Αναγεννημένος

Τζον, Μπιτ - Καντέρα, Αυστραλία


Photo of Τζον

Ήδη από τα δώδεκα μου χρόνια πίστευα ότι ο δρόμος της Αγίας Γραφής είναι ο σωστός. Κατά κάποιο τρόπο πάντα πίστευα στον Θεό, αλλά στην πραγματικότητα ποτέ δεν ασχολήθηκα με αυτό το θέμα.
Όταν το έτος 2000 ήμουν στο Πανεπιστήμιο, μου έγινε σαφές ότι αφού η Αγία Γραφή είναι πράγματι ο λόγος του Θεού, τότε θα έπρεπε να κάνω κάτι γι΄αυτό. Έτσι, ορμούμενος από αυτήν την πεποίθηση, έκανα μια σειρά από συζητήσεις με κάποιους «χριστιανούς» που γνώριζα. Τους έκανα ερωτήσεις σχετικά με τις αλήθειες της Αγίας Γραφής, αν υπάρχει νόημα σ΄όλα αυτά και τα σχετικά, αλλά δεν μπορούσαν να τις απαντήσουν.
Τελικά κάθισα και διάβασα μόνος μου την Βίβλο. Όταν τελείωσα την ανάγνωση ήμουν πεποισμένος ότι ο Ιησούς δεν ήταν μόνο άνθρωπος, αλλά είναι ο Υιός του Θεού.
 

Έτσι, λοιπόν, «έδωσα την καρδιά μου στον Χριστό» όπως μου είχαν πει αυτοί οι χριστιανοί. Ήξερα ότι από δω και πέρα θα έπρεπε να πάρω το θέμα πιο σοβαρά και γι΄αυτό άλλαξα λίγο τη ζωή μου. Μέσα μου όμως γνώριζα ότι ζούσα μέσα σε αντιφάσεις. Από τη μια πλευρά θεωρούσα τον ευατό μου χριστιανό, παρόλου που φοβόμουν να το παραδεχτώ μπροστά στους φίλους μου, και από την άλλη είχα την αίσθηση ότι έκανα ελάχιστα πράγματα προς αυτήν την κατέθυνση.

Τον Δεκέμβριο του 2000 (περίπου τέσσερεις μήνες από την απόφαση μου να γίνω χριστιανός) συνάντησα έναν άλλο χριστιανό, ο οποίος δεν ανήκε σε μια επίσημη εκκλησία, αλλά ήταν μέλος μιας χριστιανικής κοινότητας η οποία βασιζόταν απλά στην Αγία Γραφή, και τον συνόδευσα σε μια συνάθροιση. Αυτή η εμπειρία ήταν κάτι το διαφορετικό σε σχέση με όλες αυτές τις εμπειρίες που είχα αποκτήσει από όλες τις προηγούμενες συναθροίσεις. Έλεγαν προσευχές, τραγουδούσαν ύμνους και άλλα συνηθισμένα πράγματα, με τη διαφορά όμως ότι οι παρευρισκόμενοι έδιναν μαρτυρίες για θαύματα και καταπληκτικές θεραπείες, όπως για παράδειγμα την αποτοξίνωση από το κάπνισμα και τα ναρκωτικά χωρίς την εμφάνιση στερητικών συμπτωμάτων. Ποτέ προηγούμενα δεν είχα ακούσει για παρόμοια πράγματα. Μετά τη συνάθροιση μίλησα με διάφορους από αυτούς και μου έδειξαν ότι όλα αυτά είναι γραμμένα στην Αγία Γραφή. Τους έκανα τότε πλήθος ερωτήσεων και αυτοί μου τις απάντησαν όλες μέσα από την Βίβλο. Ήμουν εντυπωσιασμένος, διότι μου έγινε σαφές, ότι αυτοί οι άνθρωποι πίστευαν ότι κάθε λέξη της Αγίας Γραφής αντιστοιχούσε στον εμπνευσμένο λόγο του Θεού. Αυτό το φανέρωναν οι γνώσεις τους. Στους λεγόμενους χριστιανούς πάντα με εξέπληττε το γεγονός ότι, ενώ επικαλούνται το λόγο της Βίβλου και υποστηρίζουν ότι τον πιστεύουν, δεν δείχνουν σε καμιά περίπτωση να τον ενσωματώνουν στη ζωή τους. Εδώ, όμως, σε αυτήν την Κοινότητα αυτοί οι αληθινοί χριστιανοί ζούσαν πραγματικά σύμφωνα με την Αγία Γραφή.

Έτσι, μου έμαθαν πως για να είσαι αληθινός χριστιανός, πρέπει να μετανοήσεις, να βαφτιστείς και να λάβεις τη χάρη του Αγίου Πνεύματος με απόδειξη το σημάδι της γλωσσολαλίας. Μου έδειξαν όλα αυτά τα πράγματα στην Βίβλο. Όλα έμοιαζαν ξεκάθαρα και αναρωτιόμουν, για ποιο λόγο πρωτύτερα δεν τα είχα πάρει υπόψη μου. Ήμουν αποφασισμένος να κάνω ότι ήταν αναγκαίο, ώστε να γίνω δεκτός στον ουρανό. Αφού όντας αυτή είναι η αλήθεια, τότε ήθελα να το κάνω. Αυτοί οι άνθρωποι του Θεού με είχαν πραγματικά πείσει. Ήξερα επίσης ότι όλες αυτές οι μαρτυρίες ήταν αληθινές, και αυτά που μου έλεγαν ήταν πραγματικά γραμμένα στην Αγία Γραφή. Φυσικά ανησυχούσα λίγο, εφόσον όλους αυτούς τους είχα μόλις γνωρίσει. Ποιοι ήταν; Μήπως κάποια αίρεση; Πώς είναι δυνατόν να μην είχα ακούσει πρωτύτερα κάτι παρόμοιο; Έτσι λοιπόν αποφάσισα να απευθυνθώ στον Θεό.

Το ίδιο βράδι αργά γυρνούσα στο σπίτι. Καθώς διέσχιζα την κεντρική οδό, θέλησα να ρωτήσω τον Θεό και σκέφτηκα στο νου μου: «Εντάξει, Θεέ μου...». Ήθελα να ρωτήσω κάτι σαν « Εντάξει, Θεέ μου, αν όλα αυτά που μου είπαν αυτοί οι χριστιανοί είναι αλήθεια, τότε ...». Το μόνο όμως που πρόλαβα να σκεφτώ, ήταν η φράση «Εντάξει, Θεέ μου...» και τότε ξαφνικά μια δύναμη τίναξε το κεφάλι μου προς τα πίσω με τέτοιο τρόπο που η άκρη της μύτης μου να κοιτάει ψηλά. Μπορούσα ακόμα να δω στο δρόμο, αν κοιτούσα χαμηλά, και μετά από μερικά δευτερόλεπτα ένοιωσα πάλι να τινάζεται το κεφάλι μου, αυτή τη φορά προς τα μπροστά. Δεν μπορούσα να καταλάβω τι συνέβαινε και για να μην κάνω κανένα ατύχημα, αποφάσισα να στρίψω σ΄έναν παράδρομο. Καθώς έστριβα το δρόμο ένοιωσα να με πλημμυρίζει μία ευχάριστη αίσθηση, η οποία είναι δύσκολο να περιγράφει, ένοιωθα όμως σαν να διαπερνούσε αυτή η αίσθηση όλο μου το κορμί, φτάνοντας μέχρι τα άκρα. Σταμάτησα με το αυτοκίνητο. Ένοιωθα τη γλώσσα μου να μουδιάζει και από το λαιμό μου να βγαίνει ένας ακαθόριστος θόρυβος, σαν να πνιγόμουν. Δεν είχα όμως χάσει την ανάσα μου και τελικά αυτό που συνέβαινε δεν ήταν κάτι δυσάρεστο ή ενοχλητικό. Για μια στιγμή αναρωτήθηκα, μήπως είχε να κάνει με το φαινόμενο της γλωσσολαλίας, όπως μου είχαν πει πρωτύτερα οι πιστοί χριστιανοί. Όταν προσπάθησα να μιλήσω, ακούστηκε κάτι σαν τραύλισμα και λίγο μετά εγκατέλειψα την προσπάθεια. Αργότερα κατάλαβα ότι ήταν ένα σημάδι γλωσσολαλίας, όπως το περιγράφει η Βίβλος. Κατέβασα το κάθισμα, έτσι ώστε να ξαπλώνω ανάσκελα. Οι κοιλιακοί μου μύες συσπάστηκαν και βρέθηκα για μερικά δευτερόλεπτα να κάθομαι ευθυτενώς σαν λαμπάδα. Μετά, ένοιωσα τη δύναμη να με τινάζει προς τα πίσω, προσκρούοντας με ξανά στο κάθισμα μ έναν υπόκωφο θόρυβο. Αυτό συνεχίστηκε ακόμη μερικές φορές και το σώμα μου συσπάστηκε με τον ίδιο τρόπο επανειλημμένα, μέχρι που στο τέλος ηρέμησε. Όλη αυτή η διαδικασία διήρκησε περίπου δύο λεπτά. Μετά από αυτό, έβαλα μπρος το αμάξι και κίνησα για το σπίτι.

Για μένα αυτή η εμπειρία ήταν μια επιβεβαίωση ότι άκουσα την αλήθεια. Από τότε διάφοροι άνθρωποι με ρωτούσαν πράματα όπως: «είσαι σίγορος ότι δε σου έβαλαν ναρκωτικά στο ποτό;» ή «ξέρεις ότι πολλοί άνθρωποι παθαίνουν ξαφνικά επιλεπτικές κρίσεις, χωρίς να είχαν πρωτύτερα παρόμοια συμπτώματα;» Στο γυρισμό πάντως για το σπίτι συνάντησα τρεις πολύ καλούς μου φίλους (μισή ώρα μετά το συμβάν), οι οποίοι μπορούν να βεβαιώσουν ότι δεν βρισκόμουν κάτω από την επήρεια κάποιων ναρκωτικών. Δεν υπάρχει επίσης καμία εξήγηση για το γεγονός ότι συνέβει την στιγμή ακριβώς που ρώτησα τον Θεό να μου απαντήσει, αν όλα αυτά που μου διηγήθηκαν αυτοί οι άνθρωποι είναι αλήθεια.

Την επόμενη μέρα πήγα ξανά στους αληθινούς χριστιανούς και βαφτίστηκα. Από εκείνη τη στιγμή ότι έχει σχέση με τον Θεό το παίρνω απολύτως σοβαρά, εξελίσσομαι καθημερινά και ζω σύμφωνα με την Αγία Γραφή σε αντίθεση με τον «ψευδοχριστιανό» που ήμουνα πριν. Πιστεύω ότι ο θεός με πήρε κοντά Του με τόσο αποφασιστικό τρόπο, επειδή αναγνώρισε ότι ήμουν έτοιμος να κάνω το θέλημα Του.
Δόξα στον Θεό, που σώθηκα στον όνομα του Ιησού Χριστού.
 

Post new comment