal zeggen tot het noorden: Geef; en tot het zuiden: Houd niet terug; breng Mijn zonen van verre, en Mijn dochters van het einde der aarde... Ja, Ik zal in de woestijn een weg leggen, en rivieren in de wildernis,...want Ik zal in de woestijn wateren geven, en rivieren in de wildernis, om Mijn volk, Mijn uitverkorenen drinken te geven." JESAJA 43:6, 19-20

Deze gedeelten werden ook vervuld: Vandaag de dag is Israël een van de meest vruchtbare landen van de wereld; binnen de enkele jaren van haar bestaan is het één van de grootste fruit leveranciers geworden - d.w.z. één kwart van alle grapefruits komt uit Israël. Het is 's werelds twee na grootste exporteur van sinaasappels.

De vraag werd duidelijk gesteld: Is de Bijbel waar, en daaruit voortvloeiend het Woord van God; of is het vals, en heeft het alleen maar een geschiedkundige waarde? De vraag werd duidelijk beantwoord: Profetieën die zo nauwkeurig zijn, werden tevens gevonden in de Septuaginta en de Qumran rollen die lang voor de geboorte van Christus werden geschreven. Zij kunnen niet alleen maar toeval zijn, of mythen die op menselijke overwegingen en intelligentie zijn gebaseerd.

Een interessante conclusie? Nee - een zeer gevaarlijke vaststelling!

De dode God komt plotseling tot leven, deze God, van wie jij niets wilde weten, waarvan jij dacht dat het alleen maar een obsessie van religieuze fanatici was, ontwikkelt zich plotseling tot een bijna beschamende obstructie.

Je kunt dan proberen deze obstructie van je af te schudden en zeggen: "Maar er zijn zoveel meer tegenstrijdigheden in de Bijbel". Je zou geleidelijk aan kalm kunnen worden en met de tijd zullen al deze onplezierige vragen vervagen en uiteindelijk kun je lachen over jouw eigen naïviteit.

Je kunt het ook anders doen en de uitdaging serieus nemen. En zelfs dan kun je nog vele vragen hebben. In het begin is het mogelijk dat je ogenschijnlijk vele tegenstrijdigheden ziet, waarna je langzamerhand ontdekt dat de fout niet ligt bij het Boek maar bij jou. Vele 'open' vragen en ogenschijnlijke tegenstrijdigheden vergelijkbaar met die van de Bijbel bestaan er in de natuurwetenschap. De natuur zelf, net als de Bijbel, voorziet in duidelijke bewijzen dat het niet zinloos is maar tot stand gebracht en overeenkomstig is met de natuurwetten.

Met behulp van vele duidelijke experimenten zien de wetenschappers de correctheid van deze natuurwetten. Ze zien ook dat de oorzaak van sommige misverstanden en ogenschijnlijke tegenstrijdigheden bij hen liggen, en niet in de natuur. We hebben dezelfde situatie in de Bijbel; het ongelukkige verschil is dat een paar theologen dit niet willen begrijpen, in hun zelfoverschatting schuiven ze hun eigen onvermogen af op de Bijbel. Theologen zitten niet in een benijdenswaardige positie; niet alleen moeten zij verantwoording afleggen over henzelf maar ook over de mensen die zij de Bijbel "gepredikt" hebben alsof het oosterse wijsheid was. Zij zijn dan in een zelfde situatie als de Farizeeën waarvan Jezus woorden in Matthéüs 23 nauwelijks ontkend kunnen worden:

"Maar wee u, gij schriftgeleerden en farizeeën, gij geveinsden! want gij sluit het Koninkrijk der hemelen voor de mensen, overmits gij daar niet ingaat, noch degenen, die ingaan zouden, laat ingaan." Matthéüs 23:13

Uiteindelijk is dit voor jou ook geen excuus. De vraag in het begin is persoonlijk aan iedereen gesteld: Is Christus Gods zoon of niet? Het antwoord op deze vraag is te belangrijk om aan iemand anders over te laten.

Je kunt denken, "Daar gaan we weer", een laatste emotionele poging om mij te overtuigen en aan te sporen om op het juiste pad te komen. Misschien heb je gelijk, het gevaar om over-emotioneel te worden is er, maar ben je ooit werkelijk verliefd geweest, en dan nog in staat geweest om objectief te spreken of te schrijven over deze man of vrouw? Misschien vindt je deze vergelijking belachelijk en zeg je dat je tot nu toe niet veel ervaren hebt met deze Jezus. Voordat we contact hebben met een andere persoon ervaren we weinig van hem, dus is de vraag eerder: Als een dergelijk contact is opgebouwd en intiem zou worden, zouden we dan de vervulling vinden waarnaar we zoeken?

Wij waren bezig met twee profetische onderwerpen, "Het leven van Jezus" en "De terugkeer van de Israëlieten". Twee maal werd ons duidelijk gemaakt dat deze uitspraken niet van de mensen konden zijn. We hebben alleen het "hoe", maar nooit het beslissende "waarom" behandeld, wat ons uiteindelijk het antwoord zal geven waarom Jezus zo belangrijk is voor ons. Nogmaals spreekt de profetie:

"Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden is Hij verbrijzeld; de straf, die ons den vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is ons genezing geworden." JESAJA 53:5

Menselijke relaties, zelfs als ze werkelijk diep en mooi zijn in het begin, kunnen uiteenvallen. Mensen zijn feilbaar en dat is waarom, uiteindelijk het diepste probleem van een ieder van ons niet opgelost kan worden door een andere persoon. Dit is mede door het feit dat zij dezelfde moeilijkheden en tekortkomingen als wij hebben en niet over hun eigen grenzen heen kunnen springen. Deze beperkingen, die vastliggen voor een ieder van ons, liggen in onze onvolmaaktheden, in onze fouten, of laten wij het bij de naam noemen - in onze zonden. Iedereen is ermee besmet, en niemand is bij machte ze weg te nemen van de ander, alleen door diegene die het overwon - voor ons allemaal, aan het kruis - Jezus Christus.

Al een paar keer in dit blad ben je geconfronteerd met de vraag: Wil jij Jezus beter leren kennen, of niet? Een paar keer hebben wij deze vraag onbeantwoord gelaten.

Dit zou geen vraag moeten blijven, het is te cruciaal en veel hangt af van het antwoord. Het antwoord kan ja of nee zijn, beide opties zijn er - maar a l l e e n deze twee - begrijp je dat?

Auteur en bron onbekend

Vertaald vanuit het Duitse "Die Bibel und ihre Erfüllte Prophetie"