Από τον κομμουνισμό στον Χριστό

Νάντια - Αγία Πετρούπολη, Ρωσία

Photo of Νάντια

Γειά σας από την Αγία Πετρούπολη,

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην κομμουνιστική Ρωσία. Ο πατέρας μου πίστευε φανατικά στον κομμουνισμό, και μου έλεγε ότι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή ήταν να είσαι, «καλός άνθρωπος». Δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να ανακαλύψω τι ακριβώς εννοούσε με αυτό, γιατί πέθανε όταν ήμουν 11. Πολλά από τα πράγματα που μου έλεγε, με έκαναν να σκέφτομαι για τον Θεό. Όταν κάποτε τον ρώτησα αν υπάρχει Θεός, ο πατέρας μου απάντησε ότι ειλικρινά δεν ήξερε. Από τότε και μετά δεν είχα καμία πραγματική ειρήνη στην καρδιά μου για την ψυχή του πατέρα μου. Ήταν ένας «καλός άνθρωπος», αλλά αναρωτιόμουν «για το αν υπάρχει Θεός και αν είναι ο πατέρας μου μαζί του»;

Αργότερα έγινα μία «πιστή» και ξεκίνησα να πηγαίνω σε μια ορθόδοξη εκκλησία. Εκεί πήγαιναν μόνο ηλικιωμένοι άνθρωποι που δεν είχαν τίποτα να φοβηθούν σε περίπτωση δίωξης από το ρωσικό καθεστώς. Είχα επισκεφθεί πολλές διαφορετικές εκκλησίες, συνάντησα πολλούς ανθρώπους και ακόμα, πέρασα κάποιο χρονικό διάστημα σε μοναστήρι. Αλλά οι απορίες μου παρέμεναν αναπάντητες - σε αυτές τις εκκλησίες ήταν όλα σχετικά με τα μυστήρια, το θυμίαμα, την «Βασιλεία των Ουρανών», την «διδασκαλία των Πατέρων», κλπ [Εδώ μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το τι είναι λάθος στην διδασκαλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας]. Ο Θεός, όμως, πάντα απαντούσε στις προσευχές μου.

 Θεός, όμως, πάντα απαντούσε στις προσευχές μου!

Κατάλαβα τότε, ότι η στάση μου απέναντι στο Θεό, ήταν πολύ εγωιστική. Ζητούσα από τον Θεό ό,τι χρειαζόμουν και το λάμβανα, χωρίς να σκέφτομαι το θέλημά Του. Θα πρέπει να υπήρχε κάτι που να ήθελε από μένα. Θυμάμαι να βρίσκομαι σε μια ορθόδοξη εκκλησία, γύρω μου να είναι χρυσάφι και κεριά και να παρακαλώ θερμά τον Θεό να μου δείξει τι πρέπει να κάνω. Τότε άρχισα να αμφιβάλλω για πολλά πράγματα. Ποια ήμουν για να αποτολμώ τις αρχές και παραδόσεις αιώνων, τις διδασκαλίες των Πατέρων της Εκκλησίας, κ.λπ. ; Ζήτησα από το Θεό να με βάλει σε μια «κοινότητα » (αναρωτήθηκα γιατί χρησιμοποίησα αυτή τη λέξη που ήταν άγνωστη σε μένα). Ένιωσα ντροπή γιατί κατάλαβα πόσο υποκριτική ήταν η ζωή μου. Από τη μία πλευρά δεν είχα κρύψει ότι ήμουν «πιστή» (κάτι το οποίο σόκαρε κάποιους ανθρώπους), και όμως, από την άλλη πλευρά, η ζωή μου δεν ήταν καλύτερη από άλλων.Κατάλαβα ότι  το να πηγαίνω στην εκκλησία δεν με έκανε Χριστιανή και έβλεπα όλο και περισσότερη υποκρισία στην εκκλησία, ειδικά όταν άρχισα να μελετώ την Αγία Γραφή.

Στην αρχή δεν είχα καθόλου Αγία Γραφή. Όταν αποφάσισα να αγοράσω το «παράνομο βιβλίο» για ένα τέταρτο του μηνιαίου μισθού μου, γνώρισα «κατά τύχη» κάποιους Αμερικανούς που μου έδωσαν μια ολοκαίνουργια Βίβλο ως δώρο. Αυτό δεν θα μπορούσε να είναι σύμπτωση! Οι Αμερικανοί μου εξήγησαν επίσης το τι σημαίνει να έχω «μια προσωπική σχέση με τον Θεό», αυτή η έκφραση με επηρέασε πολύ. Δεν μπορούσα να το βγάλω από το μυαλό μου, ούτε εικόνες, ούτε άγιοι, ούτε καν η εκκλησία - αλλά μόνο ο Ιησούς ως μεσολαβητής μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Ένιωσα σωματικά ανακουφισμένη, σαν να είχα απελευθερωθεί από ένα βαρύ φορτίο. Άρχισα να μελετώ σε βάθος την Καινή Διαθήκη μου, και είχα πολλές ερωτήσεις. Οι καινούργιοι μου φίλοι, μου έδωσαν απαντήσεις και εξηγήσεις μέσα από την Αγία Γραφή δείχνοντάς μου τα αντίστοιχα εδάφια.

Αλλά υπήρχε ακόμα ένα συναίσθημα μέσα μου ότι κάτι έλειπε...

 

Όλα φαίνονταν να πηγαίνουν καλά: Ήμουν ευλογημένη που είχα μια δουλειά, που ούτε που είχα φανταστεί. Είχα ταξιδέψει πολύ και αυτό ήταν κάτι που το απολάμβανα. Αλλά υπήρχε ακόμα ένα συναίσθημα μέσα μου ότι κάτι έλειπε. Δεν είχα χρόνο να διαβάσω τη Βίβλο και ήξερα ότι αυτό έπρεπε να αλλάξει.

Τότε με πλησίασε ένας Δανός άνδρας στο Κρεμλίνο. Μου είπε ότι ήμουν «ξεπερασμένη» από την αγορά εργασίας ως ξεναγός, και ότι είχε έρθει η ώρα για μένα να αλλάξω τη ζωή μου. Ήταν πολύ επίμονος και την επόμενη ημέρα με προσκάλεσε να επισκεφθώ τη χώρα του! Μετά από επίμονα τηλεφωνήματα από αυτόν, με έπεισε να πάω στην Δανία.

Όταν ζήτησα από το αφεντικό μου, την άδεια που μου αναλογούσε (ένα μήνα), εκείνη αρνήθηκε, επειδή η δουλειά ήταν προγραμματισμένη για τους επόμενους μήνες, και δεν υπήρχε κανένας άλλος να με καλύψει. Έτσι παραιτήθηκα, (αυτό ήταν μια επιπόλαιη σκέψη, επειδή αγαπούσα την δουλειά μου). Με λίγα λόγια, το Νοέμβριο του 1990, πήγα στην Κοπεγχάγη. Προσευχήθηκα και ανέθεσα ολόκληρο το ταξίδι στα χέρια του Κυρίου.

Η Κοπεγχάγη ήταν πράγματι «ωραία», αλλά δεν με εντυπωσίασε και τόσο. Πολύ σύντομα, σκεφτόμουν να επισκεφθώ κάποιους φίλους στη Γερμανία ή αφού γνώρισα κάποιους Ρώσους να πήγαινα να μείνω στα μέρη τους (ήταν όλοι τους πολιτικοί πρόσφυγες και ήταν σίγουροι ότι έπρεπε να μείνω στη Δανία).  Ξεφυλλίζοντας το σημειωματάριό μου, πρόσεξα ένα εδάφιο που είχα γράψει:  «Εξεύρομεν δε ότι πάντα συνεργούσι προς το αγαθόν εις τους αγαπώντας τον Θεόν, εις τους κεκλημένους …» (ΡΩΜΑΙΟΥΣ 8:28). Αυτό το εδάφιο με ξεσήκωσε και ήξερα ότι ο Θεός μου μίλησε άμεσα με αυτόν τον τρόπο. Εκείνη τη στιγμή, σταμάτησα να ανησυχώ.

Ένα Σάββατο βράδυ, πριν από την μετακόμισή μου με τους καινούργιους μου φίλους, περπατούσα στον κεντρικό δρόμο όταν μία νεαρή γυναίκα μου έδωσε ένα φυλλάδιο για την Αγία Γραφή. Την ευχαρίστησα δίνοντας πίσω το φυλλάδιο, επειδή δεν καταλάβαινα τα Δανικά, και επειδή ήμουν ήδη «χριστιανή». Ο άνδρας με τον οποίο συνοδευόταν, με ρώτησε ξαφνικά: «Αν είσαι Χριστιανή, τότε έχεις λάβει το Άγιο Πνεύμα;» κανείς δεν μου είχε κάνει μια τόσο δύσκολη ερώτηση. Πώς υποτίθεται πως έπρεπε να ήξερα αν είχα λάβει το Άγιο Πνεύμα ή όχι;

Αν είσαι Χριστιανή, τότε έχεις λάβει το Άγιο Πνεύμα;

Όλα όσα είχα μάθει από την εκκλησία ή από την Αγία Γραφή, ήταν πως υπάρχει Αγία Τριάδα - ο Θεός Πατέρας, ο Υιός του Θεού και το Άγιο Πνεύμα. Ο Στέφαν, ο άντρας που μου έκανε την ερώτηση, μου είπε για την ημέρα της Πεντηκοστής και πώς οι πρώτοι Απόστολοι έλαβαν το Άγιο Πνεύμα και ότι έκτοτε τίποτα δεν έχει αλλάξει – οι άνθρωποι λαμβάνουν το Άγιο Πνεύμα με τον ίδιο τρόπο και σήμερα. Με προσκάλεσαν να πάω την επόμενη μέρα σε μια Χριστιανική συνάθροιση και μου ζωγράφισε ένα μικρό χάρτη δείχνοντας μου πώς θα πήγαινα εκεί. Τους είπα ότι πραγματικά δεν μπορούσα να πάω γιατί εκείνη την ημέρα θα μετακόμιζα.

Την επόμενη μέρα, Κυριακή, περίμενα στο σημείο που είχαμε συμφωνήσει για να συναντήσω έναν Ρώσο φίλο μου, για να πάμε μαζί στο νέο μου διαμέρισμα. Εκείνος ήρθε μετά από μία ώρα καθώς (το ποδήλατό του είχε κλαπεί). Στη συνέχεια  μου ζωγράφισε ένα χάρτη που μου έδειχνε πως θα πήγαινα μόνη μου με ποδήλατο το εκεί. Προς μεγάλη μου έκπληξη, ο χάρτης ήταν παρόμοιος με τον χάρτη που είχα λάβει την προηγούμενη ημέρα (ο χάρτης αυτός βρισκόταν ακόμη στην τσέπη μου). Αφού σύγκρινα τους δύο χάρτες μαζί, ανακάλυψα έκπληκτη ότι ο τόπος συνάθροισης των Χριστιανών ήταν ακριβώς στο δρόμο μου για το καινούργιο διαμέρισμά μου. Δεδομένου ότι τώρα ήμουν μόνη μου, αποφάσισα να πάω στη συνάθροιση.

Όταν έφτασα εκεί, η συνάθροισή είχε σχεδόν τελειώσει. Στο τέλος άκουσα κάποια εδάφια (συνειδητοποίησα ότι αυτά ήταν μέσα από την Αγία Γραφή κάτι που μου απέδειξε ότι αυτοί οι άνθρωποι κήρυτταν μόνο τον αληθινό λόγο του Θεού. Αυτό ήταν πολύ σημαντικό για μένα). Στη συνέχεια, πήραν το ψωμί και το κύπελλο (κοινωνία), και ο Στέφαν μιλούσε σε κάποια ανατολική γλώσσα. Τον ρώτησα αργότερα πόσες γλώσσες θα μπορούσε να μιλήσει (ήταν Γερμανός, ζούσε στη Δανία και μιλούσε αγγλικά μαζί μου). Μου εξήγησε ότι κατά τη διάρκεια της κοινωνίας μιλούσε σε ξένες γλώσσες και ότι αυτές ήταν γλώσσες που δεν ήξερε. Ήμουν πολύ εντυπωσιασμένη από την πνευματική ζωή αυτών των χριστιανών, αλλά εγώ δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα μπορούσα να είμαι σε θέση να μιλώ σε  ξένες γλώσσες.

Αργότερα, η σύζυγός του Στέφαν, Έλλα, μου είπε για το Καθολικό υπόβαθρό της και πόσο αφύσικο ήταν το βάπισμα της ως παιδί. Ως ενήλικας έπρεπε να μετανοήσει και βαπτιστεί, με πλήρη εμβύθιση στο νερό και μετά από αυτό να λάβει το Άγιο Πνεύμα. (Βλέπε ΠΡΑΞΕΙΣ 2: 37-39).

Όταν συνειδητοποίησα αυτή τη βιβλική αλήθεια, κατάλαβα ότι δεν ήμουν σωστά βαπτισμένη. Την επόμενη Τετάρτη παραβρέθηκα στην συνάντηση των Χριστιανών. Εκεί ρωτήθηκα για το εάν ήθελα να λάβω το Άγιο Πνεύμα. Αν και δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα μπορούσα να λάβω το Άγιο Πνεύμα, απάντησα «Ναι, φυσικά»! . Έτσι, έβαλαν τα χέρια τους πάνω μου και προσευχήθηκαν για μένα. Ξαφνικά άρχισα να μιλάω άπταιστα σε μια άγνωστη γλώσσα και τότε κατάλαβα τι εννοούσε ο Ιησούς με τη φράση «ρεύματα ύδατος ζώντος  » (ΙΩΑΝΝΗΣ 7:38).

Την επόμενη μέρα βαφτίστηκα σε μια πισίνα.

Ο Κύριος είχε σκηνοθετήσει πολλά πράγματα στη ζωή μου και τελικά με έφερε στο σωστό μέρος, για να σωθώ! Δόξα στον Κύριο! Είχα την ευκαιρία να μείνω για ακόμα τρεις μήνες στη Δανία και να μάθω πολλά πράγματα, έχοντας παραιτηθεί από τη δουλειά μου στη Μόσχα ήμουν ελεύθερη από κάθε υποχρέωση από εκεί. Η ιστορία μου είναι παρόμοια με εκείνη των πιστών στο βιβλίο των Πράξεων, πίστευαν, αλλά δεν είχαν ακούσει για το Άγιο Πνεύμα. Όταν έμαθαν για το Άγιο Πνεύμα, συνέβη το εξής: «.Και αφού ο Παύλος επέθηκεν επ' αυτών τας χείρας, ήλθε το Πνεύμα το Άγιον επ' αυτούς, και ελάλουν γλώσσας και προεφήτευον.» ( ΠΡΑΞΕΙΣ 19: 6)  

Ο Κύριος με έχει ευλογήσει πραγματικά, τώρα είμαι παντρεμένη και έχω δύο θαυμάσια παιδιά.

Νάντια

 

 

Post new comment